Alle Kapitel von FORBIDDEN PASSION : Kapitel 251 – Kapitel 260

Makinis. Malamig. At mabigat ang hangin. Ika-8 ng umaga sa ika-40 na palapag ng SBS Investment Corporation Tower. Boardroom ng Blackwood Group of Companies. Mahabang lamesang kahoy. Nakaupo sa magkabilang gilid ang mga board member, investors, business associates, at iilang malalaking kliyente. May mga kamera. May mga reporter sa labas. Anim na buwan mula nung huling lumabas si Alexander sa publiko. Tatlong buwan siyang coma. At simula noon, bumuhos ang chismis.“Humihina na ang Blackwood.” “Wala nang direksyon si Alexander.”“Baka ibenta na nila ang SBS.”At sa likod ng lahat ng iyon, alam ng lahat kung sino. Si Mr. Joel ChuaNakaupo siya sa dulo ng mesa. Naka-itim na suit. Nakangiti. Kunwari, concerned. Pero ang mga mata, gutom.Sa tapat niya, si Alexander. Naka-abo na coat. Walang ngiti. Pero matatag ang panga. Sa tabi niya, si Bella. Hindi pa sila nag-uusap ng personal tungkol sa gulo nila. Pero nandito siya. Nakaupo. Suporta. Sa kabilang side, si Jacob. Tahimik pero nag

Starry Night Farm. Isang maliit na tree house na di kalayuan sa bahay ni Alexander Blackwood. Ang area ay magubat, sinadya ito ni Alexander nong binata pa siya. Malayo sa mga tao at hassle sabuhay. Dito siya naglalagi kapag gisto niya ng tahimik. Ilang beses na rin na nakapunta si Bella sa lugar kung kaya pamilyar ito sa kaniya. Kahoy ang sahig. Malaking bintana na nakaharap sa langit. Sa labas, mga puno. Sa loob, liwanag lang ng kandila. Bagamat may kuryente kung kinakailangan, solar ang gamit sa tree house. Walang ingay ng siyudad. Tanging kuliglig, hangin, at paminsan-minsang alulong ng lobo sa malayo. Nakaupo si Bella at Alexander sa sahig. Sa pagitan nila, isang maliit na mesa. Candle-lit dinner. Pasta. Wine. "Mi amore, kumain tayo, bago pa ikaw ang kainin ko.." biro ni Alex. "Nagutom ako sa kaba na baka magalit ka sa ginawa ko..at nangamba ako na baka nasaktan ka ng di sinsadya ng mga ungas na iyon.." Ngumiti si Bella, "ikaw na nga..ikaw nga ito, Alex.." "W-what--' he t

Batangas Beach Resort.Basag ang baso sa sahig. Tumalsik ang whiskey. At sa gitna ng ingay ng ulan, may isang lalaking halos pumutok na sa galit. Si Wilfredo Blackwood. Naka tayo siya sa harap ng floor-to-ceiling window. Nakatalikod. Naka-kamay sa likod. Pero nanginginig sa galit yung panga niya.Sa likod niya, nakaupo sa sofa si Debby at Joel Chua . Pawis na pawis si Joel, hindi maitago ang kaba sa dibdib . Nahuli siya ng plano. Aalis sana siya ng bansa pagkatapos ng board meeting peo naabutan siya ng mga tauhan ni Wilfredo sa kaniyang tahanan. Ang balak din niyang pagsuplong sa pulisya ay hindi rin niya basta na lang gawin, he will be hunted for the rest of his life. Nakaantabay din ang mga tauhan ni Wilfredo. He made a silent promise that if he ever get out alive tonight, he must escape. Si Debby, naka-cross arms, pero halata yung kaba sa mga mata. She was trying to find a way how to escape from Wilfredo's grasp forever. Na kahit nasa Amerika na sila noon ni Joshua ay ha

Ken Romualdez Villa, Siquijor. Sunset. Ang dagat kulay ginto.Nakaupo sina Ken Romualdez at Paula Blackwood sa veranda. Sa harap nila, mesa na may dalawang baso ng wine. Ang hangin malamig. Ang tunog, alon lang. Ngumiti si Paula. Hinawakan yung kamay ni Ken. "Since we are discussing our incoming marriage, Id prefer the idea of a beach wedding, dito mismo sa Siquijor. Sa villa mo. Yung kasal na tahimik lang. Tayo magkapamilya lang. Si Rain, tapos dagat."Numiti si Ken, kimuha ang kamay ni Paula at saka hinalikan. " As you wish, my queen." Kagaya mo, gusto ko rin simple lang." Sumandal si Paula sa balikat niya "Deserve mo yun, Ken. Matagal ka nang lumaban sa buhay, deserve mo ang katahimikan. I'll promise to give you peace and quiet life that you needed." Bago pa makasagot si Ken, biglang bumukas ang gate. Dalawang lalaki. Naka-itim. Mga tauhan ni Ken. Pawis at seryoso."Sir." yumuko ang isang tauhan. Tumayo si Ken. Naramdaman agad ni Paula na may mali. Tumingi

Bella's POVNAIA Terminal 3. 3:20 AM. Malamig ang aircon, pero mas malamig yung pakiramdam ko.Nakaupo kami ngayon sa departure area. Ako, si Alex, si Daddy Jacob, at si Joshua. Tahimik. Walang gustong unang magsalita. And it was understandable. Sa mga pangyayri na naganap, normal lamang na maging tahimik ang bawat isa. May kaniya-kaniyang iniisip. Si Joshua naka-hoodie. Nakatungo. Yung passport niya hawak-hawak. May flight siya papuntang Los Angeles. 4:00 AM.Hindi na kami nagulat nung isang linggo na walang si Debby. Nagising na lang kami, wala na siya sa kwarto niya sa mansion. Ang iniwan lang, isang sulat. Nakapatong sa mesa sa kusina. Nakaipit sa ilalim ng flower vase ni Mommy Lourdes. Malinaw sa akin ang sulat ni Debby, natatandaan ko pa."Pasensya na. Ako nag-utos kay Belinda na maglagay ng lason sa kape ni Aunt Lourdes. Sabi ko pantakot lang. Hindi ko inisip na mapapahamak siya.Nahiya ako. sa inyo. Sa pangalan na Blackwood na hindi naman pala akin. Hindi na