Lahat ng Kabanata ng Pregnant with my Ruthless CEO Boss: Kabanata 191 - Kabanata 200

BelleNanginginig ang mga kamay ko habang nagmamaneho palabas ng coffee shop. Muntik na akong mahuli ni Madam Elena! Buti na lang at mabilis akong nakapag-isip at nagawa kong magpanggap at baliktarin ang mga sinasabi niya.Buti na lang rin at nagawa naming paniwalain si Jake na may ibang lalaki si Giselle. Napangisi ako sa salamin habang nasa akin ng maskara ay wala akong dapat ikatakot. Ang tanga-tanga talaga ni Jake! Ang dali-dali niyang utuin! At si Madam Elena naman, masyadong nagtitiwala sa naniniwala kay Giselle. Pero hindi na magtatagal. Malapit na rin siyang mawala sa landas ko.Dumiretso ako sa hospital kung nasaan si Kevin. Kailangan kong sabihin sa kanya ang nangyari. Kailangan naming gumawa ng plano. Hindi ako pwedeng magpatalo. Hindi ako pwedeng sumuko. Kailangan kong sirain ang buhay ni Giselle.Pagdating ko sa kwarto ni Kevin, nakita ko siyang nakahiga sa kama. Ang payat-payat na niya. Halos buto't balat na lang siya. Unti-unti siyang kinakain ng sakit na HIV. Pero kah

Madam ElenaGalit. Yun ang naghahari sa puso ko ngayon. Galit na galit ako kay Giselle. Paano niya nagawang traydorin ako? Paano niya nagawang saksakin ako? Muntik na niya akong mapatay!Halos tinuring ko siyang parang tunay na anak kahit hindi ko siya kadugo ko. Naging mabait ako sa kanya dahil mahal siya ni Jake. Dahil magkakaroon sana sila ng anak. Dahil gusto kong magkaroon ng apo.Pero anong ginawa niya? Sinuklian niya ako ng pagtataksil. Sinuklian niya ako ng karahasan. Ano ba ang masamang ginawa ko para pagtangkaan niya ang buhay ko?Ngayon, wala na akong duda. Mas pinapaniwalaan ko na si Belle. Tama siya sa lahat ng sinabi niya tungkol kay Giselle. Isa siyang sinungaling. Isang mapagpanggap. Isang demonyo na nagkukubli sa balat ng tupa.Hindi ko maintindihan kung bakit niya ginawa 'to. Anong motibo niya? Ano bang gusto niyang mangyari?Pero hindi na mahalaga. Wala na akong pakialam sa kanya. Ang mahalaga ngayon ay ang kaligtasan ko. Ang mahalaga ngayon ay ang kapakanan ng pami

BelleHabang yakap ko si Jake, lihim akong natatawa. Ang galing ko talaga! Gumana yung plano ko. All according to plan. Wala silang kaalam-alam na ako yung nagpanggap na si Giselle. Ako yung sumaksak kay Madam Elena. Ako yung nakita sa CCTV.Finally, nakamit ko na yung tagumpay na matagal ko nang pinapangarap. Sa akin na si Jake ngayon!Lahat na ay galit kay Giselle. Si Jake, si Madam Elena, si Gary, yung mga pulis, yung mga katulong, lahat-lahat. Wala nang nagmamahal sa kanya. Wala nang naniniwala sa kanya.Lalo kapag inilabas na sa media yung kasi niya. Attempted murder. Pag nakulong siya, goodbye na sa kanya. Wala na siyang kawala.Kaya kung nasaan man si Giselle ngayon, bilang na ang mga araw niya. Malapit na siyang mahuli. Malapit na siyang magdusa. Malapit na siyang mamatay."Belle, thank you," sabi ni Jake. "Thank you for being here for me.""Anything for you, Jake," sabi ko. "Mahal kita eh.""Alam niyo, Sir, Ma'am," sabi ni Mang Kanor, yung driver ni Madam Elena. "Mag gagabi n

GiselleOkay naman kami ni Annie dito sa bagong bansa. Parang nakahinga na rin kami ng maluwag. Buti na lang, swerte kami at nakahanap agad ng trabaho sa isang hotel bilang receptionist. Hindi naman ganun kabigat yung work, kaya okay lang kahit buntis kami. Para na rin may distraction kami sa mga nangyari sa Pilipinas.Nagbura na rin kami ng mga social media account. Wala na kaming Facebook, Instagram, Twitter, lahat. Pati number, pinalitan na rin namin. Gusto na talaga naming magsimula ng bagong buhay. Yung malayo sa gulo, malayo sa sakit, malayo sa lahat ng alaala.Dahil pareho kaming buntis, ingat na ingat kami sa mga galaw namin. Ayaw naming mapahamak yung mga baby namin. Sabi nga ni Annie, "Kailangan nating maging strong para sa mga anak natin." Kaya kahit pagod, kahit nahihirapan, go pa rin kami.Pero kahit ganun, napapansin namin na masyadong sweet yung manager namin na si Mr. Joe Pendleton sa akin. Minsan, hinahawakan niya yung kamay ko pag nagpapasalamat. Minsan, binibigyan n

BelleAlas-diyes na ng gabi. Ito na ang oras na hinihintay ko para magsimula muling kumilos. Nasa tapat ako ng control room ng mansion ng mga Johnson. Kinakabahan ako pero mas nangingibabaw ang eagerness sa dibdib ko.Pinatay ko ang main switch ng mga CCTV. Sinunod ko ang kuryente kaya biglang nagdilim ang buong bahay.Kinuha ko ang maskara sa bag ko. Isinuot ko ito nang maayos para masiguro na ang makikita nila ay ang mukha ni Giselle.Habang naglalakad ako sa madilim na hallway, nararamdaman ko ang lamig ng kutsilyong hawak ko. Naririnig ko ang tibok ng puso ko.Nakita ko si Perla, ang katulong nila, na may dalawang dalang flashlight. Mukhang naghahanap siya ng kung anong gagamitin dahil nawalan ng ilaw.Tumayo ako sa dulo ng pasilyo para makita niya ako. Hinayaan ko na tamaan ng liwanag ng flashlight ang mukha ko.Nabitiwan ni Perla ang flashlight sa sahig. Nanlaki ang mga mata niya at parang hihimatayin na siya sa takot."Ma'am Giselle? Bakit ka narito, ikaw ba 'yan?" ang pabulong