Alle Kapitel von เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ: Kapitel 11 – Kapitel 20

เมิ่งซีประคองเด็กสาวร่างสะบักสะบอมออกจากป่ามืดข้างทางมาจนถึงที่รถม้า เสี่ยวซือเดินตามหลังคอยปิดท้ายเพื่อความปลอดภัย ครั้นเห็นลูกสาวคนเล็กถูกพากลับมา ครอบครัวชุยต่างกรูกันเข้ามารับตัวนางไว้ในอ้อมแขนด้วยน้ำตานองหน้า"อาเหม่ย! ลูกแม่! ลูกแม่ยังอยู่ดี... ขอบคุณฟ้าดิน! ขอบคุณนายหญิงที่ช่วยเหลือลูกข้า" ฮ

ยามเช้าแรกหลังค่ำคืนอันยาวนานในป่า เสียงนกป่าร้องคลอเคล้าเสียงสายลมที่พัดต้องยอดไม้เบื้องบน ม่านหมอกจางยังปกคลุมพื้นดิน เปียกชื้นเย็นยะเยือกแต่ก็เปี่ยมเสน่ห์ของป่าเขาอย่างลึกล้ำแสงแดดแรกเพิ่งเริ่มลอดพ้นพุ่มไม้หนาทึบเหนือศีรษะ ลำแสงสีทองอ่อนพาดผ่านหยาดน้ำค้างเป็นสายเมฆบาง ก่อนจะทอดลงมายังลานแคบ ๆ ที

ในขณะที่ภายนอกกำลังจัดเวรยามผลัดเปลี่ยนกัน เมิ่งซีขยับม่านผ้าในรถม้าให้ปิดสนิท แล้วค่อย ๆ ทรุดกายลงนั่งกับเบาะหนังเนื้อดีที่เธอดัดแปลงขึ้นมาเอง"อาเป่า ช่วยจัดซื้อหน้าไม้ให้ข้าหน่อย"[นายหญิงต้องการซื้อทั้งหมดกี่ชิ้นขอรับ?] "4 ชิ้น"[ยอดรวม: 8 เหรียญเงิน ยืนยันการชำระเงินหรือไม่?] "ยืนยัน"เสียง ต

เปลวไฟยังลุกโชนในสามกองหลักที่วางเรียงรอบที่พักของเมิ่งซี มันกลายเป็นปราการธรรมชาติที่ขับไล่หมาป่าซึ่งเพิ่งถอนทัพไปได้เมื่อครู่... ทว่าแม้ศัตรูจะล่าถอยแล้ว ใจคนก็ยังเต้นระรัว สั่นสะท้านด้วยทั้งความหวาดกลัวและความเหน็ดเหนื่อยที่แทบกัดกินกระดูกเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของหลายคนยังแว่วอยู่ในความมืด ท่ามกลา

ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม รถม้าและเกวียนของพวกเขาก็แล่นเข้าสู่เขตตัวเมือง ประตูเมืองฉางซาสูงตระหง่าน เหนือป้อมปราการประตูแขวนป้ายไม้จารึกตัวอักษรสีทองว่า "เมืองฉางซา" ผู้คนสัญจรคับคั่ง พ่อค้าแม่ขายวางแผงเรียงรายเต็มสองข้างทาง หญิงสาวในชุดผ้าฝ้ายบาง ๆ กำลังซักผ้าริมบ่อน้ำ เด็กน้อยไล่จับกันวิ่งไปมา