جميع فصول : الفصل -الفصل 40

ตำหนักทรงงาน ยามสาย ความเงียบในห้องทรงงานหนักอึ้งราวกับมีหินก้อนมหึมากดทับอยู่ องค์จักรพรรดิอวี้เหยียน นั่งอยู่บนบัลลังก์ด้วยสีหน้าเย็นชา ข้างพระองค์คืออวิ๋นซินเยว่ ในชุดฮองเฮาเต็มยศ สง่างามและเยือกเย็น แต่ภายใต้ผ้าไหมหนา ฝ่ามือของเธอกำเข้าหากันแน่นจนชื้นเหงื่อ เบื้องล่างมีบรรดาขุนนางและพ่อค้าที่ทุจริตถูกคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า รวมถึงอวิ๋นหยางอดีตเสนาบดี บิดาของอวิ๋นซินเยว่ ที่ดูแก่ชราลงไปถนัดตา เขาคุกเข่าก้มหน้ายอมรับชะตากรรมอย่างสิ้นหวัง “เสนาบดีอวิ๋น” อวี้เหยียนตรัสด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “เจ้ามีสิ่งใดจะแก้ต่างเรื่องบัญชีทุจริตที่ฮองเฮาถวายมาหรือไม่!” อวิ๋นหยางเงยหน้าขึ้นอย่างช้า ๆ “ฝ่าบาท... กระหม่อม... กระหม่อมยอมรับสารภาพทุกอย่างพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมทำไปเพราะความโลภ และคิดว่าความรักของบุตรสาวที่กระหม่อมมีต่อนาง... จะช่วยให้รอดพ้นได้” คำพูดนั้นทำให้ อวี้เหยียน หันไปมองอวิ๋นซินเยว่ทันที ดวงตาของเขาสื่อสารว่า 'เจ้าได้ยินหรือไม่! เขากำลังใช้ความรักของเจ้าเป็นข้ออ้าง!' พระองค์ต้องการดูปฏิกิริยาของเธอ อวิ๋นซินเยว่ยังคงนั่งนิ่ง! เธอจ้องมองบิดาของร่างนี้ด้วยความสงสาร... แต่ไม่มีค

หลังจากเสร็จสิ้นการไต่สวนเสนาบดีหลินและอดีตขุนนางทุจริต อวี้เหยียนก็สั่งให้องครักษ์นำตัวทุกคนออกไป เหลือเพียงอวี้เหยียน อวิ๋นซินเยว่ และอวี้อ๋อง อยู่ในห้องที่ตึงเครียด ราวกับสามเหลี่ยมอำนาจที่พร้อมจะระเบิด “อวี้หลาง” อวี้เหยียนกล่าวเสียงเย็นชา พระองค์ไม่แม้แต่จะมองพี่ชาย แต่จ้องมองพู่กันหยกบนโต๊ะ “เจ้ามาที่นี่ทำไม และเจ้ามาทำไมได้ถูกจังหวะถึงเพียงนั้น” อวี้หลางก้าวเข้ามาเล็กน้อย ใบหน้าของเขาแสดงความสุภาพแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ เขาไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวน้องชายอีกต่อไปเมื่อมีฮองเฮาเป็นเดิมพัน “หม่อมฉันมาเพื่อถวายรายงานหลักฐานชิ้นสุดท้ายเกี่ยวกับขุนนางที่ร่วมมือกับตระกูลอวิ๋นพ่ะย่ะค่ะ” อวี้หลางตอบ แต่สายตาของเขากลับมองตรงไปที่อวิ๋นซินเยว่ ราวกับต้องการย้ำว่าเขาทำเพื่อปกป้องเธอ “หลักฐานที่ต้องรอให้ข้าถามคำถามสุดท้ายกับชายาของข้าเสร็จก่อนงั้นหรือ” อวี้เหยียนย้อนถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “เจ้ากำลังจะบอกข้าว่าเจ้าอยู่หน้าห้องนี้มานานแล้ว และรอจังหวะที่เหมาะสมที่สุดเพื่อแสดงความเก่งกาจต่อหน้าฮองเฮาของข้าอย่างนั้นหรือ!” “ฝ่าบาททรงคิดมากไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ” อวี้หลางตอบอย่างใจเย็น “หม่อมฉันเพียงแค่ช่วย

ตำหนักคุนหนิง ยามค่ำคืนอวิ๋นซินเยว่ ยังคงซบหน้าอยู่บนอกของ องค์จักรพรรดิอวี้เหยียน ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเป็นระยะ ทั้งจากความกลัวในภาพความฝัน และความโล่งใจที่ได้อยู่ในอ้อมกอดที่เธอต้องการที่สุดอวี้เหยียนยืนนิ่งอยู่พักใหญ่ ปล่อยให้ความหวาดกลัวของเธอแผ่ซ่านเข้ามาสู่ร่างกายของเขา เขาสัมผัสได้ถึงการเต้นของหัวใจที่รุนแรงของเธอ... และความเปราะบางที่แท้จริง!พระองค์ไม่เคยเจอเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน! สตรีที่เคยเฉลียวฉลาด เด็ดขาด และดูเหมือนจะไม่กลัวอะไร... บัดนี้กลับมาขอความคุ้มครองจากเขาอย่างหมดสิ้นหนทาง!“ซินเยว่” อวี้เหยียนเรียกชื่อเธอเบา ๆ น้ำเสียงของพระองค์อ่อนโยนที่สุดตั้งแต่ที่เขาได้มาพบเธอในร่างนี้! ร่องรอยความริษยาและความโกรธหายไปสิ้นเชิง มีเพียงความสับสนและต้องการที่จะปกป้องเท่านั้น“เจ้า... เจ้าฝันถึงอะไร! ทำไมถึงกลัวถึงเพียงนี้!” อวิ๋นซินเยว่เงยหน้าขึ้นจากอกของเขา ดวงตาของเธอแดงก่ำ น้ำตาเปียกชื้นบนชุดของพระองค์“หม่อมฉัน... หม่อมฉันฝันถึงเรื่องร้ายกาจที่เกิดขึ้นในวังหลวงเพคะ ฝันว่าทุกอย่างถูกทำลายด้วยเปลวไฟ และ... และทุกคนจากหม่อมฉันไป! หม่อมฉันกลัวความโดดเดี่ยว... กลัวการสูญเสีย

การว่าราชกิจยามเช้าดำเนินต่อไปด้วยบรรยากาศที่ตึงเครียด เมื่อรายงานปัญหาจากชายแดนถูกนำมาถวายขุนนางคนหนึ่งถวายฎีกาด้วยสีหน้ากังวล“ฝ่าบาท! ในช่วงเดือนที่ผ่านมา พื้นที่ทางเหนือประสบปัญหาน้ำท่วม ผลผลิตทางการเกษตรเสียหายหนัก ซ้ำร้าย! กลุ่มโจรที่เรียกตัวเองว่า 'เงาผงคลี' ได้อาศัยช่วงเวลานี้บุกปล้นชาวบ้านบ่อยครั้ง ทำให้ชาวเมืองทุกข์ยากนัก! แม้ทางการจะคอยปราบแต่ก็จับไม่ได้เสียทีพ่ะย่ะค่ะ!”องค์จักรพรรดิอวี้เหยียนฟังรายงานด้วยใบหน้าถมึงทึง ความโกรธของพระองค์ไม่ได้มาจากความหงุดหงิดต่อราชกิจ... แต่มาจากความห่วงใยในทุกข์สุขของราษฎร แม้จะซ่อนไว้ภายใต้ความเย็นชาความอ่อนโยนเมื่อเช้านี้หายไปเกือบหมด! ถูกแทนที่ด้วยความรับผิดชอบในฐานะผู้ปกครอง!อวี้เหยียนสั่งเสียงเฉียบขาด“ส่งทหารกองหนุนไปเพิ่มที่ชายแดนทันที! และข้าจะให้เวลาพวกเจ้าเจ็ดวัน! หากยังจับโจรเงาผงคลีไม่ได้... โทษประหารทั้งกองทัพ!”เหล่าขุนนางต่างหวาดกลัวจนคุกเข่าตัวสั่น มีเพียงอวิ๋นซินเยว่เท่านั้นที่สังเกตเห็นถึงความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่ในแววตาของพระองค์อวี้เหยียนยกเลิกการว่าราชกิจทันที แล้วเดินนำกลับมาที่ตำหนักทรงงานโดยมีอวิ๋นซินเยว่เดินต

ตรอกมืดในหมู่บ้าน ยามย่ำค่ำองค์จักรพรรดิอวี้เหยียน ยังคงกุมไหล่ของ อวิ๋นซินเยว่ ไว้แน่น ดวงตาของพระองค์ฉายแววความสงสัยที่รุนแรงที่สุด ความสุขเมื่อครู่ถูกทำลายลงด้วยความสงสัยจากองค์จักรพรรดิอวี้เหยียน!“ตอบข้ามาสิฮองเฮา!” อวี้เหยียนถามเสียงต่ำ “คำพูดของเจ้า! การกระทำของเจ้า! มันเกินกว่าที่สตรีธรรมดาจะทำได้! เจ้าแสร้งทำเป็นอ่อนแอเมื่อคืนนี้เพื่อหลอกล่อข้าอย่างนั้นหรือ! หรือว่า... เจ้ามี ‘ตาที่สาม’ ที่สามารถมองเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นได้!” คำพูดของเขาทิ่มแทงใจอวิ๋นซินเยว่! เขาเกือบจะพูดถูกแล้ว! เธอมี ‘ตาที่สาม’ ที่มองเห็นอนาคต และมันคือ ‘ระบบ’ ที่ช่วยเธอไว้!เธอรู้ดีว่าเธอจะยอมรับไม่ได้!ถ้าบอกความจริงออกไป เขาจะคิดว่าเธอเป็นปีศาจ หรือคนบ้าวิกลจริต ความเชื่อใจที่เพิ่งสร้างขึ้นมาจะพังทลายทันที และอาจนำไปสู่การประหารชีวิตในฐานะผู้หลอกลวงฮ่องเต้! แต่ถ้าโกหกธรรมดา การโกหกที่อ่อนแอเกินไปจะยิ่งทำให้เขาไม่เชื่อและโกรธแค้น!ความตึงเครียดของสถานการณ์ ความเหนื่อยล้าทางร่างกายและจิตใจที่สะสมมาจากการใช้ระบบอย่างหนักหน่วง และการเผชิญหน้ากับความจริงในคืนนี้... ทำให้เธอแทบจะยืนไม่ไหว![หม่าม๊า! ระดับพลังง