บททั้งหมดของ Owned by the Mafia Don: บทที่ 1 - บทที่ 4

Isang buong taon na mula nang magsimula ang lahat. Sa loob ng mga buwang iyon, inilaan ko ang bawat sandali para maghanda, siguraduhin na handa na ako sa sandaling isasakatuparan ko na ang aking paghihiganti.Ang paghihiganti ko ay hindi lang para kay Alona o kay Lorenzo. Saklaw nito ang buong pamilya Bellucci. Wala akong gaanong alam sa misteryosong babaeng nagligtas sa akin, pero naintindihan ko ang galit niya kay Giovanni Bellucci at ang pagnanais niyang sirain ito. Ang misyon na iyon ay akin na ngayon.Sa unang pagkakataon sa buhay ko, sinimulan kong makita ang sarili kong ganda. Hindi na ako ang dating ako. Habang nakatingin ako sa salamin, nakasuot ng uniporme ng katulong, ipinapaalala ko sa sarili ko ang aking layunin. Kailangan kong mapalapit kay Giovanni, kahit anong mangyari.“Hindi mo dapat ginagawa ‘yan. Kailangan na nating umalis bago bumalik si boss,” bulong sa akin ng isa sa mga katulong.We were tidying up Giovanni's room. The walls were painted a somber shade of gray,

The designer immediately set to work on me. After an hour, I barely recognized myself. Naka-suot ako ng isang puting damit na dinisenyo upang maging sentro ng atensyon, ang laylayan ay nasa itaas ng aking hita upang magbigay ng maximum na epekto. Ang tela ay perpektong kumakapit sa aking pigura at nagpapakita ng hugis na pinaghirapan kong panatilihin. Ang aking buhok ay malambot, makintab, at nakabuhaghang kulot sa aking likod, at ang aking makeup ay flawless ngunit sapat upang makilala ako ni Giovanni.By the time they were done, I looked stunning.Hindi nagtagal, nagtungo ako sa club kung saan kinumpirma ng aming intel na dumating na si Giovanni.Sa sandaling pumasok ako, nilamon ako ng malakas na tunog ng bass, na nag-vibrate sa sahig at sa aking dibdib. Dim lights bathed the crowd in a warm, pulsing glow, and bodies moved in every direction, swaying with the beat.Ilang mga curious na tingin ang tumama sa akin, ngunit hindi ko sila pinansin at naglakad ako patungo sa bar.“Vodka,