Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession のすべてのチャプター: チャプター 261 - チャプター 270

SA MGA SUMUSUNOD NA ARAW ay Hangga’t maaari, iniiwasan sila ni Czarina. At kapag hindi niya magawa, nagkukunwari siyang walang nakikita—tahimik na ginagawa ang sariling mga bagay, na para bang iyon na lamang ang paraan upang mapanatili ang kanyang katinuan.Hangga’t maaari, iniiwasan sila ni Czarina. At kapag hindi niya magawa, nagkukunwari siyang walang nakikita—tahimik na ginagawa ang sariling mga bagay, na para bang iyon na lamang ang paraan upang mapanatili ang kanyang katinuan.Ngunit habang mas nagiging kalmado si Czarina, lalo namang nagiging mapangahas si Damion, paulit-ulit na sinusubok ang kanyang hangganan.Sa totoo lang, kahit wala iyon, halos mabaliw na si Czarina sa sakit at pagdurusa. Kapag nag-iisa, madalas siyang magtapon ng kung anu-ano upang ilabas ang galit. Ngunit kahit sa pagwawala, pinipigilan niya ang sarili—lagi niyang iniisip ang sanggol sa kanyang sinapupunan. Pakiramdam niya, pati ang mawalan ng kontrol ay isang karangyaan na hindi niya kayang ibigay sa sari

HALOS UMABOT NA NG MADALING ARAW nang makauwi sina Damion at Cassidy, pero pagdating nila ay sobrang dilim ng buong mansyon.Nag-alala si Damion na baka may mabangga si Cassidy, kaya hinawakan niya ito sa baywang at agad na sumigaw. “Bakit ang dilim? Paano kung may mabangga si Cassy? Buksan ang ilaw!”Pagkasabi niya, agad bumukas ang crystal chandelier sa sala, at napuno ng liwanag ang buong lugar.Napapikit si Cassidy sa biglang liwanag. Nang masanay ang mata niya, saka niya napansin ang isang taong nakatayo sa paanan ng hagdan.Napaatras siya sa gulat. Hinimas ang dibdib at nagreklamo, “Bakit hindi man lang gumawa ng ingay? Nagulat ako.”Napaismid si Czarina. “Talagang nagulat?” Napairap siya.Walang emosyon siyang tumingin kay Damion. “Damion, Come here. May sasabihin ako sa’yo.”Nagulat ngunit natuwa si Damion sa pagiging initiative niya. Napabulong siya sa sarili, “Did it work?”May lihim na tuwa sa dibdib niya, pero sa mukha niya nanatili ang lamig at bahagyang pagkainip. “Hindi

“RINA… ARE YOU AWAKE? COME OUT FOR A MOMENT. I NEED TO TALK TO YOU.”“Later na tayo mag-usap,” sabi ni Czarina kay Wendy. “Hindi ko alam kung ano na namang balak ni Damion.”Pagkababa ng tawag, lumapit siya sa pinto at binuksan iyon. Matalim ang tingin niya kay Damion. “Ano?”Umubo si Damion, halatang naiilang. “Would you like to go out for a walk?”“Ha?”“Bingi ka ba? Tinanong ko kung gusto mong lumabas.”Napatawa nang bahagya si Czarina. “Ano naman kung gusto ko o hindi? Gano’n pa rin, bawal akong lumabas!”“You actually listened?” manghang tanong ni Damion. But his face turned dark. “But you still ran away and secretly had a checkup?”“Ah, kaya ka pala nandito. Hahanapan mo na naman ako ng gulo.”Nakunot ang noo ni Damion. “Rina, do I look like picking up a fight? Iniisip ko lang na baka naiinip ka, kaya gusto kitang ilabas.”Napameywang si Czarina. “Sino bang gustong makulong sa bahay? Siyempre gusto kong lumabas! Pero mas gusto kong mag-isa.”“Mag-isa?” kunot-noong tanong ni Damio

“...HINDI KO ‘TO PAPALAMPASIN!”Napabuntong-hininga si Damion. Alam niyang walang silbi ang makipagtalo, kaya inuna na lang niyang ilayo siya sa gitna ng crowd at dahan-dahang iginiya sa gilid ng entablado.Sakto namang may umakyat na host at nagsimulang tumugtog ang musika. Malambing ang boses at ngiti nito kaya agad nakuha ang atensyon ng mga tao.Pero walang pakialam si Czarina—gusto lang niyang makaalis dahil sobrang ingay at nakakahilo.“Ngayon na ang exciting moment!” masiglang sabi ng host. “Tingnan ang big screen—alamin kung sinong lucky audience ang mananalo ng grand prize!”Kumislap ang ilaw, tumigil ang tugtog, at lumabas sa screen ang side profile ng isang babae.“Wow, ang ganda!” may napasinghap.Ngumiti ang host. “Talagang napakaganda ng lucky winner natin! Palakpakan natin siya!”Habang pumapalakpak ang lahat, mas lalo lang nainis si Czarina.Bakit parang… sa kanya nakatingin ang mga tao?Napalingon siya at nanlaki ang mata. “Uh… Damion… bakit ako nasa TV?”Napatingin di

“IT’S BETTER NOT TO JUMP TO CONCLUSIONS.”Hindi na nagtanong pa si Cassidy. Pinigilan niya ang luha at mahina ang boses, “You just can’t bear to part with Czarina… Damion, you’re so foolish. You’ll regret it.”“Don’t worry about me. I won’t suffer losses. But you—I already made an appointment for you. After some rest, go get your check-up.”“Don’t worry about me. I won’t suffer losses. But you—I already made an appointment for you. After some rest, go get your check-up.”Tumango si Cassidy, ang mga mata niya madilim. “I understand.”“Shall I take you back in a couple of days?”“Hindi na kailangan. I’ve packed already. I can leave anytime.”Napatingin si Damion sa kanya, nagsisi sa tindi ng kanyang pagiging malamig. “You don’t need to rush. I didn’t mean to push you away.”“Alam ko kung bakit ako nandito,” sagot ni Cassidy, pinupunasan ang gilid ng mata. “Since I’m no longer useful, ano pa ang silbi ng pananatili? It will only make me sadder.”Naramdaman ni Damion ang matinding guilt. “