All Chapters of ฝ่ามิติพลิกชะตาราชาทรราชย์: Chapter 21 - Chapter 30

เสียงฝีเท้าขุนนางเดินกลับออกไปทีละก้าว เสียงโลหะของอาวุธทหารเวรเสียดสีกัน แต่สำหรับอวี้เหยียนแล้ว ทุกสิ่งพลันหายไปจากครรลองสายตา เหลือเพียงเสียงในอกที่ดังโครมคราม… และภาพความทรงจำหนึ่งก็ปรากฏในห้วงความคิด ...ห้องมืดอับชื้น มีกลิ่นเลือดจาง ๆ ชวนคลื่นเหียน องค์ชายสิบสี่ในวัยเยาว์ ถูกซ่อนตัวในคุกใต้ดินหลังเกมการเมืองพลิกผัน ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาไว้ใจ นางคือนางข้าหลวงที่เคยรับใช้ใกล้ชิดเขาคอยอยู่ดูแลทุกคืนยามฝึกอักษร แต่กลับเป็นคนที่ลอบสังหารเขาเสียเอง “ข้า…ขอโทษ องค์ชาย” เสียงนางสั่นเครือ น้ำตาอาบแก้ม แต่มือกลับถือกริชแน่น ความเจ็บปวดนั้นไม่ได้มาจากคมมีด หากแต่มาจากรอยยิ้มที่เขาเคยคิดว่าอบอุ่นที่สุด อวี้เหยียนหนีรอดวันนั้นมาได้ เพราะองค์ชายสิบสามโผล่มาช่วยทันเวลา แต่ตั้งแต่วินาทีนั้น… นั่นคือฟางเส้นสุดท้าย เขาเลือกจะปิดใจตลอดกาล ไม่ว่าผู้หญิงคนใดก็เหมือนกันหมด เจ้าเล่ห์เพทุบาย เข้าหาด้วยผลประโยชน์และจุดมุ่งหมายแอบแฝงทั้งนั้น “การไว้ใจใคร…ก็เหมือนการยื่นดาบให้เขาหันกลับมาแทงเราเองในสักวันหนึ่ง” เขาหลับตา สูดลมหายใจลึก เมื่อดวงตาเปิดขึ้นอีกครั้ง แสงแดดยามสายส่องต้องบัลลังก์มังกร

ยามเย็นมาเยือน ราชโองการอนุญาตให้ อวี้อ๋อง (อวี้หลาง) เข้าเฝ้า ณ ตำหนักทรงงานเป็นการส่วนพระองค์ก็มาถึง บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความกดดันที่มองไม่เห็น อวี้หลางก้าวเข้ามาในห้องเพียงลำพัง ตามคำสั่งของจักรพรรดิ องค์จักรพรรดิอวี้เหยียน ประทับอยู่หลังโต๊ะมังกรขนาดใหญ่ แสงเทียนส่องกระทบใบหน้าของพระองค์จนเห็นเงาที่คมกริบ ไร้ซึ่งความอ่อนโยนของพี่น้อง "ถวายบังคมฝ่าบาท" อวี้หลางค้อมกายอย่างสง่างาม แต่ดวงตาของเขาสะท้อนความเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกล "ไม่ต้องมากพิธี" อวี้เหยียนกล่าวเสียงต่ำ ก่อนจะโยน 'เอกสารลับ' ที่อ้างว่าพบในพระตำหนักของซูกุ้ยเฟยไปตรงหน้าอวี้หลาง "เอกสารนี้กล่าวถึงการส่งเสบียงเกินความจำเป็นไปให้กองทัพแดนเหนือ... และมีรายชื่อที่เกี่ยวข้องกับเจ้า" อวี้หลางเหลือบมองเอกสารนั้นเพียงชั่วครู่ เขารู้ทันทีว่ามันคือเอกสารที่เขาทำหายไปจริง ๆ แต่ถูกนำมาบิดเบือน! "เอกสารนี้ไม่ได้บ่งชี้ถึงการก่อกบฏพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท" อวี้หลางกล่าวด้วยเสียงหนักแน่น "มันคือบันทึกการขนส่งเสบียงสำรองไปให้ป้อมหิมะขาวจริง เพื่อเตรียมรับมือกับภัยหนาวที่รุนแรงผิดปกติ และมีรายชื่อของขุนนางบางคนในเมืองหลวงที่ทุจริต

สวนหลังตำหนักคุนหนิง ยามค่ำคืนเงียบสงบกว่าที่ใดในวังหลวง อวี้หลาง ยืนรออยู่ใต้เงาต้นหลิวที่พริ้วไหว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด หลังได้เห็นการตัดสินใจที่โหดร้ายของสตรีอันเป็นที่รักอวิ๋นซินเยว่เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว มือของเธอยังกุมแขนเสื้อไว้แน่น ร่องรอยการจูบที่รุนแรงขององค์จักรพรรดิยังคงตราตรึง แต่ดวงตาของเธอมีเพียงความมุ่งมั่น"เยว่เอ๋อร์!" อวี้หลางเรียกชื่อของเธออย่างสนิทสนม “เจ้าทำจริง ๆ หรือ! เจ้าทรยศบิดาของเจ้า... เพียงเพื่อแลกกับความเชื่อมั่นของน้องชายข้า!”"อวี้อ๋อง" อวิ๋นซินเยว่ตอบเสียงเรียบและห่างเหิน "หม่อมฉันทำเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง และเพื่อความปลอดภัยของพระองค์เิงด้วย เอกสารนั้นทำให้ท่านต้องตกเป็นผู้ต้องหากบฏ การที่หม่อมฉันทำลายรากเหง้าของการทุจริตคือการช่วยกอบกู้ชื่อเสียงให้ท่าน และช่วยให้ฝ่าบาทชนะเดิมพันนี้อย่างง่ายดาย นี่คือทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้องกับหม่อมฉัน"อวี้หลางก้าวเข้ามาใกล้ ความอบอุ่นที่แสนคุ้นเคยแผ่ออกมาจากตัวเขา ทำให้เธอหวนนึกถึงความรู้สึกปลอดภัยที่เธอเคยได้รับเมื่อนานมาแล้ว“เจ้าไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เพื่อข้า” อวี้หลางกระซิบ “ข

สามวันผ่านไปนับตั้งแต่อวิ๋นซินเยว่ถวายบัญชีทรยศของตระกูลอวิ๋นแด่องค์จักรพรรดิ ความสัมพันธ์ของเธอกับอวี้เหยียนเข้าสู่ภาวะสงครามเย็นที่เต็มไปด้วยการสังเกตการณ์ อวี้เหยียนไม่มาพบเธอ แต่กลับส่งของกำนัลราคาแพงและตำรับชาหายากมาให้ทุกวัน เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของโดยไม่กล่าวคำใด ๆ ขณะเดียวกันก็มีสายลับของเขาเฝ้าดูเธอทุกฝีก้าวอวิ๋นซินเยว่นั่งอยู่หน้าโต๊ะน้ำชา มือเรียวกำถ้วยหยกแน่น ใบหน้าเคร่งเครียดเพราะไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ดูเหมือนจะกระตุ้นความหวาดระแวงของพระองค์เท่านั้น[ติ๊ง! ระดับความเชื่อมั่นคงที่ 10 หน่วยระดับความคลั่งรัก ความต้องการควบคุมพุ่งสูงถึง95 เปอร์เซ็นต์]เสี่ยวหลิงลอยขึ้นมาเหนือถ้วยชา ทำหน้าตาซีดเผือด“ฉันรู้เสี่ยวหลิง” เธอพึมพำ “เขาให้ความเชื่อมั่นฉัน... แต่ความรู้สึกเขาไม่ได้ดีขึ้นเลย”[ติ๊ง! ภารกิจพิเศษฉุกเฉิน:“เทศกาลหยวนเซียว...และภารกิจคู่รัก”เงื่อนไข:อวิ๋นซินเยว่ต้องพาองค์จักรพรรดิอวี้เหยียนออกไปร่วมเทศกาลหยวนเซียว(เทศกาลโคมไฟ)ในค่ำคืนนี้ในฐานะ‘คู่รัก’ก่อนเวลา24.00น.รางวัล:อุณหภูมิความรู้สึกด้านบวก +20 แต้ม!ปลดล็อกสกิล‘สายตาเปล่งประกายด้วยความรัก’ของฝ่าบาท!บทลงโทษ หา

บนถนนหินที่ว่างเปล่า มุ่งหน้ากลับสู่เขตพระราชฐานอวิ๋นซินเยว่ถูกองค์จักรพรรดิอวี้เหยียนฉุดกระชากออกมาจากงานเทศกาลราวกับนักโทษ ส่วนอวี้อ๋องก็กลายเป็นผู้ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เขามองตามน้องชายที่พานางในดวงใจกลับไปอย่างบ้าคลั่ง อวี้หลางรู้ดีว่านี่คือส่วนหนึ่งของแผนที่เขาต้องการ! อวี้เหยียนผลักอวิ๋นซินเยว่เข้าไปในรถม้าที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับติดตาม แล้วตามเข้าไปอย่างรวดเร็ว ก่อนสั่งให้สารถีออกเดินทางทันที! ภายในรถม้าแคบ ๆ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันจนแทบหายใจไม่ออก อวิ๋นซินเยว่พยายามจัดเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ให้เข้าที่ แต่ไม่กล้าสบตาพระองค์ “เงยหน้าขึ้น!” อวี้เหยียนสั่งเสียงต่ำ พระสุรเสียงนั้นสั่นเครือจนน่ากลัว “เจ้ามีความสุขมากใช่หรือไม่! ที่ได้ใช้ราชกิจที่แสนสำคัญของข้า มาเป็นข้ออ้างในการไปเที่ยวงานเทศกาลกับบุรุษอื่น!” อวิ๋นซินเยว่เงยหน้าขึ้นอย่างช้า ๆ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่ก็ยังคงความกล้าหาญไว้ “หม่อมฉันไม่ได้ไปเที่ยวเพคะ” เธอตอบอย่างเรียบเฉย “หม่อมฉันออกไปเพื่อหารือเรื่องความลับที่ต้องใช้เวลาและสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดในการพูดคุย... และท่านอ๋องก็ให้ความร่วมมือ” “หารือ