Semua Bab THE BILLIONAIRE’S REPLACED WIFE (SSPG): Bab 11 - Bab 20

Naramdaman ko na lang ang marahang paglapat ng isang braso ni Hansel sa aking baywang. He seems so possessive na tila natatakot na mawala ako sa kanyang paningin. Ang isang kamay niya ay hawak pa rin ang mga kamay ko hawak ang bouquet. Mga ilang posisyon iyon bago sinabi ng babae na okay na. “Let’s go my wife,” bulong sa akin ni Mr.Carlson na ikinasinghap ko bakit ba tila nawawala ako sa tamang wisyo sa boses at pagdidikit lang ng aming balat. “Where are we going?,” takang saad ko ng maipasok niya na ako sa puting bridal car. “Don’t rush up… my wife… we will get there but by now, let’s have a private celebration with your parents,” malambing nitong anas ng magkatabi na kami sa backseat. “Nasaan na nga pala sila mommy at daddy?,” balik kong tanong kahit pa medyo naiilang pa rin ako sa kanya. Kinuha niya ang dalawang kamay ko at hinaplos haplos ito. Ni hindi ko maggawang iwaksi ito dahil parang nagugustuhan ko na rin ang kanyang pagkamalambing kahit sa totoo naman ay para kay H

“Have a seat Sir…Mam..,” may galang na saad ni Mr.Carlson na tumayo pa at inuwestra ang aking mga magulang sa kanilang mga upuan. “Thanks Mr. Carlson… there is no need for formality… maari ka ba naming tawaging anak… hijo…,” si mommy ang unang bumasag sa katahimikan ng pareho na kaming settled sa aning kinauupuan. “It is my pleasure… please call me by my first name, mom!,” nakangiting sagot ni Hansel kay mommy. “Welcome to our family, son.. we are so grateful for your kindness and help,” dagdag pa ni daddy. “It is small thing, dad compare to what you gave me, your cherished and loved daughter is finally mine!,” pahayag pa ni Hansel na inabot ang aking kamay at hinagkan ito kaya muli na naman akong namula sa kilig at hiya. “Haist, ano ka ba Mr.Carlson, huwag namang sobrang sweet baka matunaw ako niyan!,” usal ko sa aking isip na kahit hilain ko na paalis ang hawak niyang kamay ko ay hindi niya pa rin ito binibitawan. Sino ba naman ang hindi mahuhulog sa ganitong klaseng l

“Mabuti hija dahil mas komplikado ang sitwasyon mo kung mahuhulog ang loob mo kay Mr. Carlson. Kami rin nga ng daddy mo ay nabigla sa totoong katauhan ni Mr. Carlson. Pakisamahan mo lang siya ng mabuti anak at gampanan mo ang pagiging asawa sa kanya pero huwag na huwag mong ibibigay mo ang sarili sa kanya, umisip ka ng matibay na rason bakit ayaw mo pang magtalik kayo!,” prangkang mungkahi ni mommy sa akin. Marami pa kaming pinag-usapan ni mommy. Mga paalala at paano alagaan ang asawa ar maging mabuting may bahay. Hindi rin nagtagal ay lumabas na si daddy at Benedict sa pribadong opisina nito na hindi ko alam saang parte ng villa dahil bigla na lang silang lumitaw sa harap namin ni monmy. Mabuti na lang ay iba na ang topic na pinag-uusapan namin. “Sige hijo.. hija… mauuna na kami. Pagpalain nawa inyong pagsasama. Fuentebella, tulad ng bilin ko,huh!,” muling balik ni daddy kay Hansel at nagman hug ang mga ito. Kung sana ay nag-umpisa kami sa maayos ni Mr. Carlson. Walang pagkukun

Maya-maya lang ay dahan- dahan ng bumelo ang private jet palipad sa ere. Kumapit na lang ako ng mahigpit kay Hansel sa sobrang takot ko. This is my first ever air flight kaya kasalanan ko bang kabahan ng husto. “Wifey, are you alright,heyyy!?,” ang mga huling katagang narinig ko mula kay Hansel bago ako mawalan ng ulirat. Hindi ko na talaga nakayanan ang aking pagkahilo at pamumutla na parang hinalukay ang aking sikmura habang nasa ere. Hindi ko alam kung ilang sandali na ako nawalan ng malay basta paggising ko’y nasa bisig na ako ng aking asawa. Oo, asawa dahil ako lang naman ang impostora niyang wifey. Mahahalata ko sa kanya ang matinding pag-alala. Pakiramdam ko ay wala na kami sa ere pero parang nakahilata ako sa ulap. “Thanks gracious, your wake! I am so worried about you, my wifey!,” anas pa ni Hansel sa akin at iniyakap niya ako sa kanyang dibdib na halos hindi ako makahinga. “Wait… I can’t breathe!,” bahagya reklamo ko pa hindi dahil sa nahihirapan akong huminga kung hi

“Gotcha, wifey!,” mabilis nito akong nahuli and he back hug me and carry me in the air at inikot-ikot sa ere. “Hoy! Nahihilo ako… ano ka ba…heheheh!,” hindi ko ba alam dahil para akong kinikiliti sa bawat balahibo niyang dumadampi sa aking balay. “You can’t run away from me again, wifey, you are mine, akin ka lang!,” he said on top of my head and turn my whole body towards him and its like a magic, our gazes locked with each other. I just waited for the moment as if the whole world stop and just the two of us in this beautiful bed of roses eye to eye, nose to nose and face to face with each other. Ito na ang moment of truth na mahahagkan na niya ako. “Uhmn… Mam and Sir handa na po ang meryenda!,” in just one snap nahinto ang moment of excitement when I turn my head to an old lady staring in front of us. “Hoy shit!,” bulong pa ni Hansel. “Ahmnn, susunod po kami!,” out of nowhere na sagot ko dahil ako lang na walang katao/ tao sa ganito kalapad na hardin ng mga rosas. Tuma