Lahat ng Kabanata ng Stolen Bride of My Enemy: Kabanata 61 - Kabanata 70

“Natalia warned me about you.” Bulong ko. Wala ng laman ang baso ko.Sumandal ako sa isang glass table sa gitna ng barrels shelves.“Talaga anong sabi niya?” Tiningala ko si Damon na nasa harap ko ngayon. I lean closer to his ears, my lips almost touches his skin.“Na huwag akong sumama sa ‘yo… Pero gusto ko na maalala ‘ang nangyari sa hotel. This time, I don't care about Cael, wala rin akong pakialam sa plano mo. To drag me down? Gusto na kita. Yun lang ang iniisip ko.”Hindi ako gumalaw, I stayed on my position. Narinig ko ang pagbuga niya ng hangin. Napayuko at aatras na sana.Siguro tumama na lahat ng wine na nainom ko.Damon stepped closer, closing the space between us. Naramdaman ko ang paghigit nito sa bewang ko na parang matagal na niyang pinipigilan.Gusto kong kumawala, pero baka huli na rin itong kung hindi ako kikilos pa. Kumabig ako at pumikit bago hinalikan ang labi niya.His lips catches mine, sumabit ako sa mga balikat niya para lang maabot siya. Hindi ako gumalaw, an

We become hidden. Isang linggo ang lumipas pero wala kaming label. We just kissed. Shared a meal, a room, a shower and a bed. Ilang beses niya rin kong hinubaran at binihisan. It was a cloud nine for me to be with him. Siguro nababaliw na nga talaga ako. Pinapangarap ko lang siya noon. Napairap ako at mariing napapikit. Niyuko ko ang braso niyang nakapalupot sa bewang ko habang nakadapa siya at nakasubsob sa leeg ko. I was wearing his shirt in his bed. We just did it, again. I caress his hair and kiss his forehead. 

 “You are a sister to me, Natalia. You have to accept the fact na hindi ikaw ang makakatuluyan ko. I am not in love with you and you know it.” I sincerely said, hindi ko siya hinarap. Ayokong harapin siya. I feel disgusted when I think about her feelings. She cried her eyes out, like she normally does. If she wasn't a model, she could pass as a dramatic actress. “Kaya hahayaan mo si Samuel? Ipapamigay mo ako?!” Her voice pitched. I swallowed the lump in my throat. I know her decision was naive back then, she needed guidance— na hindi dapat sa akin manggaling and I cannot sacrifice my own good just for her. We are not  even related by blood. 

Mabigat ang pakiramdam ko nang magising ako. Ramdam ko ang   ng mukha ko. Ni hindi ko alam na allergy ako sa bulaklak. Inamoy ko pa. Napaupo ako nang makita kung sino ang nagbabantay sa akin. Damon. Hawak nito ang kaliwang kamay ko at nakatungo sa kama. Madilim na sa labas, paniguradong nag-insist siya para magstay dito at magbantay. Napangiti ako, kahit mabigat ang pakiramdam ko sinubukan kong wag siyang gisingin para makapagbanyo. Bago ko pa mabawi ang kamay ko, nagising siya. Kinusot nito ang mga mata niya. “You're awake, thank god.” Tumayo it

“Malayo pa tayo, gusto man kitang kausap, ayoko namang magpanic ka kaagad.” Huling rinig ko na sinabi ni Natalia bago ako tuluyang mawalan ng ulirat. Nagising ako sa malamig na hangin na sumasampal sa mukha ko. Mabigat ang batok ko, kaya agad ko iyong kinapa. Nang imulat ko ang mga mata ko, nakapark ang kotse sa isang malaking simbahan. “Look around you, remember that church?” Napalingon ako sa driver seat. Binabantayan pa rin pala ako ni Natalia. Pinagmasdan ko ang paligid. Malawak ang garden sa paligid ng simbahan. Nakapasolim ng paligid at nasa taas ng bundok. Napailing ako. “Hindi.” “Cunt.” Nat