Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession のすべてのチャプター: チャプター 331 - チャプター 340

FRIDAY NIGHT, nang dalawin ni Wendy ang kaibigan nitong si Czarina, marami itong dalang pagkain—galing Ilocos, Pampanga, at Baguio City—na binili niya sa recent work trip niya.Ilang linggo na ring hindi nakadalaw si Damion dahil sa tambak nitong trabaho. Pero kahit gano’n, hindi ito nakakalimot—palaging may pinapadalang pagkain, laruan, at learning supplies para sa mga batang nasa bahay-ampunan. Alam niyang napamahal na kay Czarina ang mga bata, kaya ginagawa niya ang lahat… kahit hindi siya ang pinapansin.Nang malaman iyon ni Wendy, napabuga siya ng hangin. “Grabe na effort no’n, pero dedma ka pa rin?”“Oo,” kalmadong sagot ni Czarina habang inaayos ang mga bulaklak na binili nila sa market.Tinaasan siya ng kilay ni Wendy.“Hey, what kind of look is that? Hindi ka naniniwala?” Bahagyang napairap si Czarina. “Please. May salamat na ang pagitan namin ni Damion. There’s no way we can be together again. Ngayon, hindi pa lang siya sumusuko, kaya kung anu-anong paraan ang ginagawa niya.

“YOU’RE PREGNANT?” gulat na sigaw ni Carlo. “Czarina Melody, tell me everything.”Hindi agad nakapagsalita si Czarina. Pagkabukas pa lang ng bibig niya, tuluyan nang bumuhos ang luha. Napabuntong-hininga si Carlo, saka siya marahang hinila palapit at hinaplos ang balikat.“Umiyak ka lang,” mahina niyang sabi. “Pagkatapos, tutulungan kitang buhatin lahat ng bigat na dinadala mo.”Matagal na ring hindi umiyak nang ganoon si Czarina. Ngunit sa sandaling iyon, nakaramdam siya ng ginhawa—parang may sasalo na sa bigat na matagal niyang kinimkim.Makalipas ang ilang sandali, pinunasan niya ang luha at bahagyang ngumiti. “I’m okay… kaya ko nang magsalita.”Tahimik na tumango si Carlo.“I got married,” mahinahon niyang simula, kahit masakit. “May masasayang sandali… pero mas marami ang sakit. Niloko niya ako, hindi pinaniwalaan, at naniwala sa iba. Inisip pa niyang hindi kanya ang bata…” Napahinto siya sandali, saka nagpatuloy, “…at dahil doon, nawala siya.”Nanginginig ang kamao ni Carlo sa ga

NAPABUNTONG-HININGA ang matanda; hindi pa rin kumbinsido. “Bakit parang may tinatago ka? May nangyari ba talaga sa pagitan nila?”Tumaas ang kilay ni Carlo. “Mas matagal mo silang kasama. Kung may problema, dapat ikaw ang nakakapansin.”Napabuntong-hininga si Grandma. “Hindi lahat sinasabi sa akin. Minsan nga naiisip ko… ano pa bang silbi ko kung hindi ko man lang alam ang totoo?”Agad umayos si Carlo. “Grandma, huwag mong sabihin ‘yan. Mahal ka namin.”“Kung mahal niyo ako, bakit tinatago niyo ang totoo? Akala niyo ba wala na akong nakikita?”Saglit na natahimik si Carlo. Matalino ang lola niya. Kailangan niyang maging maingat.“Kung gano’n,” balik niya, “ano na ang napansin mo?”“Alam kong may problema sila. Matagal na. Yung ipinapakita nilang sweetness sa harap ko… mukha namang peke.”Bahagyang ngumiti si Carlo, may halong pait. “So alam mo na pala. Kawawa si Zari… ang dami niyang tiniis para lang mapaniwala ka.”Umiling si Grandma. “Pero hindi ko rin masasabing walang pagmamahal.

“...HINDI KA KARAPAT-DAPAT MAGING ASAWA NIYA.”Something in Damion snapped. Kung hindi lang ito kuya ni Czarina, kanina niya ito nasuntok.Kumibot ang labi niya. Pilit pinapakalma ang sarili.“I want to see my wife,” mababa at mapanganib nitong saad.Carlo chuckled coldly. “Hindi makakatulong ang pagkikita niyo. After all, it was her decision.” Taimtim na tinitigan ni Carlo si Damion. “Mas mabuti pang bitawan mo na ang kapatid ko. Otherwise… mapipilitan akong gumamit ng ibang paraan.”Hindi natinag si Damion. Sa halip, mabilis niyang binasa ang dokumento—saka ito pinunit nang walang pag-aalinlangan.“Perfect,” malamig niyang sagot. “Pareho pala tayo ng iniisip. Let’s see who gets the last laugh.”Kibit-balikat si Carlo. As expected. Don’t worry, marami akong copies. Take your time.”Pagkatapos no’n ay taas noong lumabas si Carlo ng opisina ni Damion. Nakapamulsa pa ito ay may mapanuyang ngiti.Natahimik ang buong paligid. Hanggang sa sunod-sunod ang pagbagsak ng mga gamit sa lamesa ni

“PARA BANG HINIHINTAY NIYA ANG… KAMATAYAN NIYA.”Napasimangot si Czarina, hindi sa lungkot kundi sa inis na namumuo sa loob niya. Hindi niya mawari kung ano na naman ang iniisip ng lalaki para lang makuha ang atensyon niya.Pero sa kabilang banda, hindi niya mapigilang mag-alala.“Nababaliw na ba siya? Bakit niya sisirain ang katawan niya?!”Napahinga nang malalim si Enzo. “Dahil po ata sa sinabi mo po…”Napatameme si Czarina. “W-Wala naman akong sinabi noong araw na ‘yon!”Naguguluhan siya. Wala naman talaga siyang masyadong nasabi noon para ilaklak ni Damion ang sarili sa alak ng gano’n.Nag-alinlangan magsalita si Enzo, pero wala na siyang magawa pa. Buhay na ang amo niya, ang nasa panganib.“Dahil po makikipaghiwalay ka na kay boss…” nahihiyang saad. “You don’t know how much you mean to him, Ma’am Zari. Simula nang makilala ka, ikaw na po ang naging mundo niya.”Hindi nakapagsalita si Czarina. Sinusuri ang sinasabi ni Enzo kung totoo ba ang sinasabi nito. Pero mukhang hindi naman i