All Chapters of Pregnant with my Ruthless CEO Boss: Chapter 181 - Chapter 190

GiselleAbala ako sa pagtulong kay Manang Letty at Father Arnold Cruz sa pagluto ng pancit dito sa loob ng simbahan ng Our Lady Of Hope Parish. Mamaya kasi, pagkatapos ng misa, ipapamigay namin 'to sa mga bata. Gusto ko silang mapasaya kahit sa simpleng paraan lang."Giselle, pwebang pakikuha 'yung toyo sa bodega, naubusan na pala tayo," sabi ni Manang Letty."Sige po," sagot ko.Papunta na sana ako sa bodega nang biglang dumating si Vicky. Hinila niya ako pabalik sa kwarto ko."Vicky, bakit?" tanong ko."Giselle, kailangan mong malaman 'to," sabi niya."Ang alin?" naguguluhan kong tanong."Dinalaw namin ni Sir Jake 'yung kapatid ni Belle na si Kevin sa hospital," sabi niya na nakapapailing."Oh, tapos?" saad ko habang umuupo sa kama."Malala na raw 'yung sakit niyang AIDS. Pero ang nakakainis, parang gustong pilitin ni Kevin si Sir Jake na pakasalan si Belle dahil kawawa raw ito at mag-iisa na lang kapag namatay siya," sagot ni Vicky na nakahalukipkip."Ano?" gulat kong tanong."Oo!

GiselleParang napatulala si Doc. Miguel pagkakita sa akin. Kaya agad akong nag-iwas ng tingin, ramdam ko yung titig niya na sobrang lagkit. Parang... inaano ako? Ay, ewan! Lalo tuloy akong nag-sisi na pumayag na magpa-check up sa kanya.Pumasok kami sa bahay nila at dumiretso sa clinic na nasa gilid lang. Ang tahimik, nakakailang. Ramdam ko yung tingin niya sa akin, para akong hinuhubaran kaya di ako mapakali.Nung nakahiga na ako sa kama at ginagawa ni Miguel yung ultrasound, medyo tense ako. Sana naman okay si baby."Relax lang, Giselle," sabi ni Miguel, habang nakatingin sa screen ng ultrasound.Tumango na lang ako, pero di ko talaga mapigilan yung kaba. Lalaki pa man din yung OB ko. Sanay ako kay Doktora eh.Ilang minuto pa, tapos na rin yung check up."Okay yung baby mo," sabi ni Miguel, nakangiti.Nakahinga ako ng maluwag. Salamat naman at maayos yung anak ko."Talaga?" tanong ko, di makapaniwala."Oo. Malakas yung tibok ng puso niya at as of now, wala naman akong nakitang abno

GiselleNanginginig ang mga kamay ko habang pinipindot ang numero ni Annie sa cellphone. Bawat pagpindot, parang kinukuryente ako. Kailangan ko siya. Kailangan ko ang tulong niya ngayon. Hindi ko na talaga kaya pang mag-isa. Parang gumuho na ang mundo ko. Kailangan kong makaalis. Kailangan kong makalayo kay Jake, bago pa ako tuluyang mawala sa sarili ko."Please, Annie, sagutin mo," halos pabulong kong pakiusap habang nakatitig sa cellphone. Bawat ring, parang tumatagal ng isang oras.Sa wakas, sinagot niya. "Giselle? Anong nangyari? Bakit ka tumatawag ng ganitong oras? May problema ba?" Ramdam ko ang agad na pag-aalala sa boses niya. Alam kong kahit malayo siya, handa siyang tumulong sa akin.Hindi ko na napigilan ang paghikbi. Parang may bumabara sa lalamunan ko. "Annie, tulungan mo ako... please. Kailangan kong makaalis. Kailangan kong makalayo kay Jake," halos pakiusap ko sa kanya. Bawat salita, parang kutsilyong sumaksak sa puso ko.Matagal siyang hindi nakasagot. Siguro nagugulu

GiselleSa wakas, nakarating din kami sa bansang 'to. Ang layo-layo na ng nilipad namin. Halos hindi ko nga alam kung saan 'to eh. Basta ang sabi ni Annie, dito daw hindi kami mahahanap ni Jake.Paglabas namin ng airport, iba yung amoy ng hangin. Iba yung itsura ng mga tao. Iba yung lahat. Parang ibang mundo."Okay ka lang?" tanong ni Annie."Okay lang ako," sagot ko. "Medyo kinakabahan lang.""Huwag kang mag-alala. Kaya natin 'to," sagot niya.Sumakay kami ng taxi at pumunta sa hotel na ni-reserve niya. Simple lang yung hotel, pero malinis at maayos. Parang okay naman."Magpahinga muna tayo," sabi ni Annie. "Pagod na pagod ako.""Sige," sagot ko.Pumasok kami sa kwarto namin at nagpahinga. Pagod na pagod din ako. Ang tagal ng flight namin.Habang nagpapahinga ako, binuksan ko yung TV. Wala akong maintindihan sa mga palabas. Iba yung language nila eh.Maya-maya, lumabas ako ng kwarto at naglakad-lakad sa hotel. May nakita akong bulletin board sa lobby. May nakapaskil na "Hiring."Luma

Madam Elena“Pwede ba huwag ka ng magkaila?!” sigaw ko.“A-Ano po ba ang sinasabi ninyo? Wala akong ginagawa na masama laban kay Giselle o kahit na kanino,” naiiyak na sabi ni Belle pero hindi ako nagpadala.Nang pumasok si Mang Kanor ay agad ako nitong pinigilan na magwala dahil lahat ng mga customer ng coffee shop maging ng staff at security ay nagsilapitan na.“Madam Elena, sa labas nalang po kayo mag-usap ni Miss Belle, marami ng mga chismosa dito, baka makuna pa kayo ng video. Nakakahiya naman kila Sir Gary at Sir Jake,” bulong nito.Galit pa rin ako pero masamang tumingin kay Belle, “Sumunod ka sa akin!”Nauna na akong lumabas ng coffee shop saka sumakay ng kotse. Si Belle naman ay sumunod at umupo sa tabi ko. Habang si Mang Kanor ay naiwan muna sa labas para siguro tignan kung may magtangka na ibang tao na lumapit.“Umamin ka sa mga ginawa mo kay Giselle!” inis kong sabi.Nagsimula naman umiyak si Belle, “Madam, ano po bang sinasabi ninyo? May ebidensya po ba kayo para paratang