My Boss Is My Husband 의 모든 챕터: 챕터 151 - 챕터 160

Warning: This chapter contains explicit words and sexual content. Read at your own risk.Dylan’s Pov.Nakainom ako, oo. Pero hindi ako lasing. Alam na alam ko ang mga ginagawa ko ngayon. Ang lahat nang mga sinabi ni Zia ay tumatak sa isip ko. Hanggang ngayon ay nagulat ako na gusto niyang galawin ko siya. At sino ba ako para hindi madala sa kaniya. I fucking want her too. Pero hindi ko maiwasang magdalawang-isip dahil baka mamaya pagsisisihan niya. Ayaw kong isipin niya na kaya ko nagawa ito dahil nakainom ako. I care about her, especially her feelings. Pigil na pigil ako sa sarili kong angkinin ko siya pero nang pahintulutan niya ako ay hindi ko na mapigilang sunggaban siya. And I will fúcking give what she wants. Her wants are what I want too.“Dylan––ahhh!” she moaned when I palmed her down there.I was busy ravishing her soft and sweet lips. Biting to give me access to enter her mouth and play with her tongue.My other hand was too busy exploring her body, up and down, then later

Dylan’s Pov.Kinabukasan ay nagising ako na nang may nakadagan sa mga binti ko. Ramdam ko rin na may nakayakap sa akin at nakaunan sa braso ko. Dahan-dahan akong nagmukat ng mga mata at bumungad sa akin ang kisame. Nang tingnan ko ang nasa tabi ko ay napangiti ako. It was Zia who's sleeping but something was off. Pansin kong parang hindi maganda ang pakiramdam niya. Ramdam ko rin ang init ng katawan niya kung kaya’t mabilis na kinapa ko ang leeg at noo niya. “Shit! She's burning,” mabilis na inabot ko ang cellphone sa bedside table at tinawagan ang family doctor namin.I cursed myself. Alam konh kasalanan ko bakit siya nagkalagnat ngayon. Bakit kasi hindi ko napigilan ang sarili ko na angkinin siya nang paulit-ulit kagabi.“Why can't you control your kalibugan, Dylan?” patanong na pangaral ko sa sarili ko.Napabuntung-hininga na lang ako at hinaplos ang pisngi niya. Naging maingat rin ako na hindi siya magising nang bumangon ako. Maingat kong inalis ang braso ko at pinalitan ng unan.

Zia’s Pov.Matinding mga bulungan agad ang pumuno sa classroom namin nang dumating si Dylan. Tuwid at nakapamulsa ito habang nakasaklay ang kaniyang bag sa kanang balikat. Bagay na bagay rito ang spiky hairstyle niya. Ang linis ng mukha dahil sa well-shave ang bigote niya. Dumagdag pa ang pointed nose niya na siyang mas lalong nagpapogi sa kaniya. Ang angas niya tingnan, lakas makayanan ang dating. Sunod-sunod akong napalunok nang hindi inaalis ang tingin sa kaniya. Bahagyang nakakunot ang noo at para bang naiinis na siya dahil sa mga bulung-bulungan sa paligid.Habang ako ay hindi mapalagay dahil sa sinabi niya. “It's me. I am her boyfriend." Dylan announced which made me gasp.Lahat ng mga nandito sa loob ay gulat na napatakip ng bibig at ang iba naman ay agad na nagbubulong-bulongan. Ang iba naman ay ang sama ng tingin sa akin.Si Rose na nakanganga at nakatingin kay Dylan na suplado na naman ang hitsura. Akala mo laging may kaaway eh.Napayuko na lang ako at mabilis na tumayo. Ki

Nagdalawang-isip isip pa ang waiter at baka iniisip na indyanin ko sila kaya iniwan ko ang atm card ko at sinabi ng babalik ako. Buti na lang ay pumayag kaya nagmamadali akong umalis at hinanap ang restroom. Nagtanong pa ako para mas mabilis. Pumunta ako sa restroom pero wala siya roon. Nag-text ulit ako kung nasaan siya pero wala pa ring reply. Hinanap ko na lang siya pero hindi ko talaga makita. Pumunta ako sa may bilihan ng mga souvenirs kung saan maraming tao at umaasang makikita ko siya roon subalit bigo ako. Nakaramdam ako bigla ng kaba.Tatawagan ko na sana siya nang biglang nag-block out ang phone ko. Nalobat pa nga.“Nasaan ka ba?” bulong ko at tumingin-tingin sa paligid.Naningkit ang mga mata ko ng may makita akong pamilyar na tao sa unahan, hindi matao at hindi ganun kaliwang din. Sakto lang na makita ko kung sino ang mga nandoon.Napakunot ang noo ko ng mapansin kong isang magandang babae na may kulot na buhok ang kausap niya. Napataas ang kilay ko ng makitang nagpa-pictu

Dylan’s Pov.Nagising ako na may unan na at kumot na nakakumot pa habang nakahiga sa sopa. Napakunot ang noo ko nang bumangon ako. Sa pagkaalala ko ay nakaupo lamang ako kagabi habang nakasandal sa sopo at hinihintay na lumabas si Zia mula sa silid niya. Hindi ko namalayang nakaidlip pala ako at… napatingin ako sa pinto ng kuwarto ni Zia. Nakasarado pa rin iyon na halatang mahimbing pa rin ang tulog hanggang ngayon. “Tinulungan niya ba akong mahiga ng maayos sa sopa kagabi nang makaidlip ako?” I asked as if she could hear me.Tinignan ko ang kumot at saka iyon tinupo nang maayos at itinabi sa sopa kasama ang unan.Naalala ko ang nangyari kagabi kung bakit ako nakaidlip. I was too exhausted. Hinanap ko ba naman sa buong EK si Zia pati sa labas at kalapit na lugar ng Enchanted kingdom. Yet I didn't find her. I was so worried as hell. Pagbalik ko sa pinag-iwanan ko sa kaniya kung saan kakain kami ay wala na siya. Nalaman ko na lang sa waiter na kumain na siya at nagbayad bago umalis.