Inicio / Romance / Owned by Contract, Tied by Fate (SPG) / Capítulo 21 - Capítulo 30

Todos los capítulos de Owned by Contract, Tied by Fate (SPG): Capítulo 21 - Capítulo 30

33 Capítulos

Chapter 21 : Unang Bitak sa Tahimik na Mundo

(Serena’s POV)Tahimik ang gabi. Katatapos lang naming kumain ni Damien, at ngayon ay nakahiga na siya sa kama, hawak-hawak ang isang report habang ako nama’y nakaupo sa gilid, pinagmamasdan siya.Minsan iniisip ko, paano ko napasok ang mundong ito? Ang isang ordinaryong babae, ngayon ay nasa piling ng lalaking tulad ni Damien Cortez—malamig, makapangyarihan, at hindi basta bumibitaw.Pero kasabay ng mga katanungan, ramdam ko rin ang bigat ng panganib. Lalo na kapag naaalala ko ang mga salitang iniwan ni Camille.“Serena…” tawag ni Damien, napansin na nakatitig lang ako. “What’s wrong?”Umiling ako, pinilit ngumiti. “Nothing. Just… thinking.”Tumayo siya at lumapit, tinanggal ang papel sa kanyang kamay at ipinatong sa mesa. Hinawakan niya ang pisngi ko, mariin, parang ayaw niyang may makasingit na kahit anong isipin sa pagitan naming dalawa.“Don’t overthink. Stay with me. That’s all I ask.”Napapikit ako, yumakap sa kanya. Pero kahit anong pilit kong itago, hindi nawawala ang kaba sa

Chapter 22 : Ang Unang Pagharap

(Damien’s POV)Tahimik ang loob ng opisina. Tanging tik-tak ng orasan ang umaalingawngaw habang nakatayo ako sa bintana, nakatanaw sa ibaba ng siyudad. Ilang taon na akong sanay sa katahimikan, pero ngayon, iba. Para bang bawat segundo ay may apoy na kumukulo sa ilalim ng balat ko.She touched Serena.She went after Ella.“Sir…” maingat na sambit ng aking assistant nang pumasok siya. “Miss Camille De Vera is here. She said… you asked for her.”Tumalikod ako, mabigat ang bawat hakbang papunta sa mesa. “Send her in.”---(Narration)Pumasok si Camille, gaya ng dati — elegante, walang bahid ng takot. Nakasuot siya ng pulang bestida na parang sinadya niyang ipang-akit, bawat kilos puno ng kumpiyansa.“Damien,” bati niya, pamilyar ang ngiti. “You look… unsettled. I missed that look.”Matalim ang tingin ni Damien, halos dumurog sa hangin sa pagitan nila. “Cut the act, Camille. I know what you did.”Umikot si Camille, animo’y modelo sa runway. “What I did? Oh Damien, you’ll have to be more s

Chapter 23: Ang Skandalo

(Serena’s POV)Nagising ako sa malakas na tunog ng cellphone ni Ella. Alas-siete pa lang ng umaga pero sunod-sunod ang tunog ng notifications, halos hindi tumigil. Napabalikwas siya ng bangon, agad hinawakan ang phone.“Ate…” Nanginginig ang boses niya habang nakatitig sa screen. “Si—si Damien…”Napakunot ang noo ko at agad ko ring kinuha ang cellphone ko. Nang buksan ko ang social media, nanlamig ako sa nakita.Mga litrato. Mga kuha sa hallway ng hotel. Mga kuha naming dalawa—magkayakap, naghahalikan, at sa isang larawan… nakapulupot ang mga braso ko sa leeg niya habang halatang-halata ang init ng aming halikan.Damien Salvatore caught with mysterious woman.The wife he never introduced—who is she?Gold-digger? Employee? Mistress?Paulit-ulit ang mga headlines. Paulit-ulit ang mga litrato. At kahit hindi pa malinaw ang mukha ko sa ibang anggulo, sapat na ang iilang larawan para makilala ako ng mga nakakakilala.Parang may bumagsak na bato sa dibdib ko. Hindi ako makagalaw, hindi ako

Chapter 24 : Behind Closed Doors

(Serena’s POV)Tahimik ang buong penthouse. Wala ni isang tunog maliban sa mahinang pag-ikot ng aircon. Nakatayo ako sa gilid ng malaking bintana, nakatanaw sa malamlam na ilaw ng siyudad sa ibaba. Pero sa totoo lang, kahit anong ganda ng tanawin, wala akong makita.Paulit-ulit lang na bumabalik sa isip ko ang mga headline, ang mga litrato, at ang mga mata ng tao na parang huhusga kahit hindi pa nila ako kilala.Narinig ko ang malalim na paghinga ni Damien mula sa sofa. Kanina pa siya nakasandal doon, hawak ang isang baso ng whiskey, pero hindi man lang niya ito iniinom. Para bang masyado siyang abala sa sarili niyang isip.“Damien…” maingat kong tawag.Hindi siya agad sumagot. Ilang segundo bago niya ako tiningnan, diretso sa mga mata ko. “You shouldn’t read anything. Huwag mong hayaan na lamunin ka ng mga salita nila.”Napapikit ako, nanginginig ang labi. “Paano ko hindi iisipin, Damien? They’re attacking me, they’re attacking Ella… Hindi ako sanay sa ganito. Hindi ako kagaya mo na

Chapter 25 : Trust in the Shadows

(Serena’s POV)Hindi ko alam kung ilang oras na kaming nakakulong dito sa penthouse ni Damien. Ang lahat ay parang kumukulong balita sa labas—ang pangalan ko, ang litrato ko, ang katauhan ko. Trending sa lahat ng social media. Sa bawat bukas ng cellphone ko ay may panibagong panghuhusga.“Gold digger.”“Homewrecker.”“Contract wife na desperate.”Paulit-ulit ang mga salitang iyon sa isipan ko. Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng mundo.Niyakap ko ang sarili kong tuhod, nakaupo sa malambot na sofa, pilit nilalabanan ang panlalamig na gumagapang sa balat ko kahit ang init-init ng gabi.Tahimik lang si Damien, nakatayo malapit sa floor-to-ceiling window. Nakaayos pa rin ang postura niya—matikas, kontrolado, parang laging nasa boardroom. Pero sa likod ng katahimikan niya, nararamdaman ko ang tensyon.“Serena,” tawag niya.Napalingon ako. Nakatingin siya sa akin, matalim ngunit may halong pag-aalala ang mga mata.“Ignore them. Don’t open your phone again.”Parang napakadali para sa kanya. Par

Chapter 26 : Harapin ang Mundo

(Serena’s POV)Hindi ko akalain na ganito kabilis lumala ang lahat.Sa isang iglap lang, puno ng pangalan ko ang internet—mga headlines na parang mga kutsilyo na paulit-ulit na tumatarak sa akin.> “Gold-digger seduces billionaire boss!”“Damien Alcaraz caught in scandal with employee—exclusive leaks!”“Who is Serena Navarro? Her dark past revealed!”Parang lahat ng kasinungalingan ay ginawa lang para siraan ako. At ang mas masakit, dala ng mga larawang walang konteksto at mga kuwentong gawa-gawa, napaniwala ang karamihan.---“Serena.”Malalim at madiin ang boses ni Damien mula sa kabilang dulo ng kwarto. Kanina pa siya nakatayo roon, hawak ang cellphone, habang tinatanggap ang sunod-sunod na tawag. Ang panga niya’y mahigpit na nakadiin, halatang pinipigilan ang galit.“I already called our PR team. They’re cleaning up the mess.”Humakbang siya papalapit, at kahit anong tapang ng tindig niya, nakita ko ang bakas ng pagod sa mga mata niya.Hindi ko napigilan—napaupo ako sa gilid ng ka

Hidden Private Chapter - Part 1: Sa Likod ng Mga Saradong Pinto

(Serena’s POV) Tahimik ang gabi. Lumulutang ang lamig sa loob ng kwarto, pero hindi iyon ang dahilan kung bakit ako gising. Mabilis ang tibok ng puso ko, hindi ko alam kung dahil sa kaba o sa kasalanan ng mga naiwan naming alaala ni Damien. Ang mga halik. Ang mga haplos. Ang mga salitang hindi niya kayang sabihin sa liwanag ng araw pero paulit-ulit niyang ipinapadama sa dilim ng gabi. Nang bumukas ang pintuan, akala ko multo na ng konsensya ko. Pero siya iyon—si Damien. Suot lamang ang simpleng pajama pants, walang suot na pang-itaas. Ang ilaw mula sa lampshade ay nagbigay-diin sa matipuno niyang dibdib at mga pilantik ng kalamnan na parang hinulma para lamang magtukso. “Damien…” halos pabulong kong tawag, parang takot na baka marinig kami ng buong mundo. Hindi siya sumagot. Dumiretso siya sa gilid ng kama, ang mga mata’y nakabaon sa akin, tila ba ako lamang ang umiiral. Nang ilapat niya ang kamay niya sa pisngi ko, halos sumabog ang dibdib ko. “You’re awake,” mahina niyang sabi

Hidden Private Chapter – Part 2: Mga Lihim na Kumpisal

(Serena’s POV)Akala ko, matapos ang gabing iyon, makakatulog na ako sa bisig niya. Pero nagkamali ako.Nang dumilat ako, nakatingin pa rin siya sa akin—parang pinag-aaralan ang bawat linya ng mukha ko, bawat galaw ng dibdib kong humihinga.“Damien…” bulong ko, medyo nahihiya. “You’re staring.”Ngumiti siya nang bahagya, pero hindi iyon ngiting pang-asar. Isa iyong ngiti na parang hindi niya alam kung paano titigil.“Because I’m memorizing you,” sagot niya, halos pabulong.At bago pa ako makatanggi, muli niya akong hinalikan. Ngunit ngayong gabing ito, iba ang direksyon ng halik na iyon. Hindi ito kagaya ng dati—hindi para patunayang akin lang siya. Ito’y para tuklasin ako.---Dahan-dahan niyang itinaas ang kamay ko, inilapat iyon sa kanyang labi. Hinalikan niya ang dulo ng mga daliri ko isa-isa, bago dinila-dilaan ang gilid ng palad ko. Napaigik ako, hindi sanay sa ganoong klaseng atensyon.“Damien…” parang reklamo pero may kasamang ungol.“Shh…” bulong niya, nakangisi ngunit may ap

Chapter 27 : Mga Sugat na Hindi Natatabunan

(Serena’s POV)Magkahalong saya at kaba ang naramdaman ko pagmulat ko ng umaga. Mainit pa rin ang dibdib ni Damien na aking unan, ang bisig niyang nakapulupot sa baywang ko ay mahigpit, para bang ayaw akong pakawalan. Sa ilang araw na magkasama kami sa paraisong ito ng mga lihim, pakiramdam ko’y ako na ang pinakamahalagang babae sa buhay niya.Pero sa kabilang banda, alam kong isang ilusyon lang ito. Isang bulang pwedeng pumutok sa oras na bumalik kami sa realidad.“Good morning,” bulong niya, paos ang boses dahil kagigising lang.“Good morning…” sagot ko, pilit na ngumiti kahit kumakabog ang puso ko.Hinalikan niya ako sa noo, tapos sa labi, bago muling sumubsob sa leeg ko. Para bang wala siyang balak bitawan ang sandaling iyon. Para bang hindi siya ang lalaking may kontrol sa lahat, kundi isang ordinaryong tao lang na desperadong kumapit.---Ngunit bago pa tuluyang lamunin ng init ang umaga, biglang tumunog ang cellphone ni Damien sa bedside table. Isang tawag. Hindi siya agad guma

Chapter 28 : Mga Mukha sa Likod ng Camera

(Serena’s POV)Akala ko, sa wakas ay may katahimikan na rin akong mahahawakan. Ngunit mali pala ako.Habang naglalakad kami ni Damien palabas ng hotel lobby, nagsabog ng liwanag ang mga kamera. Paparazzi. Reporters. Mga taong tila uhaw na uhaw sa dugo.“Mr. Salvatore, totoo bang binabayaran ninyo ang relasyon ninyo?”“Miss Navarro, anong masasabi mo sa leaked video ninyo kagabi?”“Is this marriage a contract?”Napako ang mga paa ko. Video?“Damien…” nanginginig kong bulong. Ngunit hindi siya tumingin. Sa halip, mahigpit niyang hinawakan ang kamay ko, hinila ako palapit at bumulong: “Don’t let go. Look only at me.”Pero paano? Sa bawat pagkurap ng mga camera, ramdam ko ang pagtanggal ng balat ko, isa-isang binubunyag ang lahat ng lihim naming pinilit itago.---(Damien’s POV)Gusto kong durugin ang bawat lente. Gusto kong patigilin ang bawat bibig. Ngunit alam kong wala akong laban kung papatulan ko sila rito.“Straight to the car,” utos ko kay Marco, ang bodyguard. Pero mas mabilis an

ANTERIOR

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status