My Possessive Zillionaire Ninong (SPG) のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

"Wala, notification lang sa trabaho," nakangiting sagot ni Nadz, na para bang inililihis ang topic. "Ba't hindi na lang kaya tayo sa ilog mag-almusal? May RV naman at kotse," suggest niya na agad sinangayunan ng lahat, balisa at hilaw na nakangiti.Naunang lumabas sina Frost, Kell at Dyson saka sumunod si Nadz."Weird nila, 'no?" Baling ko kay Rad na nakatingin din ngayon sa kanyang phone. "Oh, nakatanggap ka rin?""Hindi, baby. Ito 'yong pinagkaka-abalahan ko." Saka niya tinago ang phone. "Is that okay, baby? Sa ilog tayo mag-almusal?" lambing niya at tinadtad ng halik ang pisngi ko."Pwede naman," sabi ko. "Tigil na, nakikiliti na ako." Sa batok ko ba naman siya humalik."Ito naman, kiss lang, eh. Pero nabitin ako kanina sa kiss natin," bulong niya at marahang kinagat ang tuktok ng tenga ko. "Maya tayo kulitan? Baka naghihintay na sila sa labas.""Sige," nakangiti kong sabi at natawa nang pumisil ang kamay niya sa kaliwa kong dibdib. "Harot mo.""Mas haharutin pa kita mamaya kapag na

"Oo, lamig lang 'to," pilit kong sagot, pero ramdam ko ang init ng katawan ko.Naramdaman ko ang paggalaw ni Rad. Agad niyang binitiwan ang basong hawak niya at hinarap ako. "Kanina ka pa bahing nang bahing, baby. At ang putla mo."Bago pa ako makasagot, naramdaman ko ang malapad at mainit niyang palad na sumapo sa aking noo pababa sa aking leeg. Nanatili doon ang kamay niya ng ilang segundo habang nakakunot ang kanyang noo."You're burning up," seryosong sabi ni Rad. "May lagnat ka, Bea.""Ha? Hindi... baka napagod lang. Itutulog ko lang 'to," paninigurado ko sa kanya, pero muli akong napa-bahing."No, we're going inside the RV. You need to rest," puno ng awtoridad na sabi ni Rad. Hindi na niya ako hinintay na makatayo sa sarili ko dahil binuhat na niya ako agad. "Guys, pasok na muna kami. Bea has a fever," paalam ni Rad sa kanila. Nakita ko ang pag-aalala sa mga mata nina Nadz at Eunice, pero may iba pang emosyon doon na hindi ko maipaliwanag, parang takot? O kaba? Hindi ko alam.M

Ilang linggo ang lumipas simula nang umalis si Rad kasama ang mga kaibigan namin. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na nawala lahat ng pinaghirapan kong designs at napunta lang sa Chia na ’yon. Ang mas masakit, sa kabila ng lahat ng sakripisyo ko, ang pamilya pa ni Rad ang mismong tumaliwas sa akin. Mga wala silang puso!What did I do to deserve this? Buong akala ko itinigil na nila 'yon, na wala na silang pakialam, pero ngayon? Ipinangalan nila sa babaeng 'yon?And now, nalaman ko pang buhay ang mga magulang ko. I had to piece everything out to the point where I didn't know what to do anymore. Ang daming tanong sa isip ko. Bakit nila itinago? Bakit ngayon lang? Pero sa gitna ng gulo ng emosyon ko, isa lang ang malinaw, kailangan kong bumangon. Hindi pwedeng habambuhay na lang akong magtatago rito sa probinsya habang malaya nilang ini-enjoy ang mga designs ko.Sa ilang linggo na lumipas, kinailangan kong mag-isip. I realized I had to make something that would surpass the

Bumigat ang dibdib ko pagkakita sa text ni Nadz. Ramdam ko ang mabilis na pagtib0k ng puso ko at ang panlalamig ng mga kamay ko. How? Paano niya ako nakita?Ingat na ingat ako sa kilos ko simula nang lumuwas ako ng Maynila. Nagsuot ako ng malaking shades, sumbrero, at maluluwag na damit para hindi agad makilala, pero tila matalas talaga ang mga mata ni Nadz.Huminga ako nang malalim at napapikit. Kilala ko si Nadz. Kapag sinabi niyang magsusumbong siya, gagawin niya, lalo na’t alam kong hahanapin nila ako. Ayoko pang magpakita. Hindi pa ito ang tamang oras. Pero kung hindi ko siya kakausapin, baka masira lahat ng plano ko.Napilitan akong mag-reply. Binigay ko ang address ng isang maliit at tago na coffee shop malapit sa tinitirhan ko. “One hour. Alone. Kung may kasama ka, hinding-hindi mo na ako makikita muli,” banta ko sa kanya bago itinago ang phone sa bulsa ko.Eksaktong isang oras ang lumipas nang pumasok si Nadz sa shop. Halatang balisa siya, palinga-linga hanggang sa magtagpo a

Pareho kaming tahimik ni Nadz sa loob ng sasakyan, hirap i-proseso lahat. Siya kay Kell, kung sino 'yong babaeng buntis na lumabas sa gate, ako naman kay Chia at Rad na magkasama, na buong akala ko hinahanap ako.Hindi ko na alam kung anong iisipin. Gulong-gulo na ako sa nangyayari. Ang bigat na sa dibdib. Gusto kong puntahan si Rad para klaruhin sa kanya lahat, pero masisira ang plano ko. I still hate his family for ruining my dream. Hanggang ngayon hindi ko matanggap.Hindi ko magawang paniwalaan ngayon 'yong sinabi ni Nadz na hinahalughog ni Rad ang buong bansa para hanapin ako. Eh ano 'yong nakita ko kanina? Kakambal niya?Hindi ako galit kay Nadz dahil alam kong 'yon ang nakita niya no'ng malaman nila na wala ako, pero iyong kanina, 'yon 'yong hindi ko magawang paniwalaan.Naramdaman ko ang paghawak ni Nadz sa kamay ko, at kagaya sa akin, nanlalamig 'yon at nanginginig.Nagkatinginan kami at parehong napaiyak na lang bago nagyakapan ng mahigpit."Hindi ko na alam ang gagawin ko,