เข้าสู่ระบบรวมนิยายเรื่องสั้น -แรกรัก -แรกรุ่น -แฟนใหม่อะไรก็ได้ -ลำธารร้อนเร่า -อดีตรักต้องห้าม -ไม่ขอคือดี แค่ขอสักที -เพื่อนรักเพื่อนร้อน -หลงใหลใคร่ราคะ -เพื่อนแนบสนิท
ดูเพิ่มเติม“เราเคยเห็นนมเธอตอนที่ไปหาเธอที่ห้อง” หลายต่อหลายครั้งที่พิพพาใส่เพียงเสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์ แต่เธอคงลืมว่าคอเสื้อมันกว้าง เวลาที่เธอก้มเขาก็จะเห็นนมเธอ เห็นบ่อยเข้า ๆ ก็ดันมีอารมณ์ ทำให้อดใจไม่ไหวตอนที่ทั้งเธอและตัวเองเมา“อา เสียว” แรงตอดรัดจากร่องรักทำให้เขาอดกลั้นเสียงครางไว้ไม่ไหว ใบหน้าหล่อเหลาซุกข้างแก้มนวล มือทั้งสองข้างบีบคลึงนมทั้งสองเต้าที่เขาชมว่าสวยมือบางยกขึ้นลูบใบหน้าหล่อเหลา เธอมองเขาผ่านกระจก ตอดรัดเขาไว้แน่นกระทั่งได้ยินเสียงครางที่ข้างใบหูขาว“เรามีเรื่องอยากเล่าให้เธอฟังเหมือนกัน” เสียงหวานของเธอเอื้อนเอ่ย“เรื่องอะไร อา ตอดดีจังเมียจ๋า” เจ้าบ่าวคลึงสองเต้างามเล่นอย่างชอบใจ เห็นครั้งแรกก็อยากจับ เห็นครั้งที่สองก็เอาไปนอนฝันเปียก เห็นอีกครั้งเขาก็จับเธอกดจมเตียงหน้ามืดตาลายอย่างที่ถอนตัวไม่ได้เลย“เราจงใจให้เธอเห็นนมเราเอง”“ฮ่า ฮ่า ร้ายนะเนี่ย” ณดลหัวเราะชอบใจไม่คิดว่าคนท่าทางซื่ออย่างเพื่อนรักเขาจะกล้าอ่อยเบอร์แรงถึงขั้นโชว์นมให้กันเลย“อืม อ่อยตั้งนานนึกว่าดลไม่ชอบ”“ชอบครับ ชอบมาก โดยเฉพาะเวลาดูด มันสู้ลิ้นเราดีมากอยากดูดวันละสามครั้งหลังอาหารเลยแหละ”“ลามก อา
แล้วก็เป็นอย่างที่เธอคิดเมื่อเปิดประตูห้องจัดงาน เธอก็เห็นผู้เป็นอายืนยิ้มแต่งตัวด้วยสูทไม่บอกก็รู้ว่าท่านมาในฐานะส่งตัวเธอให้เจ้าบ่าวที่ยืนหล่อใส่หูกระต่ายบนเวที“เล่นอะไร” เธอบ่นเบา ๆ ในขณะที่ยืนข้างกัน การแต่งงานตามคริสต์ศาสนาเริ่มต้นขึ้นอย่างเรียบง่าย เขาเชิญแขกเพียงไม่กี่คนเท่านั้น เธอมารู้ตอนหลังว่าเขากลัวว่าเธอจะปฏิเสธเสียงตบมือเสียงโห่ร้องจากเพื่อน ๆ ที่แอบเชียร์ความรักของทั้งสองคนดังกึกก้องห้องฉลองแต่งงาน สำหรับพิธีแต่งงานแบบไทยจะถูกจัดขึ้นอีกครั้งที่บ้านของเจ้าสาวโดยทีมงานของคุณครูพัชรี “ไปคุยกับแม่ตอนไหนเนี่ย” เมื่ออยู่กันตามลำพังในห้องหอเธอเอ่ยถามคนที่กำลังช่วยเธอแกะผม “คุยนานแล้ว” “นานแล้ว” “ตั้งแต่เธอยังไม่กลับ เราไปบอกว่ารักลูกสาวครู อยากขอเธอเป็นแฟน” ณดลคิดถึงครั้งเมื่อเขาสารภาพรักลูกสาวคุณครู “แม่ว่าไง” “ไล่ให้ไปบอกเธอเอง” ได้ยินแค่นั้นพิพพาก็หัวเราะออกมาอย่างไม่อาจกลั้น “ฮ่า ฮ่า ตลกอะ นึกหน้าแม่ออกเลยอะ แล้วดลคิดไงไปสารภาพกับแม่แบบนั้น” “ก็ไปขอเบอร์ติดต่อกับที่อยู่ไง ไม่บอกแบบนั้นแม่เธอจะให้มา
“ตื่นเต้นอะ ไปหาเช่าชุดที่ไหนดี” พิพพาถาม คิดว่าเขาคงถนัดกว่าเธอ“สั่งออนไลน์ไหม เดี๋ยวนี้ร้านดังก็สั่งออนไลน์ได้” เขาเสนอไอเดีย พร้อมทั้งยื่นไอแพดให้เธอ“เหรอ” เธอทำท่าครุ่นคิด ใส่แค่ครั้งเดียวต้องซื้อเลยเหรอ คิดแล้วก็เสียดายเงินธีมเจ้าชายเจ้าหญิงแบบนี้ใช่ว่าจะใส่ไปไหนได้“เดี๋ยวเราจัดการให้ เธอแค่ทำหน้าสวย ๆ ไปร่วมงานก็พอ”“จริงดิ” คนโดนสปอยล์ตาโต“งานเลี้ยงตอนเรียนจบ เราก็เป็นคนจัดการให้เธอทั้งนั้นจำไม่ได้เหรอ” พิพพาพยักหน้ารัว ๆ ครั้งนั้นทั้งเสื้อผ้าหน้าผมเขาจัดการให้ร้านพรีเวดดิ้งมาแต่งหน้าแต่งตัวให้พวกเขาซึ่งวันนั้นทำให้คู่ของเธอกับเขาได้รางวัลแต่งกายดีเด่น หญิงสาวยิ้มละมัยเมื่อนึกถึงเรื่องราวในอดีต“ตื่นเต้นเนอะไม่ได้เจอเพื่อน ๆ นานแล้ว” คนไม่ค่อยได้เจอเพื่อนเอ่ยขึ้น ขยับกายไปนั่งเกยบนตักของเจ้านาย“มีคนถามหาเธอตลอดเวลากับเรา”“แล้วดลตอบว่าไง” เธอเอียงคอมองใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้า จมูกเป็นสัน ดวงตาเรียวรับกับคิ้วเข้มเส้นขนเรียงตัวกันสวยงามราวกับจิตรกรได้สะบัดแปรงบนเส้นคิ้วของเขาจุดที่เธอชอบที่สุดบนใบหน้าของผู้ชายคนนี้คือปาก ริมฝีปากบนบางและเรียวพอดีกับริมฝีปากล่างที่มีเนื้อนุ่
“พิพ”“คะ แม่” ใบหน้างามของพิพพาเงยขึ้นตามเสียงเรียกของผู้เป็นแม่“ทำงานเหนื่อยไหม” คำถามของแม่ทำคนโดนถามยิ้มกว้าง เธอส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมทั้งยืนยันด้วยคำพูดและรอยยิ้ม“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ” งานไม่เหนื่อยจริง ๆ“แต่ทำไมลูกดูหมดแรงทุกวันเลย” คำถามของแม่ทำลูกสาวยิ้มเจื่อน ก็งานไม่เหนื่อยแต่ที่เหนื่อยเพราะไม่ใช่เรื่องงานนั่นแหละ เมื่อเธอพักอยู่กับแม่ เรื่องที่เธอจะค้างคืนกับเขานั้นตัดไปได้เลย ช่วงเวลาที่เขากับเธอจะได้ทำรักกันส่วนมากก็คือในเวลางานนั่นแหละซั่มกันทั้งบ่ายจนถึงเวลาเลิกงานเขาถึงจะพาเธอมาส่งบ้านไม่ให้เธอเดินหมดแรงก็แปลกแล้ว แต่ก็นั่นเธอเต็มใจจะให้เขาพาขึ้นเตียง เต็มใจจะเหนื่อยขาลากกลับบ้านทุกวันหลงผู้ชายอย่างหนักก็ลูกครูพัชรีนี่แหละ“งานใช้หัวนะคะแม่ก็เลยล้า” หัวที่ว่าไม่ได้หมายถึงศีรษะ หากแต่เป็นหัวล่างของเจ้านายเธอนั่นแหละ“เออ ไม่เหนื่อยก็แล้วไป” ผู้เป็นแม่ถอนหายใจ คงเพราะลูกสาวตั้งใจทำงานมากจึงไม่กล้าบอกความจริงกับเธอคนไม่เหนื่อยงานแต่เหนื่อยกับความหื่นของเจ้านายหัวเราะเขิน เธออยากเปิดตัวคบหากับเขานะ แต่ว่าเพราะเพิ่งเริ่มทำงานด้วยกันแค่เดือนกว่าจึงไม่อยากเป็นขี้ปากเพื่อนร่
น้ำตาของเธอที่เวลานี้ไหลออกมาไม่หยุด ราวกับว่าเวลานี้คงหยุดน้ำตาไว้ไม่ได้อีกแล้ว“เรากลับไปเป็นเพื่อนกันไม่ได้แล้วดล เป็นเจ้านายกับลูกน้องยิ่งไม่ได้ แค่วันเดียวเราก็รู้สึกสถานะเป็นรอง รู้สึกต่ำต้อย รู้สึกไม่ชอบตัวเองเลย”สถานะเป็นรองในความสัมพันธ์ของคนสองคน เธอไม่โอเคเลยสักนิด ตอนนั้นเป็นเพื่อนกัน
“เสียวไหมพิพ”“เสียว” เธอตอบเสียงสั่น“เราจะเอาเธอให้ฉี่ราด” คำพูดแสนลามกทำใบหน้าเธอร้อนผ่าว เขาจับเอวบางเธอไว้แน่นอีกครั้ง ดึงแก่นกายแยกจากรูรักแทบหลุดออกจากกัน เธอผวาเฮือกเมื่อเขากระแทกกลับจนปลิ้น“อ๊า อ๊ะ” เสียงร้องของเธอขาดหายไปกับจังหวะที่เขากระแทกเข้าหา ถี่ยิบ รัวเร็วและลึกจนเธอจุก ปลายหัวทู่
ทั้งสองนั่งดื่มกาแฟกันเงียบ ไม่มีคำพูดระหว่างกัน พิพพามองภาพบรรยากาศโดยรอบ นับจำนวนลูกค้า เวลานี้เธอเป็นเลขาเจ้าของโรงแรมและคาเฟแห่งนี้ แน่นอนว่าเธอต้องรู้เรื่องงานของเขาทุกเรื่องไม่อย่างนั้นจะเป็นเลขาเขาได้อย่างไร“กำลังจะเปิดโซนมัทฉะ เธอคิดว่าไง”“อืม ก็ดีนะ ช่วงนี้กำลังดัง” เธอหันหน้ากลับมามองเ
“อา...เสียวจัง” เสียงหวานครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ขาทั้งสองข้างถูกพาดไว้กับที่พักแขน กระโปรงถูกร่นกองไว้เหนือเนินนาง“ถอด!” แพนตี้ตัวน้อยถูกถอดคาไว้ที่ขาข้างหนึ่ง กลีบเนื้อฉ่ำน้ำรักน่าลงลิ้น ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อปลายลิ้นกดแทงตรงส่วนปลายติ่งเสียว“อ๊ะ!” เธอสะดุ้งและร้องคราง ความเสียวเข้าเล่
ความคิดเห็น