All Chapters of THE BILLIONAIRE’S BETRAYED WIFE (SSPG): Chapter 11 - Chapter 20

“Haist, nakakapagod naman!,” komento ni Nica matapos naming itagtag ang mga food packs sa mga batang nakita namin sa lansangan. Siya kasi ang pinagmaneho ko ng e- bike ni Jerry na matagal nang hindi nagagamit at nasa garahe lang. Walking distance lang kasi ang boarding house ni Jerry mula sa ospital kung saan siya nag-on the job training. “Oo, nga pero napaka- fulfilling sa dibdib na kahit papaano ay nakatulong tayo sa kapus- palad kahit sa ganitong paraan man lang,” turan ko kay Nica. “Ikaw na talaga ate Bel! Haist, how to be you po—? Ang bait- bait mo kasi talaga, para kang santa!,” puri pa nito na sa tingin ko ay may gusto na namang hilingin sa akin. “Spill it out, baby girl— hmp… ano na naman ang gustong ipabili ni bunso- ehem?!,” kunwaring pagtataray ko. “Oi, wala ate—- sobra kasing init beke nemen pa- icecream ka naman ate Bel!,” sa wakas ay naisatinig na nito. “Iyon lang ba— o sige dumaan tayo sa convenient store, ito ang pera, ikaw na bumili!,” agad kong saad sa kan

“Kain ka pa, hon!,” untag pa sa akin ni Irven. “Oh, no— hon, busog na talaga ako— para na ngang puputok na itong suot ko na bodycon dress!,” pigil ko sa kanya ng dinagdagan niya pa ng kanin ang pinggan ko. Unlimited rice kaya naman napadami ako ng kain, gayundin si Irven. Ang saya lang talaga naming kumakain habang nagkakamay. “Namiss ko talaga ang ganitong bonding natin hon,” gusto oo sanang sabihin na namiss ko rin siya ng sobra kaya lang biglang nagring ang kanyang telepono. “Excuse me muna hon, sagutin ko muna ito,” bigla siyang tumayo at naglakad palayo sa akin. Right moment na sanang ilabas ko ang puting envelop na naglalaman ng ultrasound result ng aking pagdadalantao. Ngunit naunsiyame pa. “Sinong tumawag hon?,” tanong ko sa kanya ng makabalik siya sa aking tabi. “Ah—- si mommy hon, pinapapunta ako ng mansiyon,” saad pa nito. “Bakit daw hon?,” hindi ko mapigilang mag-usisa. “Hindi ko rin alam hon, let’s go!,” mabilis ang mga kilos nito na inakay na ako palabas

“Take your vitamins religiously mommy para healthy si baby. Bawal mastress!,” paalala sa pa sa akin ng aking ob-gyne bago ako lumabas ng clinic. Dumeretso muna ako sa drugstore upang bumili ng vitmins at gatas para sa buntis bago tumungo ng opisina ni Irven sa main branch ng Ledesma Colleges kung saan din ako nagtuturo dati. Maaga pa naman sa isip isip ko. Pagkatapos kong mamili sa grocery ay mag-oorder na rin ako ng take-out foods para sa lunch naming dalawa. Excited na ako sa magiging reaksiyon niya kapag malaman niyang magiging daddy na siya. Alam kong isa rin ito sa mga minimithi niya ang makabuo kami ng sarili naming anak. Inilagay ko na sa cart ang napili kong bilhin at dederetso na sana ako sa counter upang magbayad at ipakita sa cashier ang reseta na vitamins nang may pamilyar na pigura ng babae ang aking nasulyapan sa kanang gawi ko. “Olive is that you?,” mabilis akong napahinto at humarap sa babae na tila nakakita ng multo sa sobrang putla nito. “Miss— Isabel ? An

Pagpasok ko ng opisina ni Irven ay katahimikan ang bunungad sa akin. Walang katao- tao. Malinis at maaliwalas ang buong silid. Gaya pa rin ng dati ang pagkakaayos ng mga kagamitan sa loob. Walang nagbago dahil ako naman ang personal na nagdesinyo at nag-ayos ng interior na nagustuhan rin ng mister ko. Minimalist ang atake at pawang mga gamit lang talaga na furnitures ang nasa loob. Kulay puti ang wallings at isang painting lang ang nakasabit sa wall pagpasok mismo ng pinto na bubungad agad ay siyang makikita. Siyempre its my own work of art na niregalo ko sa kanya on our second wedding anniversary. It is an abstract painting of colors and hues. Simply white, gray, and black. Sa unang tingin ay masasabing walang kahulugan but underneath is a couple loving together beyond borders and beyond directions. Pumasok ako sa loob at isinara ang pinto sa aking likuran. Naglakad ako patungo sa itim na couch at inilapag sa gilid nito ang aking mga bitbit. Naupo muna ako dahil medyo napagod

“Mam Bel—-! “huling narinig ko bago ako nawalan ng malay. Paggising ko ay nasa isa akong silid na pamilyar sa akin. Nasa college clinic ako. Agad akong napabangon nang may pumasok sa silid. “Kumusta na ang pakiramdam mo, Bel?,” si Esther na dati kong co-teacher. “Okay na ako, ano palang nangyari?,” balik ko “Diyosko day, hinimatay ka lang naman sa gitna ng hallway palabas ng gate mabuti na lang maagap si Mang Joel at nadala ka rito sa clinic,” pahayag pa nito na akin. “Okay na ko Es, puwede ka ng bumalik sa klase mo!, pasensiya na sa abala at salamat talaga sa iyo!,” sabi ko sa kanya. “Sus, walang anuman sissy! Ikaw pa, ang madam President ng College na ito— hindi ko bibigyan ng pansin, anuh!,” turan pa nito. Napangiti na lang ako ng mapakla sa sinabi ni Esther. Buti na lang ay hindi niya na bigyang pansin ang facial expression ko dahil abala na ito sa pagkalkal ng bag nito. “Sure ka bang okay ka na Bel? Anong gusto mo ipapatawag natin si Mr. President para ihatid ka na