All Chapters of แม่ลูกอ่อนซ่อนชู้: Chapter 131 - Chapter 138

หวังหย่งไม่เคยหยุดกระเด้าแม้เพียงเสี้ยวนาทีหลังจากสอดใส่เข้ามาได้ เรี่ยวแรงเขาดีจนเหลือเชื่อ ทำเอาเหมยลี่เม้มริมฝีปากแน่น แอ่นก้นขึ้นสู้จนง่ามก้นชนกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม ขยับเอวจ้วงแทงลำเอ็นเข้าใส่ไม่ยั้งต่อมาอีกพักใหญ่ๆ“แตกเถอะหวังหย่งเดี๋ยวลูกข้าตื่น… อูย… เดี๋ยวสามีข้าจะสงสัย… ”เหมยลี่บอกความกังวลในใจ“โถ… ข้าอยากโดนเจ้าขึ้นขย่มเอ็น… ช่วยขย่มเอ็นให้ข้าก่อนได้ไหม… ”หวังหย่งอยากจัดให้แม่ลูกอ่อนอารมณ์เปลี่ยวอีกท่า รู้ว่าเหมยลี่จะเสียวมากถ้าได้เป็นฝ่ายขึ้นขย่มเอง“ไว้พรุ่งนี้เถอะนะ… ข้าสัญญาว่าจะขย่มให้”เหมยลี่กล่าวให้ความหวัง“สัญญานะ… ”“ได้… ข้าสัญญา”แม่ลูกอ่อนตอบเสียงกระเส่า…หวังหย่งรีบเอามือโอบสะโพก รั้งเข้ามาโยกเอวกระเด้าต่อมาอีกพักใหญ่ๆ จนแก่นกายกระตุกสั่น“อ๊ายยยย… หวังหย่ง… ข้า… ไม่ไหวแล้ว”เหมยลี่ขยับก้นกระดกสู้… สองมือขยุ้มผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น แอ่นก้นเสยขึ้นรับลำเอ็น อัดเข้าใส่จนเต้านมแม่ลูกอ่อนอวบใหญ่และกำลังคัดไปด้วยน้ำนมกระเพื่อมไหวอยู่ใต้ลำตัวในท่าคุกเข่าเอามือยันที่นอน “อู้ววว… ข้ายังกินนมไม่อิ่มเลยแม่นาง”หวังหย่งเอื้อมมือเข้ามาระหว่างซอกแขนทั้งสองข้าง ตะล

เมื่อเข้ามาในห้องตัวเอง เหมยลี่โล่งใจที่เห็นว่าลูกชายของนางยังหลับสนิทอยู่บนเตียงเหมือนตอนที่นางออกไปนางเดินเข้ามาอีกห้องเล็กๆ อยู่ด้านใน เป็นห้องที่โม่โฉวนอนประจำ หลังจากป่วยเขาก็แยกตัวมาอยู่คนเดียวในห้องเล็ก“ท่านพี่… หลับอยู่หรือเปล่า”เหมยลี่เดินเข้ามาใกล้เตียงของสามี…ด้วยความรู้สึกผิดที่ต่อโม่โฉวที่นางเพิ่งแอบไปมีสัมพันธ์สวาทกับหวังหย่งอย่างลึกซึ้ง ทำให้เหมยลี่เดินมาทรุดร่างลงนั่งที่ขอบเตียง ใกล้ร่างผ่ายผอมของสามี“ข้าหลับอยู่… เจ้าไปไหนมา เมื่อกี้ข้าได้ยินเสียงเปิดประตู… ”โม่โฉวแสร้งลืมตาขึ้นมามองภรรยา“อ๋อ… ข้านั่งรับลมอยู่นอกบ้าน… ”เหมยลี่ตอบ…โม่โฉวไม่ได้ถามต่อ…“ท่านพี่นอนเถอะนะ… เดี๋ยวข้าจะอาบน้ำก่อน”เหมยลี่เอื้อมมือมากุมมือที่ผอมแห้งจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกของสามี…ก่อนจะก้าวเดินออกมานางไม่ลืมดับตะเกียงเพื่อให้เขาหลับ ปล่อยให้โม่โฉวนอนลืมตาโพลงมองเพดานอยู่ลำพังเหมยลี่ออกไปแล้ว…แต่สามีของนางที่นอนอยู่บนเตียงไม้เก่าๆ ยังคงไม่หลับ เมื่อกี้โม่โฉวได้ยินเสียงร้องครวญครางดังมาจากห้องของหวังหย่งที่อยู่ห่างกันเพียงแค่ฝาผนังกั้นโม่โฉวรู้ว่ามันคือเสียงคนเอากัน…โม่โฉวหลับตา ภ

โดยเฉพาะวันสิ้นเดือนที่ต้องมารอเก็บเงินค่าเช่า ตงหยางมีห้องเช่าอยู่หลายแห่งในย่านนี้ในเวลาต่อมา…เหมยลี่ใช้เวลาไม่นานนักก็กล่อมลูกน้อยจนหลับคาอก นางอุ้มร่างจ้ำม่ำมาวางลงนอนในเปลแล้วเดินออกมาจากห้องตามที่นัดหมายกับตงหยางเอาไว้“เข้ามาเลยแม่นาง… ”ตงหยางกล่าว…ความดีใจปรากฏขึ้นในแววตา หลังจากได้ยินเสียงหลังมือของเหมยลี่กระทบประตูเบาๆ จึงลุกขึ้นจากโต๊ะ ก้าวมาเปิดประตูรับเหมยลี่จ้องมองประกายแสงแดดยามสายที่สาดเข้ามากระทบแขนและมือของตงหยางทำให้มองเห็นเส้นเลือดกระจายเป็นสายเหมือนรากไม้ ปูดโปนเป็นริ้วปรากฏชัดเจนอยู่ที่หลังมือและแขนกำยำทั้งสองข้างของเขา ตงหยางเป็นชายที่มีรูปร่างสูงใหญ่แข็งแรงมาก“นั่งก่อน… ”ตงหยางผายมือมายังเก้าอี้…ตั้งอยู่ตรงหน้าโต๊ะไม้ซึ่งเป็นโต๊ะทำงานตัวใหญ่ มีสมุดบัญชีเก่าๆ เอาไว้จดบันทึกเป็นหลักฐานการเก็บเงินค่าเช่าห้องพักในแต่ละเดือนเหมยลี่ทรุดลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ไผ่ที่เขาผายมือเชื้อเชิญ หลังจากนั่งลงแล้วนางดึงคอเสื้อปาดทับลงมาอีกข้างซ่อนเต้านมเบียดกันคับแน่น กำลังเป็นเป้าสายตาให้ตงหยางเผลอมองแล้วมองอีก“เรื่องค่าเช่าที่าค้างเอาไว้ เจ้าจะชำระเมื่อไรว่ามาแม่นางคนงาม…

เพียงโดนปลุกปล้ำทั้งกอดจูบและดูดนมอย่างเมามัน พร้อมกันนั้นมือข้างของตงหยางก็ล้วงลงมาที่ง่ามขา ไล้ลูบหนอกเนินสวาท พยายามเอานิ้วยัดลงในสองกลีบปลุกเร้าให้นางมีอารมณ์ไปกับเขา“อู้วววว… น้ำนมของเจ้าอร่อยเหลือเกิน” มือหยาบใหญ่บีบขยำเต้านมอย่างแรง…ทำเอาน้ำนมสีขาวพุ่งออกมาจากปลายยอดชูชันชี้ฟ้า ไหลลงมาแฉะทรวงอกขาวเนียนของนาง “อ่า… อร่อยเหลือเกิน”ตงหยางรีบก้มลงดูดเลียกินนมจากเต้ามหึมาอย่างตะกละตะกลามไม่ต่างจากทารกที่กำลังอดอยากหิวจัด“อู้ววว… ซี้ดดดด… ”เหมยลี่สูดปากคราง…ตงหยางเอามื้อโอบรวบสองเต้าให้ปลายหัวนมชิดกันแล้วดูดเลียอย่างเมามัน“ฮึ่ก… อูยยยย… ”เหมยลี่หลุบตาลงมองทรวงอกของตัวเอง เห็นภาพริมฝีปากของตงหยางกำลังประกบเลียยอดถันทั้งสอง ดูดกินน้ำนมสีขาวพวยพุ่งออกมาอาบชุ่มปลายยอดเย้ายวน กำลังชูชันชี้ฟ้า น้ำนมพุ่งออกมาไม่ขาดสาย“โอ๊ววว… ซี้ดดดด… ขะ… ข้าเสียว”เสียงของเหมยลี่ติดๆ ขัดๆ…นางร้องครางออกมาด้วยความสยิว จิตใจละลิ่วลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ทรวงอกขยับยกส่งปลายหัวนมกระแทกใส่ปากตงหยาง เขายิ่งชอบ “อู้ววว… อร่อยเหลือเกินแม่นาง”ตงหยางได้ใจ เมื่อเห็นว่าเหมยลี่ตอบสนองการกระตุ้น เมื่อนาที