Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession의 모든 챕터: 챕터 271 - 챕터 280

ABALA SI WENDY SA OPISINA nang makatanggap ng tawag mula kay Czarina. Nasa malapit na cafe daw ito at gusto siyang makita saglit. Hindi na nag-alinlangan si Wendy at agad na pinuntahan ang kaibigan.Pagkakita niya kay Czarina, agad niya itong sinuri mula ulo hanggang paa.Napakunot si Czarina. “Anong tinitignan mo?”Umiling si Wendy at napailing. “Pinayagan ka ni Pres. Marquez na lumabas nang ganyan lang? Walang bantay o nagmamasid? That doesn’t sound like him.”Ibinaba ni Czarina ang tinign. “Yeah. Pinaalis na niya si Cassidy sa bahay. At pinayagan din akong lumabas para magpahangin.”“Ha? Anong ibig sabihin no’n? Nagkaayos na ba kayo?”“Hindi naman talaga. At most… temporary ceasefire lang.”Hindi natuwa si Wendy sa sagot. Tinaasan niya ito ng kilay. “Ceasefire? Seriously? Hindi pa nga nalalaman ang totoo.”Ayaw na itong pag-usapan pa ni Czarina. Napabuntong-hininga siya. “Okay na rin ng ganito. Pagod na siya… at pagod na rin ako.”“What about your innocence? Paano ‘yong lahat ng din

WEEKEND.Nagkita sina Cassidy at Damion sa napag-usapang oras para sa physical checkup ni Cassidy.Habang naghihintay ng elevator, Cassidy looked at Damion apologetically. “Damion, hindi ba ang hassle para sa’yo ‘to? I even need you to come with me for the checkup.”“How could that be? I told you I wouldn't abandon you.”“Medyo nakakahiya, pero look at me… I’m such a grown-up, and I’m still afraid of getting my blood drawn.”“Nothing to be embarrassed about. You're a girl—it’s normal to be timid. But why hasn’t Seth arrived yet?”“Oh, he just texted me—sabi busy siya at ma-late.”Biglang bumukas ang elevator, at pumasok sina Damion at Cassidy papunta sa ika-16 na palapag.Sa kabilang sulok ng ospital, kinuha ni Czarina ang check at iniabot kay Charles.“I've consulted with doctors. Your condition requires 50,000 pesos in the early stages and another 100,000 pesos later. I have a total of 200,000 pesos here, which should be enough for you to recover gradually. Afterward, pwede ka ng um

“H-HUWAG KANG LALAPIT, DAMION… YOU… HINDI MO PWEDENG GAWIN ‘TO…”Ngunit patuloy lang ito sumaulong. Dalawang hakbang pa hanggang sa biglang nagdilim ang paningin niya. Nanghina ang katawan, at tuluyang bumigay.“Zari! Zari!”Iyon ang huling eksenang tumatak sa isipan niya bago siya mawalan ng malay at iyon din ang naging bangungot na paulit-ulit na bumalik habang wala siyang malay.Sa panaginip, hawak ni Damion ang isang matalim na kutsilyo, unti-unting lumalapit, tila handang hiwain ang tiyan niya.Tumakbo siya nang buong lakas, desperadong tumatakas, ngunit saan man siya magpunta, parang anino itong sumusunod.At sa bawat hakbang niya, paulit-ulit na umaalingawngaw ang malamig na tinig sa kanyang tenga, “Rina, you can’t escape.”Kahit hindi siya makakatakas, kailangan pa rin niyang tumakas. Hindi niya hahayaang masaktan ng demonyong iyon ang kanyang anak. “No way!”Biglang bumilis ang paghinga ni Czarina. Napadilat siya at bumalik sa realidad. Nalilito siyang tumingin sa paligid, h

“I WANT RINA TO LIVE IN PAIN FOREVER.”Kilala ni Cassidy si Damion higit kaninuman. Kapag gusto nitong parusahan ang isang tao, gagamitin nito ang kahit gaano kalupit na paraan.Ngunit… ang pag-aatubili nito pagdating kay Czarina, malinaw ang isang bagay. He still cares about her. At ang ideyang iyon ay parang apoy na biglang sumiklab sa dibdib ni Cassidy, sinusunog ang natitira niyang katinuan.“I think…” mahina ngunit matalim niyang sabi, “hindi mo lang kayang saktan siya, tama ba?”“Pero habang ikaw hindi mo kaya… si Czarina kayang-kaya.”“Hindi ka niya mahal. Kaya wala siyang pakialam sa nararamdaman mo. Kahit ibigay mo pa ang lahat para sa kanya, wala lang ’yon sa kanya.” Tinitigan niya si Damion nang direkta. “Damion… please. Don’t be foolish anymore, okay?”Sumobra ang mga sinabi ni Cassidy, at malinaw na hindi ito nagustuhan ni Damion. Lumamig ang ekspresyon niya habang malamig na nagsalita,“I have my own plans. I know exactly what I’m doing. I don’t need to explain anything t

“ANO’NG PINAG-USAPAN NINYO NI DAMION KANINA?”Napasinghal si Charles sa gulat, halos mapasigaw. Mula sa pintuan, dahan-dahang lumapit ang isang lalaki na may bahagyang ngiti—ngunit malamig ang mga mata, tila sinusukat ang isang naghihingalong biktima.Nang makilala si Seth, nakahinga si Charles nang kaunti, pero may halong sumbat ang tono niya.“Ngayon ka lang dumating? Alam mo bang muntik na akong mamatay sa kamay ni Damion?”“Pero buhay ka pa, ’di ba?” kalmadong sagot ni Seth.“Ganito na ako—ano pa’ng pinagkaiba ko sa patay? Sabi mo basta makipagtulungan ako, bibigyan mo ako ng malaking pera at palalayasin sa malayo. Nasaan na? Wala akong natanggap ni singkong duling, tapos nakahiga pa ako rito na parang mummy!”Bahagyang ngumiti si Seth. “Nagbago ang sitwasyon. Kailangan munang ipagpaliban ang pag-alis mo.”Mariing ipinikit ni Charles ang mga mata. “Ayoko nang maghintay. Gusto ko nang umalis! Ngayon na.”“Damion has already set his sights on you. If you leave now, he will find you a