Semua Bab The Billionaire's Private Tutor: Bab 181 - Bab 186

"Tsa nga pala," panimula niya, "nakwento ni Tita na masama raw pakiramdam mo kanina. Tapos ngayon bigla kang blooming? Hmmm..." sabay taas ng kilay niya na parang may tinutuklas. Napasimangot ako at nagkibit-balikat. "Wala 'yun. Siguro stress lang, kaya nag-decide ako na lumabas para ma-relieve." "Stress? Or Caleb-stress relief?" natatawa niyang hirit, halatang hindi pa rin tapos sa pangungulit. "Reese, seryoso ka ba? Hindi lahat ng bagay tungkol kay Caleb," sagot ko, kahit alam kong halatang-halata sa mukha ko ang pagtanggi. "Hindi raw, eh kanina pa ganyang ngiti mo, parang kinilig ng bonggang-bongga." Tumawa siya nang malakas. "Hay nako, Elara. Kung masama nga pakiramdam mo kanina, effective pala talaga 'yung date remedy ni Caleb." "Ang kulit mo," sabi ko, sabay hampas ng unan sa kaniya. "Uy, pero seryoso," biglang naging mas malumanay

Ngumisi lang siya at bahagyang lumapit sa akin. "Selos ka ba?" bulong niya pabalik, ang mainit niyang hininga ay dumampi sa tenga ko. Napaatras ako nang bahagya at sinamaan siya ng tingin. "Baliw ka? Anong selos? Bakit ako magseselos?" "Eh kasi parang naiirita ka," tukso niya, nakangiti pa rin. "Hindi ako naiirita. Nadidismaya lang ako sa mga babaeng halos matunaw ka sa titig nila," sagot ko, kunwaring walang epekto sa akin ang ginagawa niya. "Tama nga ang hinala ko," sabay kindat niya, pagkatapos ay bumaling sa cashier para kunin ang ticket. Hindi ko alam kung bakit bigla akong nainis. O baka naman naiinis ako dahil alam kong tama siya—medyo naasiwa ako sa mga babaeng nakatingin sa kanya. "Paano ba ‘yan? Para kang artista, lahat nakatingin," komento ko habang naglalakad kami papunta sa entrance ng sinehan. "Tsk. Bakit kasi hindi mo na lang aminin na naiinis ka kapag may ibang babae sa paligid

Caleb POV Pagkababa ko ng kotse, agad akong sinalubong ni Ysha. Wala pang isang segundo, niyakap na niya ako nang mahigpit, parang ilang linggo kaming hindi nagkita. "Na-miss kita," bulong niya habang nakayakap pa rin. Ginantihan ko naman ang yakap niya, pero hindi ko mapigilan ang sarili kong mag-isip. Hindi ko alam kung ako lang ba, pero parang iba ang pakiramdam ko ngayon. "Na-miss din kita," sagot ko, pero may bahagyang pag-aalinlangan sa tono ko. Bumitaw siya sa yakap at tiningnan ako sa mata. "Are you okay? Parang ang tahimik mo," tanong niya, halatang may pag-aalala sa boses niya. Ngumiti ako, pilit na tinatago ang bumabagabag sa akin. "Yeah, pagod lang siguro." Hinawakan niya ang kamay ko at hinila papasok sa bahay. "Come on, let's check the details for the venue. Malapit na ang big day natin, Caleb." Big day. Dapat excited ako. Dapat masaya ako. Pero bakit pa