Library

Search

Home / Romance / More Than The Marriage / Chapter 11 - Chapter 20

All Chapters of More Than The Marriage: Chapter 11 - Chapter 20

39 Chapters

Kabanata 10

San Felipe felt smaller when I returned for my second year. Hindi dahil lumiit talaga, pero dahil kabisado ko na ang mga pasilyo ng Science Building. Ang mga maingay na tricycle sa labas ng gate, at ang covered court na dati’y nakaka-intimidate pero ngayon ay parang isa na lang sa mga pamilyar na parte ng araw ko. “Finally, hindi na tayo baby batch,” masayang bungad ni Lianne habang nakatayo sa harap ng library. Inaayos ang ribbon ng uniform niya. “Finally,” sabay ngiti ni RJ dala ang malaking tumbler. “At least hindi na tayo inuutusan palagi mag-set up ng lab.” Natawa ako, pero may halong kaba. Second year meant mas mabibigat na subjects, mas maraming fieldwork, at mas mahirap na pressure. Pero dala ko na rin ang kumpiyansa mula sa naunang taon. By the second week, balik na rin sa org activities. Green Circle had bigger projects this year—barangay garden drives, composting workshops, seedling distribution sa iba’t ibang paaralan. “Ezra graduated last year,” inporma ng bagong or

Last Updated : 2025-08-19

Kabanata 11

“Aya!” tawag ni Sofia isang hapon. Dala niya ang malamig na juice sa pitcher at dalawang baso. “Come with me by the koi pond.” Napabuntong-hininga ako pero ngumiti. Sumama ako, dala naman ang sketchpad na parang natural extension na ng mga kamay ko. Naupo kami sa tabi ng tubig habang pinagmamasdan ang mga isdang kumikislap sa ilalim ng araw. May ilang koi na halos kulay ginto ang buntot, naglalaro sa liwanag na tumatagos sa pond habang lumalangoy. “Your birthday is coming,” panimulang sabi niya na halos sumisigaw sa tuwa, parang siya ang mas excited kaysa sa akin. “Eighteen! We should do something special.” Napayuko ako at marahang nag-drawing ng linya ng pond. “Wala naman akong balak mag-celebrate nang bongga. Simpleng salu-salo lang sana. Doon sa quarters. Kasama sina nanay, tatay, at ilang kaibigan.” “Simple?” tumaas ang kilay niya. Parang na-offend sa mismong salita niya. “Aya, this is your debut! Eighteen is big. You only turn eighteen once.” Natawa ako ng mahina at parang gu

Last Updated : 2025-08-20

Kabanata 12

Buong araw parang dumaan lang nang mabilis. Pagmulat ko pa lang ng mata ay gising na si Nanay. Abala na siya kusina. Amoy bawang at sibuyas mula sa adobo at pancit. Sa labas naman, rinig ko ang tunig ng apoy—si Tatay nagli-litson na. Puno ang maliit naming quarters ng amoy na para lang sa mga espesyal na okasyon. Hindi engrande, pero ramdam ko ang saya. “Anak, disiotso ka na,” sabi ni Nanay habang inaayos ang buhok ko. Hawak niya ang suklay na parang hindi na humiwalay sa kamay niya. “Dalaga ka na talaga.” Ngumiti ako saka hinawakan ang kamay niya. “Dalaga po, pero anak niyo pa rin.” Bahagyang natawa si nanay. Kita ang luha sa gilid ng mata na pinunasan niya agad. Si Tatay naman ay nakatayo sa pinto, hawak ang maliit na kahon na parang akala mo'y may lamang ginto. Nang buksan niya yon, isang pares ng simpleng pilak na hikaw. Maliit lang, pero halatang pinag-ipunan. “Para sa’yo, anak,” bati niya bago inabot 'yon sa'kin. Hindi ko napigilan ang iyak. Niyakap ko silang dalawa. “Sala

Last Updated : 2025-08-23

Kabanata 13

The morning after my birthday, the garden still smelled faintly of food and flowers. May ilang balloons pa ang nakasabit sa gilid ng gazebo. Pinapagalaw ng mahinang hangin. Nakakalat pa sa damo ang ilang natuyong petals ng bougainvillea, parang mga bakas ng ganap kagabi. Nanay was already cleaning, humming softly while folding the used tablecloths. Tatay was sweeping the stone path near the koi pond. Tahimik na inuulit ang mga gawain na parang normal na araw lang ito. Pero ako, nakaupo sa harap ng quarters at may sketchpad sa kamay. Binuksan ko ang pahina kung saan iginuhit ko kagabi ang buwan, ang kalachuchi, at ang dalawang anino sa tabi ng pond. Hindi ko pa rin alam kung panaginip lang ba ang lahat. Kung totoo ba talagang dumating siya. Kung totoo bang nakita ko ang ngiti niya, at kung siya mismo ang nagsuot ng bracelet sa pulso ko. “Aya!” tawag ni Sofia mula sa likod. Dala pa niya ang maliit na cake na hindi naubos kagabi. “Kuya stayed late, didn’t he?” Napatigil ako at par

Last Updated : 2025-08-23

Kabanata 14

Pagkatapos ng araw na iyon, nagsimula ang tahimik na pagbabago. Hindi ko sinadya, pero kusa kong itinulak ang sarili ko palayo. I stopped waiting for him by the koi pond. Hindi ko na rin isinusuot ang bracelet na ibinigay niya, kahit gustong-gusto ko. Dahil sa tuwing maisuot ko iyon, para akong itinatali sa isang pangarap na hindi kailanman dapat maging akin. “Flowers bloom best when matched with the right season. Some thrive, others wither… no matter how much you tend them.” Mga salitang iniwan ni Mrs. Celeste. At ako, isang bulaklak lang na pinilit sumibol sa maling panahon. Isang hapon, nakaupo ako sa garden habang gumuguhit ng bougainvillea. Maliban sa tunog ng lapis sa papel ay wala nang ibang naririnig. “You don’t wear it.” Napapitlag ako. Muntik nang mabitawan ang hawak na lapis. Nang lingunin ko, nandoon siya—si Zed. Nakatayo sa lilim ng ng puno, nakapamulsa habang diretsong nakatitig sa akin. “Po?” halos pabulong. “The bracelet. You don’t wear it.” Agad kong ibinal

Last Updated : 2025-08-29

Kabanata 15

Umaga pagkatapos ng lahat, pakiramdam ko wala na akong lakas. Mabigat pa rin ang dibdib ko mula pa kagabi. Nakaupo ako sa kama habang hawak ang lumang lata na dati pa naming ginagamit ni Nanay para sa mga retaso ng tela. Doon ko nilagay ang lahat—ang bracelet na bigay niya, mga tuyong petals ng rosal at kalachuchi, pressed bougainvillea na minsang binigay ni Sofia, pati mga pahina ng lumang sketchpad na puno ng mga kwento na ako lang ang nakakaintindi. Isinara ko nang mahigpit ang kahon. Para bang sa pagsara ko, kasabay na ring ikinulong ko ang lahat ng hindi ko dapat dalhin pa. Hindi para ipaglaban. Hindi para ipakita. Kundi para itago. “Aya!” tawag ni Sofia. Lumapit siya at agad na umupo sa tabi ko. “You didn’t come when I called you yesterday.” Napatda ako. “Busy lang ako sa quarters…” Her brows arched. “You’re different lately. Distant.” Mabilis akong ngumiti, kunwari'y normal. “Marami lang iniisip, Sofia. School… org… mga simpleng bagay.” “Hmm.” Her eyes narrowed at para

Last Updated : 2025-08-29

Kabanata 16

That summer, nagbitiw ako ng pangako sa sarili ko. Hindi na ako babalik sa mansyon. At tinupad ko iyon. Sa unang linggo, ilang beses akong tinanong ni Nanay kung sigurado na ba ako. Paulit-ulit, halos araw-araw, habang naghahanda siya ng agahan. “Anak, hindi ka ba malulungkot?” tanong niya habang hinahalo ang ginisang ampalaya, amoy na agad kumapit sa hangin. Ngumiti ako nang kaunti. “Kaya ko naman po.” Si Tatay, nakaupo sa bangkito sa gilid ng kusina, minamantika ang kalawang sa luma niyang gunting. Walang sabi-sabi, tumingin siya saglit sa akin, saka tumango. Wala nang tanong. Wala ring pilit. Para bang alam na nila ang hindi ko kayang sabihin nang diretsahan. Pinayagan nila akong huminga. At ibang-iba ang hininga sa baryo. Pagmulat ko sa umaga, malamig na semento agad ang sumasalubong sa mga paa ko. Walang aircon, walang polidong sahig. Simple lang. Ang amoy suka at bawang mula sa kusina, mahinang tilamsik ng mantika sa kawali, at boses ng kapitbahay na bumabati ng “Maganda

Last Updated : 2025-08-30

Kabanata 17

“Graduates, this year’s Summa Cum Laude—Amaraiah Reyes.”Tumayo ako. Ramdam ko ang kaba sa ilalim ng balat, pero mas malakas ang tibok ng kumpiyansa sa dibdib ko. The announcer’s voice echoed through a ringing silence. My palms were cold, pero mainit ang puso ko—filled with a joy so fierce it almost hurt.Umalingawngaw ang palakpakan habang naglakad ako papunta sa stage. Suot ang toga at sash, dama ko ang bigat at gaan ng lahat ng pinagdaanan ko para makarating dito.Pagharap ko sa podium, the audience blurred into a sea of strangers—maliban sa dalawang mukha. Una kong hinanap sina Nanay at Tatay. Nasa ikatlong row sila. Si Nanay, nakangiti habang may luha sa gilid ng kanyang mata. Si Tatay, hawak ang luma niyang camera, halos hindi kumukurap, parang takot na may mamiss na sandali.Huminga ako nang malalim, hinawakan ang podium, at nagsimula.“Today, I stand here not only because of my hard work, but also because of the sacrifices of my parent

Last Updated : 2025-09-18

Kabanata 18

AgriTerra Solutions was a modern company. Glass walls that reflected fluorescent light, printers humming steadily, keyboards clacking in quick rhythms. Lahat ng bagay parang may sariling orasan na mas mabilis kaysa sa akin—deadlines araw-araw, at ang meetings halos gabi-gabi.Sa simula, nahirapan akong sumabay. Manila moved differently. Walang oras para huminga, walang espasyo para tumigil. Kahit ang hinga mo, parang kailangan mong i-schedule.Pero unti-unti, natuto rin akong sumunod sa agos.Emails. Soil reports. Data analysis.May pattern pala sa lahat ng ito, parang daloy ng tubig sa irigasyon... mabilis pero kung susundan mo nang maayos, kakayanin. Isang linya ng pH readings dito, isang column ng moisture content doon, graphs na kailangang ipaliwanag nang malinaw, hindi malabo.Minsan, nakakatulong ang ingay.Si Janus na laging may corny jokes na nagpapaikot ng mata ng lahat pero napapatawa rin kahit ayaw mong mataw

Last Updated : 2025-09-19

Kabanata 19

Hindi ako makatulog.Nasa mesa ko ang lahat ng print-outs, reports, at data sheets. Nakalatag silang parang puzzle na ilang ulit ko nang sinubukang buuin. Binasa ko sila nang paulit-ulit hanggang nagkabuhol-buhol na ang mga numero at graphs.Minsan binabasa ko nang malakas—mabagal, mabilis, minsan monotone. Minsan may diin para sanayin ang sarili kong huwag magtunog kinakabahan.I wanted to sound confident. I wanted to look professional.Pero kahit ilang practice, hindi matanggal sa isip ko ang tanong na paulit-ulit na bumabalik sa'kin.Alam ba niya?Alam ba niya na ako ang haharap bukas? Na makikita niya ulit ako—hindi na bilang anak ng hardinero at labandera, kundi bilang empleyado ng kumpanyang kausap nila ngayon?O para sa kanya, isa lang akong pangalan sa mesa?Humiga ako pero hindi nakapikit. Nakatingala lang ako sa kisame, sa liwanag mula sa bintana, at sa mga salitang hindi ko kayang itapon.Wha

Last Updated : 2025-09-20

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status