All Chapters of มรสุมรัก CEO ซาตาน: Chapter 611 - Chapter 620

เว่ยอวิ่นลู่รู้สึกตัวได้สติขึ้นมาทันทีเมื่อถูกมองด้วยสายตาทิ่มแทงเช่นนั้นเธอตัดสินใจอย่างฉับพลันว่า เธอจะไม่ยอมให้ซิงจือเหยียนกับเซิ่นหรูซวงรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเยี่ยนเสี่ยวไกวโดยเด็ดขาดเธอเดินเข้าไปรับซิงฉีหยวนออกมาจากอ้อมแขนของซิงจือเหยียน ริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม “หยวนหยวน เป็นความผิดของแม่เอง ช่วงนี้แม่ยุ่งมากจนไม่มีเวลาอยู่กับหยวนหยวนเลย และก็ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าหยวนหยวนป่วย ถ้าแม่รู้เร็วกว่านี้แม่ต้องกลับมาอยู่กับลูกแน่นอน”ซิงฉีหยวนซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเว่ยอวิ่นลู่อย่างน่าสงสาร “คุณแม่ครับ ผมไม่สบายตัวเลย”“คุณแม่ ช่วงหลายวันมานี้คุณแม่ไปไหนมาครับ ช่วงนี้คุณแม่ไม่ได้มานอนกับผมเลย”เว่ยอวิ่นลู่ลูบหลังซิงฉีหยวนเบา ๆ เป็นเชิงปลอบโยน “เป็นความผิดของแม่เอง”เซิ่นหรูซวงถอยหลังไปหนึ่งก้าว มองดูคนกลุ่มนี้ด้วยความสนอกสนใจ“ที่แท้ก็เป็นคนคุ้นเคยกันนี่เอง พวกคุณคุยกันดี ๆ นะคะ”โดยเฉพาะการสื่อสารทางสายตากันระหว่างซิงจือเหยียนกับเยี่ยนอวี้เจ๋อที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นเรื่องที่น่าสนุกมากเป็นพิเศษซิงจือเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย “พวกคุณมาด้วยกันหรือ?”เว่ยอวิ่นลู่รู้ว่าซิงจ

เซิ่นหรูซวงรออยู่ในห้องพักผู้ป่วยด้วยความอดทน ในระหว่างนั้นก็ได้มีการประชุมกับบริษัทสั้น ๆ ขึ้นหลังจากที่รีโอตกลงขายลิขสิทธิ์เกมสร้างเมืองให้กับเหออวี้ เซิ่นหรูซวงก็ให้คนเริ่มดำเนินการตามขั้นตอนต่อไปทันทีเมื่อคืนที่ผ่านมา สัญญาได้รับการลงนามอย่างเป็นทางการแล้วด้วยธีมการเปิดตัวที่เหมาะสม โครงการเกมเฮยไป๋ทู่จึงเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการอีกครั้ง สมาชิกทีมโครงการที่เพิ่งแยกย้ายกันไปได้กลับมารวมตัวกันและทำงานสานต่อ เกมเฮยไป๋ทู่มีกำหนดการเปิดตัวอย่างเป็นทางการในอีกสองเดือนข้างหน้า ซึ่งตรงกับวันครบรอบสามปีของการเปิดตัวภาพยนตร์แนวเกมสร้างเมืองหลังจากวางสายโทรศัพท์ เซิ่นหรูซวงก็ก้มหน้าลงตอบข้อความสองสามข้อความ เมื่อเงยหน้าขึ้น เธอก็มองเห็นเยี่ยนเสี่ยวไกวที่กำลังชะโงกศีรษะออกมาแอบมองจากประตูห้องพักผู้ป่วยเยี่ยนเสี่ยวไกวยังคงสวมชุดนอนสีชมพูตัวเดิมเหมือนเมื่อคืน มีแผ่นแปะลดไข้ลายกระต่ายสีขาวติดอยู่บนหน้าผาก สวมรองเท้าแตะที่โรงพยาบาลให้มา มือทั้งสองข้างกำกรอบประตูไว้แน่น ยื่นศีรษะเข้ามาแอบมองเธอด้วยความระมัดระวังแม้การเคลื่อนไหวจะระมัดระวัง แต่สายตากลับเปิดเผยตรงไปตรงมา เมื่อเห็นว่าเซิ

เซิ่นหรูซวงหันไปมองเขาด้วยคิ้วที่ขมวดขึ้นเล็กน้อย “คุณคือ…”กู้เหยียนหลี่ดึงสมุดบันทึกประวัติผู้ป่วยออกมาจากกระเป๋าเสื้อกาวน์ถือไว้ในมือ “ฉันเป็นลูกศิษย์ของผู้อำนวยการหวัง แพทย์ประจำตัวของคนไข้ท่านนี้ เมื่อกี้ฉันได้ดูประวัติข้อมูลของคนไข้มาแล้ว”ปลายคางของเขาพยักพเยิดไปทางห้องพักผู้ป่วย “ไปกันเถอะ เธอต้องการให้ฉันมาตรวจดูคนไข้ไม่ใช่หรือ?”เซิ่นหรูซวงได้สติกลับมา เงียบงันไปครู่หนึ่ง ย่อตัวลงตรงหน้าเยี่ยนเสี่ยวไกวแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเสี่ยวไกว พี่มีธุระที่ต้องไปจัดการ หนูกลับไปคนเดียวได้ไหม?”เยี่ยนเสี่ยวไกวเหลือบมองกู้เหยียนหลี่ แล้วหันมามองเซิ่นหรูซวงอีกครั้ง เรียวคิ้วน่ารักของเธอย่นเข้าหากันเล็กน้อย ดูเหมือนไม่ค่อยยินยอม แต่ก็ตอบตกลง “ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นหนูจะกลับไปเอง”เซิ่นหรูซวงเอื้อมมือไปลูบศีรษะเธอคุณยายยังไม่ตื่น เซิ่นหรูซวงยืนอยู่ด้านข้างมองดูกู้เหยียนหลี่ก้มตัวลงตรวจวินิจฉัยอาการของคุณยายไม่กี่นาทีต่อมา กู้เหยียนหลี่ก็ยืดตัวขึ้นตรงและเขียนลงในเวชระเบียน “ไม่มีอะไรผิดปกติ คนไข้น่าจะตื่นภายในวันนี้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นจำไว้ว่าต้องกดปุ่มเรียกพยาบาล ฉันจะอยู่ที่นี่ทั้งวัน”เ

เซิ่นหรูซวงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ต้องมีวิธีอยู่แล้ว”อวี๋จื่อฉียกมุมปาก “เมื่อหลายปีก่อนตอนที่เว่ยอวิ่นลู่มาหาฉัน ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องมันจะกลายมาเป็นแบบนี้ และไม่เคยคิดว่าเธอจะเป็นคนไม่มีสามัญสำนึกได้ถึงขนาดนี้”เซิ่นหรูซวงไม่พูดอะไร รอยยิ้มของอวี๋จื่อฉีดูฝืนและจืดจาง “คุณนี่ดูนิ่งสงบและเยือกเย็นตลอดเวลาเลยนะคะ”เซิ่นหรูซวงหมุนแก้วกาแฟในมือไปมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “โลกยังไม่แตกสลาย ทำใจให้สบายเถอะค่ะ”อวี๋จื่อฉีก้มหน้า “ก็จริงค่ะ”เซิ่นหรูซวงลุกขึ้นยืนและเอามือล้วงกระเป๋า “ช่วงนี้คุณตั้งใจทำงานไปก่อน ถ้ามีอะไรฉันจะแจ้งคุณเอง อย่ามัวแต่คิดเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องเลยค่ะ”อวี๋จื่อฉีลุกขึ้นยืนพรวด “ฉันไม่เข้าใจ ทำไมคุณถึงช่วยฉันขนาดนี้?”เซิ่นหรูซวงยิ้มอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย “คุณคิดว่าฉันกำลังช่วยคุณอยู่หรือคะ?”อวี๋จื่อฉีอึ้งไปครู่หนึ่ง “ไม่ใช่หรือคะ?”เซิ่นหรูซวงส่ายหน้า “เปล่าเลย ระหว่างเราอย่างมากก็แค่เรียกได้ว่ามีศัตรูคนเดียวกันเท่านั้นเอง”เนื่องจากเจียงเสี่ยวชุนยังติดงานอยู่ที่ต่างจังหวัด เมื่อคืนนี้ตอนที่รู้ข่าวว่าคุณยายเป็นลมจนต้องเข้าโรงพยาบาล เธอก็ยังไม่สาม

เซิ่นหรูซวงพูดด้วยเสียงเรียบนิ่ง “ความจริงก็คือ เขาเป็นคนวินิจฉัยโรคผิดพลาด ตอนนี้ทางตำรวจได้คุมตัวเขาไปที่สถานีเพื่อสอบสวนแล้ว และขั้นตอนการพิสูจน์ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับความผิดพลาดทางการแพทย์ก็กำลังดำเนินการอยู่ด้วย”ใบหน้าของกู้เหยียนหลี่ดูเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีเซิ่นหรูซวงมองหน้าเขา “คนไข้คนนั้นเป็นคุณย่าของเพื่อนฉันเอง ท่านพักอยู่ที่โรงพยาบาลรัฐซึ่งห่างจากที่นี่ไปไม่ถึงสามสิบนาที ถ้าคุณไม่เชื่อ ก็ไปดูพร้อมกับฉันเลยได้นะ”กู้เหยียนหลี่มองเธออยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดเสียงเข้มขึ้นว่า “หวังว่าเธอคงไม่ได้โกหกฉัน”เซิ่นหรูซวงเชิดคางขึ้น “แน่นอนค่ะ”กู้เหยียนหลี่พูดสั้น ๆ ได้ใจความ “นำทางไป”เซิ่นหรูซวงเพิ่งขยับเท้าจะเดินต่อ แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงที่แสนจะคุ้นเคยดังขึ้น“คุณพ่อคะ คุณแม่หายไปไหนหรือ ทำไมถึงไม่มาหาหนูเลยล่ะ?”เซิ่นหรูซวงมองตามเสียงนั้นไป เธอก็เห็นเยี่ยนเสี่ยวไกวกับเยี่ยนอวี้เจ๋อ ซึ่งเยี่ยนเสี่ยวไกวนั่งอยู่บนม้านั่งยาวของโรงพยาบาล เด็กน้อยก้มหน้าก้มตา หมุนตุ๊กตาตัวเล็กที่ติดอยู่บนเสื้อไปมาอย่างเหงา ๆ ส่วนเยี่ยนอวี้เจ๋อนั้นนั่งอยู่ด้านข้าง เขาคอยพูดจาปลอบโยนเด