Ang Asawa Kong No Read No Write のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Chapter 11 “P-para sa akin ang lahat ng ito?” Hindi makapaniwalang tanong ni Elaina sa asawang si Arkin habang nakatingin sa iba’t ibang klase ng school supplies. Nai-excite siya sa mga maaaring magawa roon. Nakangiting tumango sa kanya ang asawa. “Yes. Para sa’yo ang lahat ng iyan, Mahal.” Nakangiting sagot ni Arkin sa asawa. Masayang nilapitan ni Elaina ang mga kagamitang pang-eskwela. Inisa-isa niya iyong hawakan. Kahit hindi man sabihin sa kanya ni Arkin, alam niyang mamahalin ang mga kagamitang binili nito para sa kanya. Hindi man siya marunong bumasa, ngunit kahit paano ay marunong siyang tumingin sa kalidad ng mga gamit. “Nagustuhan mo ba, Mahal?” Malambing na tanong sa kanya ni Arkin. Nakangiti siyang tumango sa asawa. Para siyang isang paslit na nabilhan ng laruan ng magulang. Sobrang saya niya dahil unti-unting natutupad ang mga pangarap niya. Kinuha niya ang isang lapis at notebook. Excited siyang masulatan iyon. Ngunit agad din niya iyong binitawan at b

“Baka naman mapag-usapan pa natin ito, Mr. Rogers.” Mula sa office library ay kita ni Elaina ang mukha ni Arkin na hindi nito maipinta. Tila may malaki itong problema ngayon. Simula pa kahapon ay hindi na ito mapakali. Kaliwa’t kanan ang tawag na natatanggap nito sa telepono. Matapos ang pakikipag-usap nito sa cellphone ay nakita niya kung paano tila nanghina ang katawan nito at bumagsak sa swivel chair. Nag-alangan man, pumasok pa rin siya sa opisina nito upang ibigay ang tinimpla niyang juice. “M-magpalamig ka muna.” Kinakabahan niyang alok sa asawa. Napahilot si Arkin sa sariling sentido nang makita siya. “Kanina ka pa diyan?” Umiling siya. “Hindi, kakapasok ko lang.” Napatango-tango na lamang si Arkin. Bago pa man siya makapagsalita upang ibigay ang kanyang inihandang meryenda sa asawa ay biglang bumukas ang pintuan ng opisina. At iniluwa noon si Donya Octavia, kasama ang babaeng kasama ni Arkin noong isang araw. Bigla siyang nanliit habang lihim na pinagmamasdan ang bab

Buong akala niya, pagpasok ng mansyon ay matatahimik na ang kalooban niya. Buong akala niya ay nakaalis na si Priea, ngunit nagkamali siya nang maabutan ito sa malaking sala ng mansyon. Prente itong nakaupo roon, animoy isang prinsesa. Nakapaskil sa mukha nito ang saya. Tumatawa ito habang magiliw na kinakausap ang kanyang asawa.Napalunok siya. Lihim niyang pinagmamasdan ang dalawa. Tama nga sina Doray at Sonia. Wala siyang panama sa dating kasintahan ng kanyang asawa. Mayaman, maganda, higit sa lahat, edukada at may pinag-aralan. Maipagmamalaki nga naman ito ni Donya Octavia kung ito ang naging asawa ni Arkin. Hindi mahihiya ang donya na iharap ito sa mga sosyal na kaibigan at mga kasosyo sa negosyo.Kaya sa kabilang banda, hindi rin niya masisi si Donya Octavia kung mas gusto nito si Priea kumpara sa kanya na mangmang, no read no write pa. Hindi nga naman siya maipagmamalaki ng pamilya Delavega dahil sa pagiging walang pinag-aralan niya.Dahil sa mga negatibong iniisip ay unti-unti

“Ah… asawa ko!…” Hindi mapigilan ang halinghing ni Elaina nang ipasok ni Arkin ang pagkalalaki nito sa kanyang pagkababae at ang sunod-sunod na pag-ulos na ginawa nito sa kanyang loob. Hindi niya malaman kung saan niya ipapaling ang sariling ulo. Halos ibaon na niya ang sariling katawan sa malambot na kama dahil sa sarap at kaluwalhatiang pinapalasap sa kanya ng asawa. Hindi pa nga ito nakontento sa pag-ulos na ginagawa sa kanya; gumapang ang kanang kamay nito sa kanang dibdib niya at saka minasahe ang kanyang bundok. Nilaro-laro nito ang kanyang nipple. Halos mapaliyad pa ang likod niya nang sakupin ng bibig nito ang kaliwang ituktok niya at saka mapang-akit na dinilaan iyon. Dahil sa ginagawa ng asawa ay napasabunot siya sa buhok nito. “Ah… A-Arkin… Ah…” Halinghing na muli ang tawag niya sa pangalan ng asawa. Halos tumirik ang mata niya dahil sa sarap na ginagawa nito sa kanya. Bawat pag-ulos nito sa ibabaw niya ay nagbibigay ng kakaibang sarap na hindi niya kayang ipaliwa

Hapong-hapon na nang matapos si Elaina sa paglilinis. Masakit ang kanyang likod at mga braso, ngunit pinili niyang huwag magreklamo. Tahimik niyang inayos ang huling kurtina at saka muling tiningnan ang kabuuan ng silid. Malinis. Maayos. Walang kapintasan. Malalim siyang humugot ng hininga. Sa nakikita niya, maayos na nagawa niya ang paglilinis ng guest room. Marahil hindi na siya masi-sermonan ni Donya Octavia. Marahang bumukas ang pinto. Napalingon siya. Napatigil si Arkin sa may entrada ng guest room. Nakasuot pa rin ito ng coat, tila kagagaling lamang sa kung saan. Ngunit ang mga mata nito—agad bumagsak sa kanya. “At bakit ikaw ang naglilinis nito?” Kunot na kunot ang noo tanong sa kanya ni Arkin. Mababa ang boses nito, ngunit nasa tinig nito ang pagtataka. Nagulat siya. “A-Arkin… kanina ka pa?” Hindi ito sumagot. Lumapit ito, mabagal ang hakbang. Tumingin ito sa kanyang mga kamay—may bahid pa ng panlinis. Sa kanyang noo—may manipis na pawis. “Sino ang nag-utos sa’yo?”