My Boss Is My Husband 의 모든 챕터: 챕터 161 - 챕터 170

Dylan’s Pov.I was so furious right now. I couldn't think properly because I was too occupied. My mind was in chaos thinking that Zia seemed to be starting to avoid me. Mula kanina na nasa sasakyan pa kami ay hindi niya talaga ako pinapansin o kinakausap. Every time I talk to her feels like she doesn't want to talk to me. The way she talked was too formal. Boss na rin ang lagi niyang tawag sa akin at hindi na ang pangalan ko. Ramdam na ramdam kong lumalayo siya sa akin mula nung gabing yun. At nababaliw pa ata ako kapag patuloy siyang maging ganito sa akin. Tulad ngayon, kinakausap ko siya pero hindi siya nakatingin sa akin.Umaakto siyang busy sa iPod na hawak niya kung saan nakalista ang mga schedule ko ngayong araw. “Zia, I’m talking to you.” I said. Tumingin siya sa akin pero agad ding umiwas ng tingin. Umigting ang panga ko sa inis. Napabuntong-hininga na lang ako at tumayo saka lumapit sa kaniya. “N-nakikinig naman po ako, boss––” hinapit ko ang beywang niya dahilan upang map

Zia’s Pov.Hindi mapawi ang ngiti sa mga labi ko habang nakatitig sa litrato naming dalawa ni Dylan. Kuha ito nung nasa restaurant kaming dalawa. He was kissing my cheek while I was looking at the camera. I was really happy. Up until now, hindi pa rin ako makapaniwala na umamin siya sa akin. Na gusto niya ako at gusto ko rin siya. At ang mga nakakatuwa pa ay mas naging triple yung care at sweetness niya sa akin. Walang araw na hindi kami sabay na kumain, pumunta ng kompanya o sa school. Tulad ngayon, nagchat siya sa akin na susunduin niya ako after ng class ko. Wala kasi siyang afternoon class kaya nasa kompanya siya. Matapos ko siyang replyan ay nakangiting ibinulsa ko ang phone ko at nakinig sa guro namin. Napatingin pa ako lay Rose at nakataas na agad ang kilay niya sa akin.“Ang ganda ng ngiti ah? Si Dylan yun no?” bulong niya.Natawa naman ako at tumango. Impit na napatili siya kaya sinita ko siya. Mahirap na at baka mahuli kami ng guro namin. Terror pa namn ang isang ‘to.“Huw

Zia’s Pov.Nandito kami ngayon sa conference room para sa meeting. Lahat kami ay seryuso lang at medyo kinakabahan dahil kanina pa hindi maipinta ang mukha ni Dylan. Hindi ko alam kung anong meron pero napapansin ko na panay ang sulyap sa akin ng mga board members at iba pang mga nandito sa conference room. Tiningnan ko si Brandon at kung gaano ka-seryoso si Dylan ay ganun din ito. Para talagang magkadugtong ang bituka ng dalawa eh. Tinignan ko si Dylan at pansin kong kanina pa ito hindi mapakali. Ano ba kasing meron at biglang nagpatawag ng meeting? Wala namang problema sa kompanya ah. At saka bakit ang tahimik ng lahat? Akala ko ba magmi-meeting? Wala nga yun sa schedule eh.At dahil nakatayo ako sa gilid ni Dylan ay yumuko ako at bumulong sa kaniya. Pansin kong nakatingin lahat sa amin. Nakakailang naman huhuhu.“Boss, bakit may biglaang meeting?” takang tanong ko sa kaniya.Mas lalong nagsalubong ang mga kilay niya.“Boss? Really?” he asked.Napakamot ako ng noo at naiilang na ng

Dylan’s PovMalawak ang ngiti sa mga labi ni Zia habang kumikinang ang mga matang nakatingin sa mga Korean foods sa table. I can see how excited she is to taste those foods while waiting for the remaining orders. Yes. I ordered a lot. All types of Korean foods that she wanted to eat a long time ago. She's been craving it. Hilig niya kasi ang manood ng mga Korean, C-drama, Thai drama at movies. Lahat ata ng mga hilig niya alam ko, mula sa paborito niyang pagkain at mga palabas. Kahit ang paborito niyang kulay, size ng damit, ng paa niya, lugar at bansa na gusto niyang puntahan at mga iniidolo niyang korean actors and actresses.Numero unong iniidolo niya ay walang iba kundi sina Le-min Ho, Cha Eun Woo, Park Bo Gum, Lee Jong Suk, at sino pa nga iyong isa–Song Joong-Ki ata yun.See?She idolizes a lot! Sometimes I felt jealous when she always said they're so handsome and cute. Am I not handsome and cute than them? Tsk.But still, I just let her do what she loves. Alam ko namang sa aki

Zia’s Pov.Kinabukasan ay hindi ganun kaaga kaming umalis ni Dylan sa Marco Polo Hotel ng Davao City. Hapon na kami bumyahe. He has a car for us to use and a driver too. Kaya kahit bagalan pa namin ang biyahe kakahinto at tingin sa mga nadadaanan namin papunta Davao Occidental para lang i-tour siya. Oo. May mga bodyguards din na nakasunod sa amin. Pinasadya niya kasi nag background check ata siya at nalamang may mga hindi magandang nabasa. Tinanong ko pa siya kung bakit, ang sabi niya lang ay for our own safety. Alam niyang mabait at approachable daw ang mga tao sa Mindanao pero iniisip pa rin niya ang kaligtasan namin lalo na raw ako.Dinaig pang siya ang taga Mindanao at hindi ako eh.Naging tour guide din ako dahil gusto niyang makita ang lugar. Bukod kasi sa gusto niyang makita ang ganda ng Minandanao ay iniisip rin niya na baka raw puwedeng pagtayuan ng negosyo. Business minded pa rin ang lolo niyo. Kahit ang Gmall of Toril ay binabaan namin para kumain. Bumili pa kami ng mga is