Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession의 모든 챕터: 챕터 281 - 챕터 290

“...O RESIBO NG KWINTAS.”Napanganga si Czarina, ngunit saglit na naguluhan ang kanyang mga mata at tila nawala ang lakas ng loob niya.“Ibinigay ’yan sa akin ng kuya ko,” mahina niyang sabi. “Wala akong resibo… at sa litrato, sa tingin ko wala rin.”Napangiti si Damion nang mapanukso. “Wala kang maipakita, so bakit mo sinasabing sa’yo ’yan?”“Pero akin ’yan! Damion, napaka-unreasonable mo!”“Mukhang pinagsabwatan niyo lang ni Wendy ang palabas na ’to para protektahan ang anak mo,” malamig niyang sagot. “Rina, mahilig ka ba talagang mang-angkin ng hindi sa’yo?”Czarina seemed to have heard something unbelievable. “Hindi! Sa akin ’yan!”“Then why can’t I find any proof of what you’re saying?” deretso nitong tanong habang nakatitig sa kanya. “Hindi sa hindi ako nag-imbestiga, pero ang lumabas lang, sinungaling ka.”“Talaga bang inimbestigahan mo nang maayos? Paano magiging walang ebidensya? Ang daming clues, nabura ba lahat?”Bahagyang kumislap ang mga mata ni Damion, ngunit agad ding na

THAT NIGHT, gusto niyang kausapin si Czarina, pero hindi nito magawa dahil sa ilang beses nitong pinagtatabuyan. Sa huli, sumuko rin siya. Pero kinabukasan, tanging sopas lang ang binigay bilang pagkain ni Czarina ng agahan na iyon bilang parusa.Czarina didn’t take it to heart. Kaya naman habang pinapanood siya ni Damion mula sa surveillance camera, mas lalo siyang nagalit na makitang kalmado lang ito.Nagising si Czarina sa gutom at inis. Buong araw ay puro sopas lang pinakain sa kanya, dalawang beses. Kaya namna ay nagdesisyon si Czarina na palihim na lumabas at maghanap ng pagkain. Walang nakitang kasambahay sa labas, kaya dahan-dahan siyang pumasok sa kusina at masaya’t excited na hinakot ang yogurt, tinapay, cake, at sausage, niyayakap sa dibdib.Biglang bumukas ang ilaw. Nakasandal si Damion sa pader saka nakahalukipkip, nakangiti ng mapanukso. “I thought there’s a big rat, ikaw pala,” sabi niya. Sa sandaling iyon, naisip ni Czarina na tila bitag ito para siya’y pahiyain.Dahan

“I WANT TO HEAR…”Tell me that the one you love is me, the one you care about is me, and the one you want to spend your life with is also me.Hindi niya kayang banggitin iyon sa harap, iniisip niyang pagtatawanan lang siya ni Czarina. “How could she understand my heart? She’s just a heartless little woman,” bulong sa sarili.Namula ang mukha ni Damion, bahagyang iritable. “If you want the answer, then think about it yourself.”Pinabilis niya ang lakad. Halos hindi makahabol si Czarina, kaya tinaasan niya ang kilay at iniwan ang kanyang kamay. “Bakit ka na naman nagagalit? Kung nagmamadali ka, umuwi ka na. Kaya ko naman maglakad mag-isa.”“Walk by yourself? With your thin, almost transparent clothes under that blanket, how are you going to walk alone?” sabi ni Damion.Naalala ni Czarina ang kanyang suot—close-fitting bathrobe—na pinaalala sa kanya kung paano siya dinala ni Damion palabas matapos maligo. “Being around him makes me feel like my IQ has regressed,” naisip niya habang kinu

MATAPOS ANG GABI NG PAGTATAPAT, ay gumaan ang tensyon sa mag-asawa at nakakahinga na ng maayos ang lahat ng empleyado ng Marquez Group maging sa mansyon.Kita ang kinang at saya sa mga mata ng mag-asawa dahilan para kiligin ang mga taong nasa paligid. Wala ng pakialam pa si Damion kung kaninong anak ang bata, ang mahalaga ay masaya si Czarina at hindi siya iiwan.Nakabalik na rin si Damion sa silid nilang mag-asawa. At gabi-gabi ng magkatabing natutulog.Matapos silang magkaayos, nabawi ni Czarina ang kalayaan niya. Maaari na siyang pumunta kung saan niya gusto, basta’t magsasabi lang sa housekeeper.Noong nakakulong siya, gusto niyang takasan ang lahat. Ngayong malaya na siya, mas gusto na lang niyang manatili sa bahay.Gayunpaman, naisip niyang dapat niyang tawagan si Wendy para hindi ito mag-alala.`Nang malaman ni Wendy na nagkaayos na sila ni Damion, natuwa ito ngunit may bahid ng pag-aalala.“Ngayong okay na kayo ni President Marquez, hindi mo na ba hahabulin ang nangyari noon?”

“YOU KNOW BETTER THAN I DO WHOSE NECKLACE IT IS.”Biglang nagngitngit si Cassidy. “Are you insane? Dahil lang nakuha mo ang kuwintas ko, akala mo mapapalitan mo na ako? Damion won’t believe your lies.”“Maraming paraan para patunayan kung kanino talaga iyon,” kalmadong sagot ni Czarina. “Pero sigurado ka bang gusto mong subukan? Baka wala kang matira.”“Hmph. Kung kaya mo talaga akong pabagsakin, bakit ka pa nagsasayang ng oras dito?”Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ni Czarina. “Sa tingin mo gusto kong kausapin ka? Babala lang ito. Sabihin mo sa mga nasa likod mo—tumigil na sila. Dahil kapag hindi…”Huminto siya sandali, malamig ang titig. “…hindi ako magdadalawang-isip na wasakin silang lahat.”Iba ang aura niya—hindi na ang maamong asawa, kundi isang taong handang lumaban, handang pumatay. They should know better who to involve. Kalabanin na siya ng lahat, huwag lang idamay ang mga taong mahal niya sa buhay.Napasinghap si Cassidy. Ngayon lang niya nakita ang ganitong anyo ni Cz