Todos los capítulos de My Boss Is My Husband : Capítulo 141 - Capítulo 150

Dylan's Pov.Gabi na nang maisipan naming umuwi ni Zia at sa condo na lang dumeretso. Kumain pa muna kami sa nadaanan naming kainan para hindi na ako magluto pag uwi. Nang makarating sa condo ay hinatid ko muna siya sa tapat ng pinto niya. Magkatapat lang din naman kami ng unit kaya ayos lang. Tiningnan ko siya at lihim na napangiti ako. She looked so happy right now. I feel at ease.“You should rest early,” bilin ko sa kaniya.“Ikaw rin, boss––” I cut her off.“It's Dylan. You can call me Dylan if we're alone or with my family.” Pagtatama ko sa kaniya.Tumango naman siya at ngumiti. “Good night, Dylan.” Pinihit niya ang pabukas ang siradura at pumasok.“Goodnight too.” I replied and watched her close the door.Ilang segundo pa akong nakatitig sa pinto bago natawa at tumalikod. Binuksan ko nag unit ko saka pumasok sa loob at naghubad ng pang-itaas.Pumunta ako sa kitchen at kumuha ng tubig. Sumandal ako sa may sink habang inaalala ang nagyari kanina sa ilog. It was my first time brin

Zia’s Pov.Nakatulala pa din ako habang naglalakad kami papunta sa building namin. Nasa tabi ko si Boss dahil nagpupumilit na ihatid niya ako. Napahawak ako sa gilid ng labi at ramdam ko ang pag-init ng mukha ko. Hanggang ngayon nagre-replay sa isipan ko ang reaksyon ng mga estudyante sa ginawa ni Dylan kanina. Napuno kasi ng mga bulungan at tilian ang buong cafeteria dahil sa pagpunas niya sa gilid ng labi ko. Samantalang ako parang binuhusan ng malamig na tubig sa kinauupuan ko kanina.“Namumuka ka. Are you okay?” tanong niya sa akin.Tumango lang ako at iniwasang magtagpo ang mga mata namin. Hanggang sa makarating kami sa building ng journalism at takagang hinatid niya pa ako hanggang sa room namin.Lahat tuloy ng mga mata ay nasa amin.“Susunduin kita mamaya. Just send me a message kapag tapos na kayo sa lats subject niyo.” Bilin niya na ikinatango ko ona lang.“Thank you sa pagkain at paghatid,” pasalamat ko sa kaniya.“No worries. Jutd get inside before I leave.” Nakapamuldang

Zia’s Pov.Palabas pa lang ako ng gate ay kitang-kita ko na ang kotse ni Dylan na nakaparada. Nakasandal siya sa hood ng sasakyan habang nakapamulsa. Ang lakas ng dating niya na siyang nakakakuha ng atensyon ng mga estudyanteng dumadaan. Nang makita niya ako ay sinalubong niya agad ako. Kinuha rin niya ang bag ko at siya ang nagdala. Nahihiyang sumabay na lang ako sa kaniya. Pinagbuksan niya ako ng pinto bago siya pumasok. Nilagay niya sa backseat ang bag ko at saka siya nagmaneho paalis.“Gusto mo ba mag meryenda muna bago umuwi sa condo?” tanong niya.Umiling naman ako. “Hindi na, aalis din ako eh. Magbibihis lang naman ako,” tugon ko dahilan upang mapalingon siya sa akin.“Aalis? Saan ka pupunta?” takang tanong niya.“Ah, inaya ako ni Rose na mag-bar. Afternoon pa naman ang klase namin bukas. “Mag-bar?” tila hindi niya nagustuhan ang salitang iyon.Sa totoo lang, kahit ako ay hindi ko gustong pumunta sa bar. First time ko iyon kung sakali tumuloy ako mamaya. Wala din akong ideya k

Zia’s Pov.Lumipas pa ang mga araw na naging oka naman ang studies at work ko bilang secretary. Hindi naman ako gaano nahirapan since kaya kong ibalanse ang oras ko. Hindi rin naman ganun karami ang gawain sa work. Mas marami pa nga ang school activities kaysa sa work. Besides, hindi naman na ganun ka sungit si Boss. Ewan ko ba, mula nung pumunta kaming bar ay biglang mas naging mabait sa skin si Boss. Like lagi niya ako sinasabay o ihatid sa school bago pumasok sa company kapag wala siyang pasok sa school. Minsan naman hatid sundo sa building ko at sabay mag lunch. Minsan pa nga binibilhan niya ako ng food at ihatid lang sa building ko kapag hindi ako nakakabili ng food. Naging issue pa nga kami at mas lalo akong pinag-iinitan ng mga fan e niya. Yung iba naman hindi ko alam pero para bang natutuwa sila na tila ba kinikilig na eean.Tapos sa condo, lagi siyang do’n sa akin makikikain. Tulad ngayon, ni hindi man lang kumatok at dere-deretsong pumasok habang may dalang mga paperbags.N

Zia’s Pov.NASIRA ang mukha ko nang humagod sa lalamunan ko ang tapang ng alak na pinainom ng lola ni Dylan sa akin. Kanina pa kasi nakangiti sa akin ang lola niya at panay ang kausap sa akin. She's so kind and sweet. Kaya nung inalok ako ng alak ay hindi ako nakatanggi pagkat kaarawan niya ngayon at ayaw ko siyang ma-offend if ever. But the problem is, mabilis lamang akong matamaan ng alak. To be honest, I don't drink. I hate the taste of alcohol. Pero ayaw ko naman tanggihan ang lola ng boss ko. Nakakahiya at baka magtampo. Kaarawan pa naman nito tapos tatanggihan ko. Isa pa, mahirap tanggihan ang lola niya. Like magtatampo talaga siya.“One more shot, hija.” Dylan’s grandma said.Nakadalawang shot na ako at super init na ng katawan at mukha ko. Alam kong namumula na yung mukha ko sa alak. Mabilis ba naman tamaan eh.HuhuhuPakiramdam ko umiikot ang buong paligid ko talaga. Hinanap ko si Dylan pero hindi ko siya makita. “Hija, ayos ka lang ba?” biglang tanong ni Tita na nag-aalala