LOGIN“Malayo pa tayo, gusto man kitang kausap, ayoko namang magpanic ka kaagad.” Huling rinig ko na sinabi ni Natalia bago ako tuluyang mawalan ng ulirat.
Nagising ako sa malamig na hangin na sumasampal sa mukha ko. Mabigat ang batok ko, kaya agad ko iyong kinapa. Nang imulat ko ang mga mata ko, nakapark ang kotse sa isang malaking simbahan.
“As of now, wala pa. Ikaw ba? Why do you ask suddenly?”“Wala rin, nagtatanong lang ng maiwasan ko. Ayokong araw-araw ka makita.” Inirapan siya ni Cynthella.Mahaba ang naging byahe. Nagbabangayan lang ang naging kulitan ni Damon at Cynthella.“Bakit ayaw mo ko makita? Ayaw mo ba ng greek god na kablock—”“Oo, ayoko.” mahinang bulong ni Cynthella ng nakapikit. Nakasandal na ito sa passenger seat maging sa window ng kotse. “Gisingin mo ko, pag nasa city hall na tayo.”Cynthella falls asleep as Damon continues to drive. Lumagpas na ito sa city hall, he tried his best to find the best route to b
Dumampi ang daliri ni Damon sa leeg niya, halos matupi ito sa walo nang kuryente ang maramdaman. She pushed Damon in shocked bago yumuko.Naramdaman nito ang pag-init ng pisngi, inagaw niya ang panyo sa kamay ni Damon at pinunasan ang sarili.“Are you okay?”“Oo, n-nagulat lang ako sa ‘yo.”Nagkibit balikat si Damon at binuksan ang passenger seat ng kotse niya para kay Cynthella .Nakatitig lang si Cynthella sa shotgun seat ng kotse. Damon leans towards her neck smelling it.“You still smell nice, hop in.” Nanayo ang balahibo ni Cynt
“Ayoko ng buhay na mayroon ka, masaya ako sa tatay Jimmy ko. Mas totoo siyang magmahal, hindi katulad mo.” Kinalas nito ang pagkakahawak ng ama. “Mauuna na po ako.”Hindi kinain ni Cynthella ang kahit anong pagkaing hinanda ng ama niya. Agad itong lumabas at sinalubong naman ni Damon sa pintuan.“Is everything alright?” bungad ni Damon.Tumango si Cynthella . “Oo, pinapatawag ka rin pala niya sa loob.” nakangiti nitong saad kay Damon.Kumunot ang noo nito at sumunod pa rin.Nang pumasok si Damon sa penthouse ay siya namang pagkaripas ni Cynthella sa lift at agad na sin
“I’m sorry tito, I think it's better kung hahayaan mo muna si Maevrick. He was shocked about everything.” Bumaba ang tingin nito kay Cynthella . “Especially with your beautiful daughter.”Damon pat Cynthella ’s shoulder. “Lalabas po muna ako, for you guys to talked.” Paalam ni Damon kay Marcielo. “I’ll be outside, just shout if something’s gone off.” bulong nito kay Cynthella .Tumango naman si Cynthella bago sumama sa ama.Wala nang nagawa si Marcielo, he knew his son well enough. H
Mahabang lobby ang bumungad kay Cynthella. Habang abala ito, matalim na titig ang binigay ni Maevrick kay Damon.Maevrick act to push Cynthella but Damon held his nape to stop him. Ginawa niyang pusa para kumalma.Tahimik na pinipigilan ni Damon ang gigil ni Maevrick.Nang lumingon si Cynthella, bumitaw naman si Damon.Hawak ang batok, Maevrick stretches. "What do you need from my Dad?"Napayuko si Cynthella. "Kuya.." Hindi nito masabi ang pakay.
Napatingala si Cynthella sa mataas na gusali sa harap niya. Mahigpit itong nakahawak sa strap ng bag na suot."Napakataas naman nito." bulong sa sarili bago pumasok.Bumungad ang marangyang buhay sa harapan niya. The Hotel hall speaks of the luxurious life of Luchien's. Pamilya na dapat itinuring niya pero may ibang bulong ang buhay.Nasa likod ng barya ang kwento ni Cynthella. Malayo sa buhay ng mga Luchien's.Halos tingalain nito ang mga chandelier ng hallway. Muli itong napatingin sa kapiraso ng papel na hawak.38th
Magaan na kamay ang humaplos sa buhok ko, kasunod ang pag-angat ng malambot na kumot sa balikat ko.Hindi ko namalayan na nakatulog ako sa sobrang pagod. Naalimpungatan lang ako sa liwanag na siyang tumatama sa mga mata ko. Marahan kong idinilat ang mga mata ko.Sinag ito ng araw sa dulo ng dagat.
Nakahiga na ako sa malawak na kama. Nakatitig sa kisame habang puno ng unan ang likod ko.Oras?Hindi ko alam, at hindi ako sigurado basta gabi na at kakainin ng dilim ang buong kwarto kapag namatay ang ilaw ng lampshade.May kaba sa dibdib ko, kaming dalawa at iisang villa. This is his property an
Ang tanga ko siguro talaga para maramdaman ito. Pero paano ko papatigilin ang puso ko na huwag siya ang isigaw nito?The whole trip was filled with silence and coldness, pasalamat nalang ako a coat niya at hindi ako nilamig masyado. In any minute now parang mapapanis na rin ang laway ko.Napadilat
Nanginginig ako, ang buong katawan ko. Nakapatay ako. Pumatay ako.Mariin kong napapikit at napasabunot sa buhok ko.Suot ko muli ang red dress at coat ni Damon. Sakay ang isang speed boat na pagmamay-ari niya. Mabilis ang pagpapatakbo niyo sa gitna ng madilim at tahimik na dagat.Hindi sa daungan







