บททั้งหมดของ The Billionaire's Private Tutor: บทที่ 131 - บทที่ 140

Habang naglalakad kami, nararamdaman ko ang kabog ng aking dibdib. Parang isang mabilis na pag-pitik ng puso na patuloy na nagpaparamdam sa akin ng isang uri ng sakit at pananabik. Hanggang sa makarating kami sa kwarto—ang parehong kwarto kung saan kami unang nagkita at naglaho sa bawat halik at sensasyon. Tumigil siya saglit at nag-angat ng tingin, may halong pagka-baffled at tanong sa kanyang mga mata. "Anong ginagawa mo, Caleb?" tanong niya, ngunit sa tingin ko, nararamdaman ko na kahit papaano, may maliit na bahid ng pagkakaroon ng alaala sa kanyang isipan. Hindi ko na pinansin ang mga tanong niya. "Now you remembered me" sagot ko, at pagkatapos ay tinulungan siyang maupo sa kama. Pinili kong hindi magmadali. Gusto kong iparamdam sa kanya na hindi ako tulad ng mga ibang lalaki. Nag-umpisa akong magsalita, mas malumanay kaysa dati. "Hindi ko alam kung anong tawag sa nararamdaman ko, pero iba talaga eh, kani-kanina lang ay nakipag s*x ako sa

Nang tuluyan niya ng matanggal ang butones ay ibinaba niya na ang kaniyang labi at mga halik papunta sa malalaman at malalaking dibdib ni Ysha. Hindi niya pa natatanggal ang bra nito kaya kitang kita talaga kung paano inipit ng bra ang kaniyang kawawang mga d e d e. Tinanggal niya na rin ang bra nito at itinapon sa kung saan. Nang makita niya ang hubad na pang itaas n kawatan ni Ysha ay hindi na talaga siya nagdalawang isip na gawin ito. Gustong gusto niyang tingnan ang mala mestiso at mga namumula nitong balat dahil sa kagat niya. Tayong tayo na rin ang pink na n I p p l e ng babae kaya agad niya na itong inilagay sa kaniyang maiinit na bibig. Sinimulan siya itong sipsipin na parang bata habang ang isang kamay ay panay sa pag himas at pagpisil sa kanang d i b d i b ni Ysha. "Ahh, ah, ah, ah, uhmm...uhmm ...ehh...ahhhh, ahh, ohm..ohm.. sh..shiiii....shiiiittt uh..ugh .." sunod sunod na ung ol nito. Pagkatapos niya itong sipsipin

"Kailangan kong makausap si Luis..." bulong niya sa sarili, habang pilit na tinatago ang kaba sa kanyang dibdib. Pagkasara ni Ysha ng zipper ng kanyang dress, biglang bumukas ang pinto at tumambad sa kanya si Luis. Namumugto ang mga mata nito, halatang gulo rin ang kanyang isipan. Napatigil siya sa paghinga, parang bumigat ang paligid nila. "Ano to?" I asked him. Bakit ito nangyari? Alam niya na ikakasal na ako pero bakit hinayaan niya ang sarili niyang galawin at angkinin ako na parang wala lang? "Why did you do this to me?!" "You forced me!" sigaw ni Luis, basag ang boses at puno ng sama ng loob. Ang kanyang mga mata ay puno ng sakit at hinanakit na para bang siya ang biktima. Napakurap si Ysha, tila hindi makapaniwala sa mga narinig niya. "But you knew that I'm drunk!" sagot niya, nanginginig ang boses, pilit na itinatago ang kaba at galit na sabay na bumalot sa kanyang dibdib. Lumapit si Luis, kita s

"Isa pa, hindi ka ba natatakot?" ang huling sigaw ng babae bago ako tuluyang pinabayaan. Saka na lang ako nakaramdam ng biglaang luhang dumaloy sa mga mata ko, at ang puso ko'y nararamdaman na parang walang pag-asa. Naramdaman ko ang presensya ng ina ko, at sa isang iglap, parang may malakas na pwersa na nagpatigil sa lahat ng nangyayari. Ang tinig niya ay parang isang kidlat na dumapo sa aking tenga. "Anong ginagawa mo sa anak ko?" Ang galit na naramdaman ko mula sa ina ko ay hindi ko kayang ipaliwanag. Ngunit ang masakit, ang galit ng ibang babae na iyon ay tila mas matindi. Hindi ko kayang makialam. Habang ang mga kamay ni Mrs. Salvador ay dumidiin sa aking buhok, ang ina ko'y tumingin sa kanya nang puno ng galit at kasalanan. "Ang kapal ng mukha mo! Ang sama mo!" Sigaw ng ina ko habang lumalapit, umaabot na siya sa amin. "Alam mo bang may pinagdadaanan na si Elara? Hindi mo ba siya nakikita? Hindi mo ba siya naiintindihan?" Tumagilid ako,

Ang mga mata ni Gov ay naglalaman ng pag-unawa, ngunit hindi rin nawawala ang mga alalahanin sa kanyang mga mata. "Walang madaling daan, Elara. Minsan, kahit anong pilit mong ayusin, may mga bagay na hindi mo kayang kontrolin." Napaisip ako sa mga sinabi niya. Tumayo ako mula sa aking pwesto at naglakad-lakad sa paligid, pinapakita ang kalituhan sa aking isipan. Hindi ko kayang gawing tama ang lahat ng nangyari sa pagitan ko at ng mga mahal ko sa buhay. Si Caleb, si Ysha, ang aking pamilya—lahat sila may kanya-kanyang buhay, at ako'y naguguluhan kung saan ako kabilang sa lahat ng ito. Muling tumingin ako kay Gov. "Hindi ko alam kung paano ko susundin ang mga advice mo. Lalo na ngayon, alam ko na may mga tao akong nasaktan—si Caleb, si Ysha... Hindi ko na alam kung paano sila i-handle." Gov ang nagbigay ng matamis na ngiti, ngunit sa kanyang mata, may kaunting lungkot. "Elara, hindi lahat ng relasyon ay kailangang maging perpekto. Ang mga pagkak