บททั้งหมดของ รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ): บทที่ 31 - บทที่ 40

อิง‍ดาวนั่งลงบนโซฟากลางห้องโดยที่มีอ‍วัชเดินตามมานั่งโซฟาเดี่ยวตัวที่อยู่ข้างเธอ “ลุงลืมเสียสนิทเลยว่าเราจะมาทำงานที่นี่เดือนนี้” รามได้รับแจ้งจากลูกชายแล้วว่ารับอิง‍ดาวในตำแหน่งผู้ช่วย ซึ่งรามเองก็เห็นด้วยเพราะอิง‍ดาวมีประสบการณ์ตามที่อ‍วัชต้องการ “เพิ่งมาเริ่มงานได้ไม่กี่วันค่ะ”อิง‍ดาวรีบบอกว่าเธอเพิ่งมาเริ่มงานไม่แปลกที่คนเป็นถึงท่านผู้อำนวยการจะไม่รู้ว่าพนักงานตำแหน่งนี้จะมาเริ่มงานเมื่อไหร่ เพราะไม่ได้เป็นตำแหน่งสำคัญมากมาย“เป็นไงเจ้านายเราได้เรื่องไหม ถ้าไม่ได้เรื่องย้ายไปเป็นผู้ช่วยลุงก็ได้นะ มีตำแหน่งว่างหลายตำแหน่ง”คำพูดของผู้เป็นพ่อทำคนฟังอย่างอ‍วัชเผลอชักสีหน้าเพราะความหวงลูกน้องซึ่งพ่วงสถานะแม่ของลูกถึงอ‍วัชจะไม่ได้พูดหรือแสดงออกมาชัดเจนแต่คนอย่างราม ผู้เป็นพ่อบุญธรรมของอ‍วัชย่อมมองออกว่าลูกรู้สึกอย่างไรหวงไม่อยากให้อยู่นอกสายตาหรือจะเป็นคนนี้ที่อ‍วัชทำเธอท้อง“ท่านผู้อำนวยการมีเรื่องอะไรเหรอครับ” อ‍วัชรีบถามขัดจังหวะการแอบมองของอีกฝ่าย“ไม่ได้มีอะไรแค่คิดถึงลูกชาย ทำไมไม่กลับบ้านกลับช่องบ้างอยู่แต่คอนโด”รามบ่นตามสิ่งที่ได้ยินจากเมียรักมาอีกที อ‍วั

“ทำอะไรน่ะ” คนโดนหอมหัวตาโตกับสิ่งที่เขาทำ“ค่าจ้างไง ผมนิ่มจัง ลื่นดีด้วย” อ‍วัชลูบผมเธออย่างเบามือทั้งยังเอ่ยปากชม“เป่าผมไหมเดี๋ยวอิงทำให้”“ไม่ต้อง ๆ พี่ทำเองแป๊บเดียวก็แห้ง อิงไปรอบนเตียงเลยครับ” อิง‍ดาวค้อนคนบอกให้เธอไปนอนรอบนเตียง ฟังแล้วเธอร้อนรุ่มอย่างไรก็ไม่รู้คนร้อนรุ่มรีบเดินออกจากห้องแต่งตัวตรงขึ้นเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ รู้ว่าเป้าหมายของการมาอยู่ด้วยกันคือการกระชับความสัมพันธ์ แต่เธอร้างราจากการโดนจีบมานานเหลือเกินไม่สิ ต้องเรียกว่าเธอไม่เคยโดนจีบเลยด้วยซ้ำ อิง‍ดาวกับเอ็มพัฒนาความสัมพันธ์จากเพื่อนแล้วก็มาเป็นแฟนเพราะเรื่องผิดพลาดคืนที่เธอเมาหลังจากนั้นเธอก็คบกับเอ็มมาตลอดสิบปี โดยไม่เคยเปิดโอกาสให้ใครเข้ามาจีบเลยสักครั้ง เพราะเธอจะตั้งการ์ดกับทุกคนที่อยากจะสายสัมพันธ์เมื่อมีแฟนคนอย่างอิง‍ดาวจะซื่อสัตย์กับแฟนยิ่งกว่าหมาซื่อสัตย์กับเจ้าของ แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องดี หากแต่เมื่อโดนหักหลังความรู้สึกเธอทั้งเจ็บและกลัวกลัวว่าจะโดนแบบเดิมอีกครั้งเมื่อไม่เคยโดนจีบ พอโดนพ่อของลูกจีบ เธอก็อดเขินไม่ได้จริง ๆไม่รู้ล่ะ ถ้าไม่จีบเธอก็ไม่แต่ง ถ้าเขาอยากได้ลูกก็ต้องอยากได้แม่ด้วย เธออุ

“แตกเลย” เขาบอกอย่างเร่งเร้า ทั้งยังส่งนิ้วมือเรียวยาวเข้าหาไม่หยุด“ตอดมากทูนหัว” คำพูดเขายิ่งทำให้เธอตอดหนักและหลั่งไหลออกมายิ่งกว่าเดิมเมื่อครั้งที่เธออ่านนิยายคำว่า ‘ทูนหัว’ มันฟังดูแสนเชย แต่ทำไมเวลานี้มันกลับแสนเร้าใจและปลุกเร้าเธอจนไม่อาจจะทนต่อไปได้อีก“อ๊า...อื้อ” ร่างเธอกระตุก สั่นไหว ดีดเด้งด้วยแรงอารมณ์ ความสุขพร่างพรายทั่วผิวกาย หน้าท้องเสียววูบ กลางกายร้อนผ่าวหยาดหยดน้ำตาแห่งความสุขไหลย้อยทางหางตา ดีเหลือเกิน แค่ลิ้นกับนิ้วมือของเขาก็ทำเธอสุขสม อ‍วัชยันกายขึ้นมองภาพเธอเร่าร้อนด้วยหัวใจที่เต้นระ‍ส่ำไม่ต่างจากเธอ โคตรเอ็กซ์! นี่คือคำพูดในใจตั้งแต่ครั้งแรกและค่ำคืนนี้ เธอจะรู้ตัวไหมว่าตัวเธอหอมหวานจนเขาหลงใหล จนละเลยเรื่องป้องกันอย่างไม่น่ารัก แต่เวลานี้เขากลับคิดว่า ความละเลยครั้งนั้นเป็นสิ่งที่เขาตัดสินใจถูกต้องที่สุดในชีวิต ร่างหนากอดร่างบางแนบกับอก ไม่กดทับน้ำหนักมากจนเกินไป “สดนะ” ไม่ใช่คำขอแต่เป็นเพียงประโยคบอกเล่า เขาแทรกกายเข้าหาเธอจนสุดทางในท่าที่ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน ริมฝีปากหนาทาบทับกับปากบาง อา...นี่เป็นจ

“คงต้องบอกพ่อกับแม่ก่อน ไม่รู้จะคิดยังไงบ้าง หนักใจเหมือนกันนะแก” อิง‍ดาวตัดสินใจเรื่องแต่งงานตั้งแต่ที่เขากับเธอเข้ากันได้อย่างดีเรื่องบนเตียง เรื่องรวยให้สิบ แต่เรื่องเซ็กซ์ให้ร้อย “นี่พวกแก ฉันมีเรื่องจะบอก” คิดเรื่องบนเตียงแล้วอิง‍ดาวก็ทนไม่ได้กับความนิสัยไม่ดีของไอ้เอ็มแฟนเก่า “อะไร” ธี‍ริศ‍ราถามอย่างสงสัยเพราะน้ำเสียงของอิง‍ดาวราวกับว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย “กูยังเวอร์จิ้น!” “ฮะ! เวอร์จิ้นแล้วท้องได้ไง” “โอย! ไม่ใช่! หมายถึงก่อนจะได้คุณวัชสิ” อิง‍ดาวรีบอธิ‍บาย “อ้าว! ไหนมึงเคยบอกว่าได้กันกับไอ้เอ็มไง” เป็นธี‍ริศ‍ราอีกนั่นแหละที่สงสัยและถามขึ้น ส่วนสายน้ำได้แต่พยัก‍หน้าตาม “ก็ตอนนั้นกูตื่นขึ้นมาเสื้อไม่มีอะ นึกว่าได้กับมัน” อิง‍ดาวตอบยิ้ม ๆ“แล้วนี่รู้ได้ไงว่ายังไม่เคย” สายน้ำเอ่ยถาม เพราะถ้าให้อิง‍ดาวตรัสรู้เองไม่น่าจะมีทาง“คุณวัชบอก เขาบอกว่ารอบแรกมีเลือด”พูดถึงตรงนี้คนท้องก็หน้าแดงยิ่งกว่าอะไร ใครจะคิดว่าตลอดเวลาสิบปีที่ผ่านเธอจะเวอร์จิ้น ผู้ชายที่ตัวเองคิดว่าแฟนมาตลอดไม่เคยได้จิ้มกัน คงเพราะอีกฝ่ายไม่ไ

“ท้องเหรอลูก”“ค่ะ” คนท้องพูดเสียงสั่น กลัวว่าจะทำให้พ่อกับแม่เสียใจ“ผมขอโทษนะครับ ผมผิดเอง” อ‍วัชรีบรับผิดด้วยกลัวว่าพ่อกับแม่ของเธอจะโกรธอิง‍ดาว“ไม่เป็นไร พ่อกับแม่ก็แค่ถาม ยุคนี้สมัยนี้ ท้องก่อนแต่ง อยู่ก่อนแต่งเป็นเรื่องปกติ เอาที่ลูกสองคนสะดวกเถอะ ไม่ต้องจัดงานแต่งงานเพื่อหน้าตาของพ่อกับแม่ แต่งงานเพราะอยากแต่งดีกว่านะลูก”อำนาจเอ่ยบอกคนอ่อนวัยกว่าทั้งสองคน“แต่ผมอยากทำให้ถูกต้อง อยากให้อิงไม่อายใคร” อ‍วัชเอ่ย“แม่ไม่เห็นว่าการที่แม่จะมีหลานเป็นเรื่องน่าอาย เอาที่เราสองคนสบายใจนะลูก อยากแต่งแม่กับพ่อก็ไม่ว่า ไม่อยากแต่งพ่อกับแม่ก็ไม่ว่า”รัตนาผู้ผ่านชีวิตมาถึงปูนนี้ ไม่ได้สนใจหรือใส่ใจคนรอบข้างที่ไม่มีผลกับชีวิตมานานแล้ว ครั้งเก่าก่อนที่วัยยี่สิบสามสิบคนเราจะคิดว่ามีแต่ชาวบ้านสนใจเรื่องเราหากเมื่อเวลาผ่านไปจนอายุล่วงเลยเข้าเลขห้า ถึงได้รู้ว่าไม่มีใครเขาใส่ใจสนใจเรื่องของเราเลยสักนิดอย่าเสียเวลากับการทำให้คนอื่นชอบหรือรัก ถ้าเขาจะรักจะชอบ เราไม่ต้องทำอะไรเขาก็รักก็ชอบเอง“อิงคิดว่าพ่อกับแม่จะอาย ถ้าอิงท้องโดยไม่ได้แต่งงาน” อิง‍ดาวเอ่ยความในใจของตัวเองให้พ่อกับแม่ฟัง ดวงตากลมโต