All Chapters of รวมเรื่องสั้น สุดเร้าใจ (NC 18+): Chapter 21 - Chapter 30

สิงหาวิ่งตามร่างบางออกไปกอดรัดเอวเธอไว้หญิงสาวพยายามดิ้นรนหนีจากอ้อมกอดเขา แขนแกร่งกอดรัดเธอไว้อย่างไม่ยอมปล่อย “เมษาใจเย็นๆก่อน” “ฮือ...ปล่อยษา นายจะเอายังไงกับษา เห็นษาเป็นแค่ของเล่นใช่ไหม ปล่อยษา” เธอทุบอกเขาไปหลายต่อหลายที ชายหนุ่มอุ้มร่างบางไปยังหลังโขดหินที่มีชายหาดส่วนตัวที่ลับตาคน “ปล่อยบอกให้ปล่อยไง เปียกหมดแล้ว” เมษานั่งอยู่บนตักเขา ทั้งสองร่างเปียกปอนไปด้วยน้ำทะเลที่ซัดสาด “คุยกันก่อน” สิงหากอดกระชับเอวแน่น ซุกหน้าเข้ากับซอกคอขาวของเธอ “คุยอะไรคะ” “ตกลงจะเอายังไงความสัมพันธ์ เธออยากเป็นเมียฉันเหรอ” สิงหาเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา “ไม่เป็นอะไรทั้งนั้นษาจะไปทำงานที่อื่นแล้ว” “เมษา! อย่าดื้อได้ไหมเราก็สนุกกันออก อย่ามาเครียดเรื่องสถานะได้ไหม” “งั้นษาก็ไปสนุกกับคนอื่นได้ใช่ไหม” “ไม่ได้! เธอต้องให้ฉันเอาคนเดียว” “ไม่ถ้านายไม่มีสถานะให้ษา ษาก็จะไปไม่อยู่กับนายแล้ว” “อะไรวะ ไหนบอกว่าอะไรก็ได้ไงว่ะ พอตอนนี้รู้ว่าฉันติดเธอ เธอทำแบบนี้กับฉันเหรอเ

“ก็เธอน่าเอา”“พี่สิงห์ก็เกินไป ษาแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากนอนถ่...”“หยุดค่ะ เกรงใจน้องบ้าง” มีนารีบห้ามสองผัวเมียจอมหื่น นี่ไม่ได้เกรงใจเธอเลย วันนี้มีนายิ่งมาคนเดียวด้วยถ้าอยากขึ้นมาใครจะช่วยพี่หมอก็ไม่ได้มาด้วยบอกว่าจะตามมา ไม่รู้จะมาถึงตอนกี่ทุ่มกี่ยาม หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงฤกษ์เข้าหอ กัลยาอวยพรทั้งสองให้ครองรักกันจนแก่เฒ่าก่อนจะออกจากห้องไม่ลืมที่จะย้ำบ่าวสาวทั้งสองคน “พักบ้างนะนายหัวเมียท้องอยู่” “โหแม่ครับช่วงนี้ต่อแขนต่อขาได้แล้วครับ จริงไหมครับเมีย โอ้ย!” เมษาหยิกสีข้างคนลามกไม่เลือกเวลา มันใช่เรื่องที่ต้องมาพูดไหม “ทำเป็นมาหยิก คืนนี้อย่ามาสะกิดนะ” สิงหาบ่นกระปอดกระแปดเพราะเขารู้ว่าเมียเขาตั้งแต่ท้องฮอร์โมนในร่างกายเปลี่ยนแปลง ความต้องการของเมษาที่ก่อนหน้านั้นมีมากอยู่แล้วตอนนี้ยิ่งมีมากกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า ช่วงที่ท้องแรกๆเขายังไม่กล้าทำอะไรเพราะกลัวเป็นอันตรายกับลูก เมษาอยากจนเขาจำเป็นต้องเบิร์นให้เธอก่อนนอนทุกคืนหรือบางทีวันตั้งหลายต่อหลายครั้งลิ้นเขาแทบเป็นตระคิว แต่คนอย่างเมษาไม่เคยเอาเปรียบใคร เธ

ฉันกลับมาถึงบ้านทาวน์เฮาส์หลังเล็กด้วยหัวใจที่อ่อนล้า ยิ่งคิดถึงความรักของเราฉันยิ่งเสียใจ อายที่จะบอกกับใครว่าเราเลิกกันแล้ว อายมากถ้าเขาถามว่าทำไมเลิกกัน ความหวังเล็ก ๆ ของฉันคือให้เขากลับมา ทำยังไงเขาถึงจะกลับมานะ หรือฉันควรจะไปง้อเขาดี รอให้เขาใจเย็นก่อนดีไหม บอกตามตรงว่าฉันสับสน จิตใจว้าวุ่น นอนร้องไห้ไม่หยุด ทำไมนะ ทำไมมันเจ็บได้ขนาดนี้ คงเพราะฉันไม่ได้เตรียมใจจะรับกับการเลิกราเลยสักครั้ง หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปแล้ว ไผ่ก็ยังไม่กลับมา ฉันตัดสินใจไปหาเขาที่ทำงานอย่างน้อยอยากขอโอกาสจากเขาอีกครั้ง โรงงานที่ไผ่ทำเป็นโรงงานอยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกับฉันอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่ซอย วันนี้ฉันเลยขี่มอเตอร์ไซค์มาทำงาน พักกลางวันว่าจะออกไปเจอเขาสักหน่อย เขาคงไม่ใจร้ายจนไม่ให้ฉันเจอหรอกมั้ง ฉันใช้เวลาขี่มอเตอร์ไซค์มาแค่ห้านาทีก็ถึงโรงงานเขา คอยชะเง้ออยู่นาน กว่าจะตัดสินใจเดินไปถึงป้อมรปภ. “รถไผ่นี่” รถไผ่กำลังจะขับตรงมาทางประตูทางออกที่ฉันยืนอยู่พอดี โชคดีจัง ปกติเขาไม่ค่อยออกไปกินข้าวกลางวันข้างนอกเลย ฉันเคยชวนเขาตั้งหลายครั้งแต่เขาไม่เคยไปรับที่โรงงานเลยส

“ถามจริง?” ร้อยทั้งร้อยถ้าฉันบอกว่าเลิกกันกับไผ่แทบไม่มีใครเชื่อเพราะเราสองคนรักกันมานาน และแพลนจะแต่งงานกันเร็ว ๆ นี้ แต่ก็นั่นแหละทุกอย่างมันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลยสักนิด “อือ ผู้ชายก็งี้อยากได้แต่กลิ่นใหม่ ๆ เรามันของตาย เป็นของเก่า ยังไงเขาก็ไม่เห็นค่าหรอกปลาย” ฉันพูดกับปลายด้วยรอยยิ้ม ถึงจะเคยเจ็บปวดแต่ตอนนี้ความเจ็บปวดนั้นมันจืดจางไปมากแล้ว“ไม่เป็นไรนะ เพื่อนแนนยังมีเพื่อนปลายอยู่ตรงนี้” หลังจากนัดกันเรียบร้อย เราสองคนตั้งใจพักโรงแรมแถวนิมมาน เพราะวันนี้ตั้งใจเมาแล้วไม่ขับปลายพาฉันมาร้านหนึ่งในหนุ่มที่ขายขนมจีบปลาย ได้ยินว่าชวนปลายมาเที่ยวหลายครั้งแล้วแต่เพื่อนฉันยังไม่เคยมาสักครั้ง“น้องปลายดีใจจังครับ ไม่คิดว่าจะมาได้” ทันทีที่เราเดินเข้าร้านมา เจ้าของร้านถึงกับวิ่งมาต้อนรับ ผู้ชายคนนี้ เป็นประเภทที่ฉันจัดให้อยู่ลำดับสุดท้าย ถ้าคิดจะคบหา “สวัสดีค่ะพี่พก นี่แนนเพื่อนปลายค่ะ” ปลายแนะนำให้เรารู้จักกัน จากนั้นเจ้าของร้านก็พาเราทั้งสองไปนั่งโซนด้านใน บรรยากาศในร้านค่อนข้างสบาย ๆร้านของพี่พกคนค่อนข้างแน่น แต่ก็ยังมีโต๊ะวิวที่ดีที่สุดของร้านเก็บไว้ให้พวกเรา ฉันรู้โดยทันทีว่าผ

“ทำไม อยากเช็กของก่อนเหรอ” ถามว่าใช่ไหม ก็คงใช่แหละ หน้าขาของเขาแข็งแกร่งขนาดนั้น ฉันเองก็อยากจะรู้ว่าอย่างอื่นของเขาแข็งแกร่งด้วยไหม กระดุมที่เขาปลดทีละเม็ดอย่างยั่วยวน เพิ่งได้รู้ว่าผู้ชายเองก็ยั่วเก่งไม่ต่างกัน แผงอกกำยำของเขาทำหัวใจฉันสะดุด ไม่ไหวแล้วหัวใจจะวาย ฉันกลืนน้ำลายอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่เมื่อเขาสลัดเสื้อออกจากร่างหนา ก้อนขนมปังแปดลูกนั่น วีไลน์ที่ขอบกางเกงทำฉันต้องกะพริบตา น้ำหวานกลางกายฉ่ำแฉะทั้งที่เขายังไม่ได้แตะต้อง มันเป็นอย่างนี้สินะ ที่เขาเรียกว่า แค่เห็นก็น้ำเดิน “พี่ถอดเสื้อแล้ว ตาเราถอดเสื้อบ้าง” เขาไม่แค่ว่า ร่างหนาคร่อมฉันไว้ ดึงรั้งเสื้อสายเดี่ยวที่ปิดแค่ส่วนหน้าอกให้หลุดพ้น ความเย็นวาบของเครื่องปรับอากาศในโรงแรมระดับห้าดาว ทำฉันหนาววาบที่ผิวกาย แต่กลับร้อนผ่าวเมื่อสายตาร้อนร้ายของเขาจ้องไม่หยุด “พี่ชอบนมเราจัง” คนที่ชมว่าชอบนมฉันดึงบราปีกนกออกจากอก ดีที่ฉันใช้แบบไม่มีกาว ไม่อย่างนั้นเขาคงกินกาวเข้าไปด้วย เพราะทันทีที่บราพ้นจากอก เขาก็กลืนกินปลายยอดถัน “อื้อ” เสียงครางที่ไม่อาจห้ามตัวเองได้ ลิ้นเขารัวเร็วตรงปลายยอดถ