Between The Hot Billionaire Tarvande's のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 26

"Hindi naman po kayo nag-iisa, sir. Kahit sino, pwede niyong makasama, basta't maging mabuti lang kayo sa mga nakapaligid sa inyo," sambit ko rito. "Hindi ko alam kung paano ko patatakbuhin nang maayos ang buhay ko, Mercedes. Kunsabagay, hindi ko na kailangan pang umasa dahil matanda na ako. Nalalapit na rin naman ang kamatayan ko kaya—" "H'wag nga po kayong magsalita ng gan'yan," agad kong sabi sa kaniya. Tinignan naman ako ni sir Fiandro at nakita ang ekspresyon ng mukha ko. Ngayon ay napapangiti na siya kahit kapiranggot. "Sir, hindi naman po natin alam kung kailan tayo mamamatay e. Ang importante, hangga't may buhay po tayo, matuto tayong maging mabuti sa kapwa, libangin yung sarili natin sa mga magagandang bagay na gustong gawin, at yung mahanap yung pagpapatawad sa puso. 'Di ba nga po, ang kadalasang sinasabi, hangga't may buhay, may pag-asa? Gano'n lang naman po kasimple e," paliwanag ko sa kaniya. "Kahit na Grade 6 lang ang tinapos mo, matino at maayos kang kausap. Ew

Tinitigan ko ang litrato ni sir Fiandro. Ito pala siya noong kabataan niya. Mga nasa 20 mahigit siguro ang edad niya rito?"Binigay niya 'yan sa 'kin kasama ng maikling sulat," sabi pa ni Manang Lucelle. Dahil doon ay binasa ko ang nakasulat sa likod ng litrato.'Mahal na mahal kita, Lucelle. Itago mo 'to bilang tanda ng pagmamahal ko. Magsasama pa tayo sa habang buhay, tandaan mo.'Nakakalungkot lang isipin na ang pangakong nakasulat dito ay hindi tinupad ni sir Fiandro."Alam niyo, Manang Lucelle, may nakita nga rin po ako noong naglinis ako sa opisina ni sir Fiandro e. Nakaipit po sa libro. Kasama nga po ito noong itatapon ko na ang mga litrato sa basurahan," sabi ko at saka kinuha ang litrato ng magandang babaeng tinago ko. "Ito po."Nangilid sa mga mata ni Manang Lucelle ang namuong luha nang tignan ang ipinakita kong larawan."A-Ako ito," sambit niya.Ha?! Siya 'to?!Hindi ko akalain na ito si Manang Lucelle noong kabataan niya. Napakaganda! Hindi ko maitatangging habulin at lig

Hindi na kami nagpatumpik-tumpik pa ni Manang Lucelle kaya agad kaming pumasok sa loob. Dumiretso ako kung nasa saan si sir Fiandro."S-Sir..." sambit ko matapos kong pumwesto sa may gilid niya."May ginagawa ka ba? Baka naabala kita?" tanong kaagad ni sir Fiandro."H-Hindi naman po. P-Pinapatawag niyo raw po ako sabi ni Manang Lucelle, e."Nakita ko pa na tila napakamot siya sa kaniyang sentido. Bigla akong kinabahan dahil baka bumalik na naman siya sa pagiging masinghal."Ayaw mo na ba akong paglutuan?" kalmadong tanong sa 'kin ni sir Fiandro.Tila nabunutan ako ng tinik sa lalamjnan nang bahagya."H-Hindi naman po sa gano'n, sir. Uhmm... gusto po kasi kayong hainan ni Manang Lucelle kasi..." Hindi ko alam kung sasabihin ko ba ang totoong pakay ni Manang Lucelle, pero nang sulyapan ko ang gawi niya ay sumesenyas siya na h'wag kong sasabihin. "...kasi gusto niya pong bumawi s-sa mga naging kasalanan niya po sa inyo."Tumango nang dahan-dahan si sir Fiandro at tila napaisip sa sarili