All Chapters of ซาตานย้อนรอยรัก: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่13.แขกไม่ได้รับเชิญ1เดือนผ่านไปไวเหมือนลมพัดสาวตัวเล็กพยายามหาอะไรทำให้ตนเองยุ่ง จะได้ไม่มีเวลาไปคิดถึงคนที่ตัวเองอยากลืม เธอใช้ชีวิตอยู่ห่างจากคน คนนั้นคนละซีกโลก หนทางที่จะเวียนมาพบกันอีก ไม่มีทางเกิดขึ้น          ในทุกๆ วันทิชายิ้มเต็มหน้า เป็นการเสแสร้งเพื่อให้คนรอบตัวพลอยมีความสุขไปด้วย เธออดทนรอหมายเรียกจากทางการ และแล้ววันนั้นก็มาถึง มีหมายจากทางราชเรียกเธอไปพูดคุยจนได้          แต่กลับมาเจออุปสรรคที่ไม่คาดคิด...          ทิชาปั้นหน้าเคร่ง ยกมือเท้าสะเอวมองรถยนต์คันใหญ่ที่จอดขวางทางออกหน้าประตูรั้วบ้านของเธอ ด้วยแววตาตำหนิเจ้าของรถยนต์ไร้มารยาทคันนั้น          หญิงสาวอยู่ในชุดเตรียมพร้อม เมื่อวันนี้เป็นวันดี เธอมีนัดสัมภาษณ์งานในตำแหน่งที่หวังไว้ ทิชาตื่นแต่เช้ามืด จัดแจงอ

“คุณแม็ก มาทำอะไรที่นี่ครับ” ระหว่างพักท้องรอให้อาหารย่อยเสือเลยเรียบๆ เคียงๆ ถาม          “มาตามเมีย!” มหาเศรษฐีหนุ่มเอ่ยหน้าตาย          คำถามต่อไปของหนุ่มเจ้าถิ่นจึงฟังดูตื่นเต้นนิดหน่อย “ใครกันครับ?”          คาร์ลเป็นคนตอบแทนเจ้านาย “คุณทิชาครับ เจ้านายกับคุณผู้หญิงมีปัญหาไม่เข้าใจกันนิดหน่อย เธอเลยหนีกลับมา”          เสืออ้าปากค้าง...ทิชาคือลูกหลานของชุมชนที่แต่ละคนในที่นี้แห่ชื่นชม ไม่เพียงกลับมาพร้อมกับความสำเร็จในวิชาชีพที่ร่ำเรียนมา ทิชายังคว้าได้ตัวพ่อของอเมริกากลับมาด้วย ถึงเสือจะเป็นแค่นักศึกษาในวิทยาลัย’ ของจังหวัด แต่เสือเรียน คณะวิทยาการจัดการ สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ ดังนั้นเขาเลยจำเป็นต้องเรียนรู้ภาษาของต่างชาติ เพราะเรื่องการสื่อสารสำคัญสำหรับนักธุรกิจ โจนส์ คือตระกูลดัง

บทที่14.ขวัญกับเรียมหลีกไป “ทาซาน” มาแล้วบ่าย3 หลังนั่งเล่น นอนเล่นจนเบื่อ เสียงเคาะ เสียงตอก เงียบลงไปเกือบ30นาที ทิชาอยากเสนอหน้าลงไปดู แต่ก็ไม่อยากเห็นหน้าแม็กซิมัสเช่นกัน เธอเลยต้องทนอุดอู้อยู่แต่ในห้อง ฟังเสียงคนกลุ่มใหญ่สนทนากัน บางครั้งเสียงของคน คนนั้นแทรกขึ้นมาบ้าง          หญิงสาวแอบมองจากบนบ้าน ใต้ถุนบ้าน ไม่มีคนอื่นอยู่แล้ว          ทิชาจึงค่อยๆ ย่องลงมา พลางกวาดตามองหาที่พักของชายหนุ่ม เธอคงต้องหาจังหวะคุยกับเขาให้รู้เรื่อง จู่ๆ หมอนั่นก็โผล่หน้ามา เธอไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะมาดี          ร่างเล็กๆ ผลุบๆ โผล่อยู่ข้างหน้าต่าง แม็กซิมัสชะโงกหน้ามอง เขาอมยิ้ม ก่อนจะโบกมือไล่บรรดาลูกน้องที่นั่งพักขา พักสายตาอยู่ไม่ไกล          คาร์ลรับลูก เขารีบกันคนของตัวเองออกไป ปล่อยให้เจ้

แม็กซิมัสไม่ได้คอบ เขากระตุกยิ้มมุมปาก นั่งเฉย          มันเป็นความเสี่ยงที่ได้ผลรับคุ้มค่า...หนึ่งจูบ แลกกับการถูกสัตว์ประหลาดกัดกินเลือด...คุ้มยิ่งกว่าคุ้มเสียอีก          “ผมว่าเจ้านายควรไปหาหมอนะครับ” คาร์ลเคยได้ยิน สัตว์จำพวกนี้เต็มไปด้วยเชื้อโรค และหากซวยจัด เจ้าตัวประหลาดนี่ฝั่งไข่ไว้...เจ้านายจะต้องเผชิญกับความน่ากลัวอีกไม่จบสิ้น แค่คิดคาร์ลก็ขนลุกซู่ เขาต้องรีบพาเจ้านายไปหาหมอ ทำความสะอาดแผล และกำจัดเชื้อโรคเสียก่อน          “พากูไปสิวะ...” แม็กซิมัสเหลือบมองรอยแผลที่มีเลือดซึมออกมานิดหน่อยด้วยสายตาหวาดกลัว          เขาถูกประคองให้ยืนขึ้น ก่อนจะรีบร้อนไปให้ถึงรถยนต์คันหรู เพื่อเดินทางไปพบแพทย์          ชมชะเง้อมองขบวนรถยนต์ที่วิ่งออกไปพ้นจากหน้าบ้านด้วยความสงสัย&nbs

ชายหนุ่มโกรธจนหน้าแดงก่ำ กับคำพูดของยัยตัวยุ่ง ย้ำให้เขารู้สึกสลดลง หรือว่าเขาจะแก่เกินไปจริงๆคนตัวใหญ่ยิ้มมุมปาก เขาจับทางได้ ทิชามีความสามารถในการพูด ที่ทำให้ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกแย่ “ผมไม่ได้แก่ขนาดนั้นเธอก็น่าจะรู้นะทีร่า?” ชายหนุ่มกล่าวเสียงแตก มองริมฝีปากอิ่มของคนตรงหน้าตาเป็นมันเขาไม่ควรสนใจคำพูดของอีกฝ่าย เมื่อหล่อนจงใจสั่นคลอนความรู้สึกเขา“อ๊ะ! อื้อ...” สาวตัวเล็กครางในอก ขณะที่เผยอปากครางเสียงแผ่วอีกเพียงเสี้ยวนาที คนตัวโตอีโก้สูงกำลังจะหมดความมั่นใจ แต่แล้วเขาดันจับไต๋เธอได้ ผลที่ตามมาก็คือ เธอถูกเขาลงโทษ ด้วยวิธีที่แม็กซิมัสช่ำชองเสียด้วย ชายหนุ่มก้มลงจูบดื้อๆ เขาบดขยี้ริมฝีปากจิ้มลิ้มอย่างแรง ไม่เปิดโอกาสให้สาวเจ้าได้เถียงหรือมีเวลาคิดหาทางแก้ลำต่อ“อืม...” ทิชาดิ้นต่อต้านได้เพียงครู่ ก็คล้อยตามเขาไปอย่างหลงลืมตัวแม็กซิมัสยิ้มกริ่มในอก มือแข็งแรงลดลง ลูบไล้ไปทั่วทั้งเรือนร่างบอบบางที่เขาเฝ้าแต่ถวิลหาในทุกๆ ค่ำคืน“ยะ อย่า” สาวตัวเล็กพยายามร้องห้ามเสียงสั่นๆ