My Possessive Zillionaire Ninong (SPG) のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

"You don't have to. I can go there... alone," matigas kong sabi, hindi tumitingin sa kanya. Binuksan ko ang pinto ng sasakyan ni Kell at mabilis na pumasok, hindi na hinintay ang magiging sagot niya.Ramdam ko ang titig niya sa akin hanggang sa umandar ang sasakyan. Buong biyahe pabalik sa apartment ay tahimik lang ako, habang sina Nadz naman ay halos magdiwang sa dami ng grasya na nakuha nila mula sa supermarket. Puno ang trunk, puno pati ang bakanteng upuan sa tabi ni Dyson. Para kaming nag-grocery para sa isang buong barangay.Pagdating sa apartment, akala ko aalis na si Rad, pero nagkamali ako. Siya pa rin ang nanguna sa pagbitbit ng mga mabibigat na plastic bags at boxes. Kahit pawisan na ang kanyang mamahaling polo, wala siyang reklamo. Sina Frost at Kell naman ay tila naging mga assistant niya, sunod-sunod sa pag-akyat at pagbaba sa hagdan."Seryoso, Bea, anong nakain ni Sir?" bulong ni Nadz habang inaayos namin ang mga de-lata sa cabinet. "200k worth of groceries? Kulang na

Naging mabilis at seryoso ang daloy ng board meeting. I could hardly believe it as I watched Radleigh defend my designs in front of seasoned investors.Wala na iyong lalaking nagpapapansin sa probinsya, ang nasa harap ko ngayon ay ang nakaka-intimida at determinadong CEO ng Anaji Group."The market is saturated with fast fashion, but Miss Afaro’s line offers soul. It’s craftsmanship meets modern aesthetics," deklara ni Radleigh habang ipinapakita sa screen ang ilan sa mga sketches ko na binigay ko sa kanya kanina.Ginawa ko lahat 'yon sa probinsya and I can say, ang ganda ng mga gawa ko and Rad liked them.Matapos ang dalawang oras, opisyal nang naaprubahan ang partnership. Paglabas ng mga board members, naiwan kaming dalawa ni Radleigh sa loob ng conference room.Nakasandal siya sa kanyang upuan, maluwag na ang pagkaka-knot ng kanyang kurbata, habang ako naman ay abala sa pagliligpit ng aking mga gamit."You were amazing today, Bea," he said, his voice filled with amusement. "I knew

Bumalik kami sa main hall kung saan mas lalong dumami ang mga bisita. Halos lahat ay gustong kumausap sa akin, batiin ako, at magtanong tungkol sa inspirasyon ng aking collection. Radleigh, meanwhile, never left my side, his hand protectively resting on my waist as he spoke with several major investors from overseas.Buti na lang talaga at nandito siya kundi ma-a-out of place ako. Sina Nadz, may pinagkaka-abalahan. Hindi ko sila makita.Ngunit sa gitna ng ingay, tawanan, at tunog ng mga basong nagbabanggaan, naramdaman ko ang kakaibang init na gumagapang sa aking katawan. Maybe it was because of the exhaustion, the nerves, or the way Radleigh looked at me whenever the others weren’t watching, a gaze filled with desire, as if he wanted to take me away from here.Naramdaman ko rin ang bahagyang bigat sa aking pantog. Nilapit ko ang bibig sa kanya at bumulong sa tenga niya habang abala siya sa pakikipag-usap sa isang French businessman."Rad... naiihi ako. Samahan mo ako?" bulong ko, sapa

Nasilaw ako sa sikat ng araw na tumatagos sa manipis na kurtina ng kwarto ko. I could feel the intense exhaustion in my entire body, especially between my thighs, where a faint, lingering pulse remained. Sinubukan kong iunat ang aking mga braso, ngunit isang pamilyar at nakakalunod na sensasyon ang gumising sa buong sistema ko.Hindi pa man ako lubusang nakadilat, naramdaman ko ang mainit at basang dila ni Radleigh na mapûsok na naglalakbay sa aking pagkábabae. Halos mapabalikwas ako sa gulat, ngunit mabilis niyang hinawakan ang balakang upang panatilihin akong nakahiga, nakabukaka sa kanya. Dinig ko ang mabigat niyang paghinga habang sinasamba ang bawat himaymay ng aking katawan. His tongue seemed to have a mind of its own, finding my most sensitive spot and teasing it until I writhed in pleasure."R-Rad... please," ungôl ko, namimilipit sa sarap, habang ang mga daliri ko pilit na kumakapit sa nagusot na puting kumot.Hindi siya sumagot. Sa halip, mas binilisan niya ang pagkain sa ak

Natapos ang aming tanghalian na puno ng kulitan, ngunit agad ding bumalik ang seryosong awra ni Radleigh nang mag-vibrate ang kanyang phone. Isang maikling tango lang ang ibinigay niya sa akin bago siya lumabas para maghanda sa nakatakdang board meeting.Pagsapit ng alas-tres ng hapon, nasa conference room na kaming lahat. Kasama ko sina Nadz at Kell, habang nasa tapat namin ang ilang matatandang board members na medyo nakakapanibago. I started my presentation on the expansion of my shoe line. Kampante ako dahil kabisado ko ang bawat detalye, pero sa gitna ng aking pagsasalita, biglang bumukas ang malaking double doors ng silid.Napalingon ang lahat at nagsitayuan nang pumasok ang isang matandang lalaki na may hawak na baston. Behind him was Chia, wearing an expensive red dress and a mischievous smile on her lips.Hindi ko alam bakit biglang sumikip ang dibdib ko. Kilala ko ang matandang ito. He is the Chairman, Radleigh’s grandfather, Don Saturnino Anaji."Lolo? What are you doing he