All Chapters of My Possessive Maniac Boss!: Chapter 201 - Chapter 210

Tumayo ang dalaga at naglakad ito palabas. Mabilis na tumayo din ako ng walang paalam sa katabi ko at malalaki ang hakbang na sinundan ang dalaga. Lumabas ito ng venue. Pumunta ito sa banyo na nasa labas ng venue. Bukod kasi sa Banyo sa loob ng venue ay mayroon din banyo sa labas.“Good”. Natutuwang bulong ko dahil may pagkakataon ako na makausap ito ng sarilinan ngayon.Maingat at walang ingay na pumasok ako sa banyo kung nasaan ang dalaga at ini-lock iyon.Sumandal ako sa mahabang lababo, pinag krus ang aking kamay at matiyagang hinintay na matapos ito sa kung ano man ang ginagawa nito.Wala pang ilang minuto ay lumabas na ito.“B-Boss L! Anong ginagawa nyo po dito?” Nanlalaki ang mga matang sabi nito na napahawak pa sa halos hubad na nitong dibdib.“Finally, you’ve paid attention to me and are now talking to me Lady!” Sarkastikong sagot ko sa dalaga.“May k-kailangan ka po ba?” Pormal na tanong nito na alam kong sinusubukan niyang tanggalin ang tensyon na namumuo sa pagitan namin.

“Mukha ba talaga akong isang babaeng bayaran?” Malakas na humagulhol ulit ito habang sumisinghot.Mabilis na inabot ko ang tissue box na nasa dashboard at ibinigay dito.“Nagpapa apekto ka sa sinabi ng Boss mong t*nga?” Hindi ko alam ngunit bigla akong nainis kay Lee dahil sa ginagawa nito kay Kiara.“N-Narinig mo? N-Nandoon ka kanina? Nasaksihan mo ang p-pagu-usap namin?” Tanong pa muli nito sa akin.“Hay… Yes! I heard what he said a while ago. Papasok sana ako para sapakin ang g*go, kaso pinigilan ko lang ang sarili ko. Ayaw kong makialam sa kung ano man ang namamagitan sa inyong dalawa ng kaibigan ko.” Sinserong sagot ko dito na may kasamang malalim na pag buntong hininga.Mabilis na tinapunan ko ng tingin ang dalaga at agad na ibinalik ang atensyon sa pagmamaneho. Basang basa ang mukha nito dahil sa luha at halos malusaw na ang magandang make up na inilagay sa mukha nito.“Y-Yung sapatos pala... Hinubad ko dun habang natakbo tayo.” Nag aalalang singit nito sa usapan.“They’re just

Hindi ko alintana ang mga matang kanina pang nag oobserba sa amin. Alam kong may kumuha ng litrato sa amin ng dalaga pag lapit ko ng mukha ko kanina sa pisngi nito upang papiliin ito kung bubuhatin ko ba ito o ano. Hinayaan ko na lamang yun tutal ay pareho naman kaming single ng dalaga at isa pa, maige na din yun ng mabawasan ang makukulit na dalagang parang mga multo na mahilig magparamdam at umaligid sa akin.Pag dating naman sa Nurse’s Station kung saan ang silid ng Inay ni Kiara ay hinawakan nito ang kamay kong tumutulak sa wheelchair — huminto ako sa pag lalakad. Umangat ang ulo nito upang tingnan ako.“O-Okay na... Ayaw kong makita nila Inay na naka upo ako sa ganito... Baka kasi mag alala sila eh...” Pukaw ni Kiara sa akin.Tatayo na sana ito sa wheelchair ng pigilan ko ito sa balikat gamit ang aking kamay."Nurse, get her some hospital slippers." Pormal na utos ko sa Nurse na halos mabali ang leeg dahil sa walang tigil na pagpapa cute nito sa akin.“Hi dokie Kent! Okay po...”

“B-Bakit hindi pa din po sya gising Doc? Naka survive sya diba?” Naiiyak at natatarantang tanong ko dito.“Iha relax... Yan ang kailangan namin malaman... Kaya ka din kailangan ngayon dito dahil kailangan mong pumirma ng mga forms na pinapayagan mo kami mag conduct ng mga tests para malaman ang reason kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa din sya nagigising. Hindi na natin nasundan ng session ng chemotherapy ang Inay mo kaya kailangan pa din natin patuloy na bantayan ‘Sya’ lalo ngayon...” Explain ni Doc sa akin.“K-Kung ano pong kailangan... Gawin natin Doc... Lahat kakayanin ko para sa Inay...” Sagot ko dito na hindi na napigilan ang umiyak.Inabutan ako ng Doctor ng tissue at saka hinayaan ako nitong ilabas ang aking nararamdaman.Pagka tapos namin mag usap ng Doctor ay naisip kong daanan na muna si Kent para muling magpa salamat. Dahil nabanggit din ni Doc Bautista na nung mga oras na hindi daw ako matawagan ay matiyagang nakipag communicate daw si Doc Kent sa kanila para magawa a

“Sh*t! You’re bleeding!” Narinig kong sabi nito bago ako nawalan ng malay.....................................................................................................Pag mulat ko ng mata ay agad na bumungad sa akin ang nag aalalang mukha ni Kent.“Thank God you’re awake!” Tila nabunutan ng tinik na sabi nito sa akin.“H-Huh?” Nagta takang tanong ko dito.“You passed out.” Imporma nito sa akin.Inilibot ko ang mata ko kung nasaan ako ngayon. Base sa nakita ko ay nasa pribadong silid kami ngayon ng ospital na halos katulad ng silid ni Inay pero magka iba lamang ang desenyo. “A-Anong ginagawa natin dito?” Nalilito na tanong kong muli dito."Is there anything you'd like to share with me?" Parang may gusto itong iparating sa akin na lalong nag pagulo ng aking isip.“Am I sick? Bakit ako nandito?” Balik tanong ko sa dito."No, pero wala ka bang alam kung anong nangyayari dyan sa katawan mo?" Balik tanong nito sa akin.“K-Kung alam ko, tatanungin pa ba kita? Nagising na lang ako n