Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession のすべてのチャプター: チャプター 381 - チャプター 390

PAGKATAPOS MABIGO ang unang pagtatangka, napagtanto ni Czarina na mali ang napili niyang “battlefield.” Kung hindi siya makalapit kay Damion sa gym… kailangan niyang maghanap ng ibang lugar.Ngunit kahit anong titig niya sa mapa, wala siyang maisip.Sa sobrang inis, itinapon niya ang mapa sa kama at nagkulong sa banyo. Binuksan niya ang gripo at hinayaan ang mainit na tubig na punuin ang bathtub.Lumubog siya roon, pumikit, at pilit na pinakalma ang sarili.Beep. Beep. Beep.Tumunog ang cellphone sa gilid.Dahan-dahan niyang iminulat ang mata at pinindot ang speaker.“Hello?”“Miss, kumusta? May progreso ba?” boses ni James Velasco sa kabilang linya.Napangiti si Czarina nang mapait. “Progreso? Hindi pa nga nagsisimula.”“Pero may plano kayo, ‘di ba? Sa dami ng paghahanda… imposible namang wala kayong napala.”Huminga nang malalim si Czarina. “Mas mahirap siyang lapitan ngayon kaysa dati. Ang hirap makita, lalo na ang makuha ang tiwala niya.”Humigpit ang hawak niya sa gilid ng bathtu

“...OR DEAL WITH THE CONSEQUENCES.”Pagkatapos magsalita ni Damion, mabilis itong lumayo. Sinubukan pa siyang habulin ni Czarina, pero huminto rin. Inis na inis dahil imbes na mapasalamatan, lalo pa siyang kinamuhian nito. Habang suot ang mask, lalo siyang nainis sa pangangati at bigat ng loob—lalo na kapag naiisip niya si Tiantian.Pauwi na sana siya nang mabasa sa dyaryo na ang orphanage na ipapademolish ni Damion ay ang mismong lugar na dati niyang pinag-volunteeran—at kilala niya ang mga batang nasa litrato.Dahil dito, dali-dali siyang pumunta roon, pero pagdating niya, nabigla siya dahil tahimik at tila wala nang tao sa loob.Tahimik ang orphanage nang dumating si Czarina. Maya-maya, lumabas ang dean at tinanong siya kung ano ang sadya niya, halatang nag-iingat. Nagkunwari si Czarina na napadaan lang at gustong tumulong.Ikinuwento ng dean na simula nang lumabas ang balitang ipapademolish ang orphanage, dumagsa ang mga tao at reporters para mag-picture at mag-post; ginagamit ang

“BECAUSE I LIKE IT,” sagot ni Damion nang may kayabangan. Tila napigtas ang lubid ni Czarina at gusto na niyang suntukin ang lalaking kaharap niya. Napakuyom siya ng kamao at handa na sanang umatake nang mabilis na pumatak ang malamig na tubig sa kanilang mga balat.Damion clicked his tongue. “Great. You can keep ranting, pero hindi ako magpapabasa rito.” Hinablot ni Czarina ang damit niya. “Hindi ka aalis!”“Let go.” Mas tumalim ang boses ni Damion.Sa loob ng ilang segundo, basang-basa na silang dalawa. Nanginginig sa lamig at galit si Czarina, pero hindi bumibitaw.“Damion, stop lying,” mariin niyang sabi. “Wala namang ibang tao rito, kaya sabihin mo na ang totoo. Bakit mo gustong kunin ang orphanage? Alam mo namang walang value ang lupa na ito para gawing resort!”Damion’s jaw tightened. “And why should I explain myself to you?” “Dinamay mo ang mga bata! Wala ba silang karapatang malaman kung bakit sila ginugulo?” Nagbago ang ekspresyon ni Damion, pero agad din bumalik ang lami

“BESIDES… SHE SAVED MY LIFE… I SHOULD REPAY HER.”Pero ang pananalita ni Damion ay hindi marahil nagpapasalamat ito, isa itong babala.Pero hindi na iyon inintindi ni Czarina at ngumiti. “Mr. Marquez really is a man of vision. So… when do I start?” “My injury needs at least a week,” sagot ni Damion. “Report to Kathy next Monday. Get familiar with the company.”“Yes.” Masiglang sagot ni Czarina. At nang makuha ang gusto, hindi na siya nagtagal. Nagpaalam siya at mabilis na umalis sa ospital.Pagkaalis niya, napabuntong-hininga si Enzo. “Sir… you just invited trouble.”Matagal na niyang pinag-iimbestigahan ang pekeng pagkakakilanlan nito. Media graduate sa UP, nag-abroad at bumalik dahil nalugi ang kumpanya ng kamag-anak.The background was too clean and perfect—hindi tugma ang ordinaryong profile sa talas at tapang ng babaeng iyon, indicating that she has secrets.Pero walang pakialam si Damion roon; ang gusto niya lang ay mawala ito sa buhay niya… habang buhay.UNANG ARAW ni Czarina s

LIMANG ARAW nang pinaglilinis ng banyo si Czarina habang sabay pa ring tinatapos ang regular niyang trabaho. Halos bumigay na ang katawan niya sa pagod at amoy ng kemikal, pero tiniis niya dahil isang pagkukulang lang ay panibagong kahihiyan na naman mula kay Damion.Isang gabi, naglinis siya ng men’s restroom. Akala niya walang tao matapos magtanong, kaya naglagay siya ng warning sign at pumasok. Pero bigla niyang narinig ang flush—at may lalaking lumabas mula sa cubicle, nakangiti.Mabilis siyang tumayo at bahagyang yumuko. “Excuse me… Akala ko wala nang ibang tao pa rito.”Agad siyang tumalikod para lumabas. Pero bago pa siya makalayo, humarang ang lalaki sa harapan niya. May kakaibang ngiti itong nakadikit sa labi—ngiting hindi nakakaaliw, kundi nakakakilabot.“Bakit ka aalis?” Napaatras si Czarina.The man tilted his head, eyeing her from head to toe. “Grabe, ang sipag mo. Nakakaawa ka naman. Bakit hindi ka sumama sa’kin? I promise, I won’t let you suffer like this.” Habang nags