รักเราแค่เรื่องบังเอิญ

รักเราแค่เรื่องบังเอิญ

last updateÚltima actualización : 2025-09-15
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
97Capítulos
11.0Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

"เดี๋ยวนะ! คุณจะให้ฉันตรวจท้องก่อนเริ่มงานเนี่ยนะ" "ใช่!" "มันได้เหรอคุณ จะลิดรอน สิทธิเสรีภาพลูกจ้างเกินไปแล้วนะ ฉันมาทำงานนะคะ ไม่ใช่เป็นทาสในเรือนเบี้ยของคุณ นี่มันยุคไหนแล้วคนท้องก็ทำงานได้นะ" "ผมจะไม่ว่าอะไรเลย ถ้าในท้องนั่นไม่ใช่ลูกผม" "ฮะ! ลูกคุณ!" "ใช่ลูกผม!" "เดี๋ยวนะ เราได้กัน" "ไม่ได้กันแล้วจะท้องเหรอ คุณอิงดาว"

Ver más

Capítulo 1

คำโปรย

As I rush out the door, I grab my coffee cup and take a sip, feeling the warmth of the liquid spreading through my body.

Today's not starting out great for me. Traffic on the streets of New York is a bitch. My exams start at 9:00am and it's 8:20 am already.

By the time I make it into the school premises, I have just 15 minutes to get to the exam hall.

As I walk through the crowded halls of my university, I feel my heart racing with nervousness. I have to do well on these exams if I want to have any chance of landing a good job after graduation.

I glance at my wristwatch - a gift from my best friend- seven minutes more. On this thought I feel a sharp pain in my head as I bump into someone.

"Oh my goodness! I'm so so sor…" I say as I look at the victim of my clumsiness and then I see his face.

Dammmn!

It should be illegal to look this hot.

He is tall, with broad shoulders and a lean build that speak of athleticism.

His chiseled jawline is accentuated by a hint of stubble, and his piercing blue eyes seem to stare right through me.

His dark hair is styled in a messy yet perfect way, and his lips, gooshh his lips, they looked like they were made for one purposes; to kiss or be kissed.

I can't help but feel a little breathless as I take in his appearance.

He is dressed casually, but somehow manages to make a simple t-shirt and jeans look like they were made for a fashion magazine.

I can feel my cheeks flush as I realize I have been staring, and I quickly look away, feeling both embarrassed and captivated all at once.

"Maybe next time you might want to watch where you're going and avoid colliding into strangers," he says in a voice I feel everywhere.

What he says makes me pissed though. I mean, yeah I did bump into him but he should have moved away if he was so watchful and so I tell him that.

"Mr. Watchful. Maybe I bumped into you but if you were watching, you would have seen me and moved out of my way."

"For someone who was short of words just seconds ago, you sure got a mouth on you," he says.

I hate him instantly. Handsome guys are the same, egoistic jerks. My father is one of them.

"I wasn't short of words."

He scoffs and says, "You were literally drooling."

The audacity!

"If you think I'm going to stand here and listen to you accuse me of things I didn't do simply because you're hot, you had better think again," I say and stomp away.

I know, I know, that was dumb, but I had to get out of there.

I can't help but think of him as I make my way to class.

Students suddenly begin to rush past me and I remember I'm late and check how many minutes I have left.

I'm one minute late, fuck!

Damien's POV

It's been a minute since she left, but I'm still standing in the same position in shock.

Not shock at her words, okay, that was a bit shocking, but I was partially at fault for our collision but, shock at her body.

She's not short, she should be about 5.5 ft tall which is perfect for my 6.3 ft height. I'd still be taller than her in heels.

With how tight that skirt is on her hips, I wonder what kind of shape would be under it if exposed.

Now her face, it was her face that truly took my breath away.

Her features were strikingly beautiful, with high cheekbones, full lips, and a perfectly sculpted nose.

Her skin was smooth and flawless, with a healthy glow that made her look radiant.

Her eyes were the most captivating feature of all: a bright, sparkling green that seemed to change color in the light. They were framed by long, dark lashes that fluttered when she blinked, and they shone with a warm, inviting light despite her obvious displeasure.

I shake my head in a bid to clear my head as I walk to where I parked my car. I've never felt that way towards a woman.

I know it's not strange for a normal human, but that's the thing, I'm not human. I'm a vampire and I've been alive for 199 years.

I've read a lot of books and heard a lot of stories and facts about vampires. I wonder where humans got those facts and stories from.

What usually confuses me is how the humans got to know about my kind but do not believe we exist. Strange right?

I sight my car and I'm not even surprised to see students posing in front of it for pictures, it's an Aston Martin afterall. It's one of my least expensive cars but not everyone is a billionaire, right.

Yeah, I'm a billionaire. I'd be really dumb to have lived almost two centuries and not made that much money.

I press the fob with me and they all scamper away. My phone vibrates as I get into the car.

It's an email from an acquaintance inviting me to a charity event for people fighting against cancer. I'm supposed to even give a speech.

I hate these events; a gathering of rich men showing off their money, and their pompous botox-faced wives showing off their jeweleries, designer clothes and bags.

They can just ask us to donate the money to an account and have it delivered to the hospital or patients, whichever way it's done. I have to attend though, it's business too.

I start my car and it growls, I look in the rearview mirror and sure enough, two guys are staring at the car with obvious lust.

"Money doesn't come to those who just want it, it comes to those who work for it," I say to them like they can hear me and zoom off.

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
97 Capítulos
คำโปรย
“เดี๋ยวนะ! คุณจะให้ฉันตรวจท้องก่อนเริ่มงานเนี่ยนะ” “ใช่!” “มันได้เหรอคุณ จะลิดรอน สิทธิเสรีภาพลูกจ้างเกินไปแล้วนะ ฉันมาทำงานนะคะ ไม่ใช่เป็นทาสในเรือนเบี้ยของคุณ นี่มันยุคไหนแล้วคนท้องก็ทำงานได้นะ” “ผมจะไม่ว่าอะไรเลย ถ้าในท้องนั่นไม่ใช่ลูกผม” “ฮะ! ลูกคุณ!” “ใช่ลูกผม!” “เดี๋ยวนะ เราได้กัน” “ไม่ได้กันแล้วจะท้องเหรอ คุณอิงดาว”**************โชติภิวรรธ1. ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย (ภูมิXลูกพีช)โดย กาแฟหอมกรุ่น -2.My Princess เพราะเธอคือความรัก (แบงค์ X ปรางค์) - อยู่ซีรีส์ ผมเป็นลูกท่านประธาน3. รักเราไม่เคยเท่ากัน (ธาร์ X สายน้ำ) โดย กาแฟหอมกรุ่น- อยู่ซีรีส์ ท้องไม่ต้องรับ4. รักเราแค่เรื่องบนเตียง (ไธม์ X กล้วย) โดย กาแฟหอมกรุ่น5. Just Friends ให้เป็นแค่เพื่อน (ปลื้ม X ตะวัน) โดย หญิงเพียว6. อยากเป็นแฟนหมอ (คุณอินน์ X หมอใบ) โดย กาแฟหอมกรุ่น7.แน่ใจนะว่ารักกัน (หมอเบย์ X เจ้บุญ) โดยกาแฟหอมกรุ่น8.รักเราแค่เรื่องบังเอิญ (อวัช X อิงดาว) โดยกาแฟหอมกรุ่น********** งานแต่งงานแห่งปีของเชียงใหม่งานนี้ไม่เกินจริงสำหรับงาน
Leer más
บทที่ 1
บทที่ 1 คนเมากับคนเมากว่า งานแต่งงานแห่งปีของเชียงใหม่งานนี้ไม่เกินจริงสำหรับงานแต่งของใบบุญญา โชติ‍ภิ‍วรรธกับอินน์ อินท‍ฐานนท์ งานแต่งงานของหลานชายเจ้าประกายแก้วรัตนาผู้ดีเก่าของเมืองล้านนากับลูกสาวคนเล็กของตระกูลดังจากเมืองกรุงอย่างตระกูลโชติ‍ภิ‍วรรธ อิง‍ดาวมองรอบงานอย่างตื่นเต้น วาสนาของเธอโดยแท้ที่ได้เพื่อนเป็นสะใภ้หมื่นล้านของตระกูลนี้ คนแรกสายน้ำที่เป็นเมียรักของคุณหมอธาร์เจ้าของคลินิกเสริมความงามรายใหญ่ของเชียงใหม่ อีกคนคือธี‍ริศ‍ราเธอผู้กุมหัวใจของคุณหมอไธม์สุดหล่อฝาแฝดของคุณหมอธาร์ดูแลกิจการเสริมความงามที่กรุงเทพฯ ส่วนเธอเพื่อนที่มีแฟนก่อนใครในกลุ่ม รักกับแฟนหนุ่มจะครบสิบปี แทนที่จะได้แต่งงานอย่างที่เขาเคยบอกให้รอสุดท้ายแล้ว หึ! มันทิ้งเธอในวัยใกล้สามสิบ ยิ่งคิดยิ่งแค้น ทิ้งเธอไปกับเพื่อนร่วมงานที่เป็นผู้ชายด้วยกัน ศักดิ์ศรีของผู้หญิงสวยอย่างอีอิงถูกย่ำยีโดยผู้ชายสองคน เขาเปลี่ยนใจจากผู้หญิงไปเป็นผู้ชาย อิง‍ดาวหรือป้าอิงของเหนือ เพิ่งโดนผู้ชายเท “สมรสเท่าเทียมทำกูกลายเป็นเมียน้อยทันที ไม่รู้ต้องเ
Leer más
บทที่ 2
“ยังไงวะมึง”“กูก็ไม่รู้” ธี‍ริศ‍รายักไหล่ เธอเองก็ไม่รู้ว่าพิธีกรหมายถึงอะไร ได้แต่มองช่อดอกทิวลิปในมือที่ได้จากตอนเดินเข้างาน “เดี๋ยวผมให้เจ้าสาวอธิ‍บายต่อครับ” พิธีกรโยนงานต่อมาที่เจ้าสาวเพราะที่เหลือไม่ถูกเขียนไว้ในสคริปต์คงเพราะกลัวว่าความลับจะหลุด “ใครที่เลือกดอกทิวลิปสีส้มบ้างคะ” เสียงกรี๊ดจากคนที่เลือกดอกทิวลิปสีส้ม พวกเขาโชว์ดอกสีส้มในมือ “ความหมายของดอกทิวลิปสีส้มคือ ‘พลังบวกที่ส่งให้แก่กัน’ แกะริบบิ้นออกแล้ว ใครที่มีประโยคที่ใบเคยพูดไว้บนริบบิ้นคือคนที่ได้รับช่อดอกไม้ในวันนี้พร้อมกับแพ็กเกจท่องเที่ยวสุดหรูค่ะ” สิ้นเสียงของเจ้าสาว เสียงกรี๊ดต่อมาก็คือเสียงของป้าอิงของเหนือ “ว้าว ยินดีด้วยนะคะคุณอิง” เจ้าสาวเอ่ยยินดีกับอิง‍ดาว คนได้ที่พักสุดหรูยิ้มอย่างดีใจ ไม่ลืมจะกล่าวขอบคุณทั้งเจ้าบ่าวเจ้าสาว “ขอบคุณค่ะ” งานเลี้ยงเลิกราแต่คนที่ยังไม่เลิกราและกลับมาดื่มกันต่อที่ห้องพักของธาร์คืออิง‍ดาว บุญ‍นำพา ลูก‍พีชและธี‍ริศ‍รา นั่งดื่มกันถึงเที่ยงคืน ลูก‍พีชกับธี‍ริศ‍ราจากไปแล้วตามประสาคนไม่โสด ส่วนคนโสดสอง
Leer más
บทที่ 3
สาวไฮโซอย่างบุญ‍นำพาเลือกลดพิธีการของการดื่มลงบ้าง “เมาแล้ว เอาไงกันต่อเรา” คนที่เพิ่งยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มถามคนตาปรือที่เมาล่วงหน้าไปก่อนแล้ว “นอนไง เมาแล้ว เมาแล้วก็ต้องนอน” อิง‍ดาวบอกกับคนตรงหน้า “โอเค แยกย้าย” บุญ‍นำพาบอกกับคนเมาตรงหน้า “อิงไหวไหม” อาการเซของอิง‍ดาวบอกได้ทันทีว่าสาวเจ้าไม่ไหวแน่ แต่บุญ‍นำพาเองก็แบกเพื่อนขึ้นชั้นสองของเพนต์เฮาส์ไม่ไหวเช่นกัน จำได้ว่าเพนต์เฮาส์ที่นี่มีอีกห้องนอนที่อยู่ชั้นที่พวกเธอดื่ม บุญ‍นำพากวาดตาโดยรอบ มองเห็นห้องที่หมายตา พลางยิ้มออกมาอย่างพอใจ บุญ‍นำพาประคองร่างบางของเพื่อนตรงไปยังห้องนอนเป้าหมาย เพราะเป็นห้องนอนแขกจึงไม่ได้กว้างมาก เดินไม่กี่ก้าวก็ถึงเตียงนอน คนเมาอย่างบุญ‍นำพาจึงปล่อยคนเมากว่าอย่างอิง‍ดาวลงกับเตียง จากนั้นไฮโซสาวก็เดินออกจากห้องโดยไม่สนใจว่าสิ่งที่อิง‍ดาวนอนทับนั้นไม่ใช่หมอนข้างแต่เป็นผู้ชายตัวเป็น ๆบทที่ 2 อยากได้เมียพอดี สองชั่วโมงก่อนหน้านี้ “กูไม่มาว!” อ‍วัชบอกกับปริญ[1] โชติ‍ภิ‍วรรธ “ไม่เมาก็นอนได้แล้วครับ” ปริญบอกพี่ใหญ
Leer más
บทที่ 4
เมื่อไม่มีสิ่งใดบนร่างบาง แสงไฟเพียงเล็กน้อยที่ลอดผ่านบานประตูห้องน้ำที่ปิดไม่สนิททำให้เขาเห็นร่างงามที่ขาวผ่องบนที่นอน “อ๊ะ!” อิงดาวร้องตกใจเมื่อยอดถันถูกครอบครอง ความฉ่ำชื้นเรียกสติของเธอกลับมาเพียงเล็กน้อย อาการเมายังคงทำให้หญิงสาวแยกไม่ออกว่าความจริงหรือความฝัน หากแต่ความฟินนั้นกลับทำให้เธอต้องแอ่นอกตอบรับริมฝีปากหนา ดีจัง! หวาน! อ‍วัชรู้ว่าเขาไม่ได้ฝันในเวลานี้ แต่เขาไม่คิดจะหยุดความต้องการของร่างกาย เขาควานหากระเป๋าสตางค์เพื่อหาสิ่งที่ซ่อนอยู่ในนั้น มือหนาลูบไล้เนินเนื้อโหนกนูนและเกลี้ยงเกลา น้ำหวานฉ่ำแฉะ เขาดันนิ้วมือเพื่อสำรวจความชุ่มฉ่ำและความคับแน่น “อื้อ...เจ็บ” เสียงหวานครางออกมาเบา ๆ นี่คือความฝันหากแต่ว่าเธอกลับเจ็บ แต่เพราะอารมณ์กระสันซ่านเกินกว่าจะสนใจว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจริงหรือฝันชายหนุ่มได้ยินเธอร้องบอกว่าเจ็บจากที่คิดว่าจะใส่เธอทันที เวลานี้เขากลับคิดว่าควรส่งเธอไปถึงจุดหมายเพื่อบรรเทาความเจ็บลงสักน้อยเมื่อลิ้นหนาสากลากไล้รอยแยกที่ปิดสนิท ร่างบางสั่นสะท้านเพราะความเสียวที่เล่นงานเธอตั้งแต่ปลายเท้าถึงปลายผม“อ๊ะ” เธอร้อ
Leer más
บทที่ 5
ก่นด่าตัวเองในใจ จำได้ว่าชายหนุ่มในตระกูล ‘โชติ‍ภิ‍วรรธ’ ไม่มีใครโสดแล้วนี่นาแล้วเมื่อคืนที่ผ่านมาเธอนอนกับใครคนในตระกูลหรือนอกตระกูลไวน์ตัวดี เป็นไงสวย ใส ไร้สติมองซองใส่ถุงยางอนามัยในถังขยะแล้วก็โล่งใจอย่างน้อยเขาก็ป้องกัน คิดได้แค่นั้นสติต้องกลับไปยังการเดินทางของวันนี้ห้องไลน์กลุ่ม พยายามสวยAing_Star : สาว ๆ ฉันลาออกจากงานแล้วนะ จะไปนอนโง่ ๆ สักเดือน อาจติดต่อไม่ได้นะ ฝากงานให้หน่อยนะสะใภ้ ‘โชติ‍ภิ‍วรรธ’อิง‍ดาวมีเวลาส่งข้อความแค่นั้นก่อนที่โทรศัพท์จะเข้าสู่โหมดไร้การติดต่อเพราะไม่เหลือแบตเตอรี่สักเปอร์เซ็นต์ หญิงสาวรีบเร่งออกจากห้องของธาร์ จุดหมายของเธอวันนี้คือเขื่อนเชี่ยวหลาน สุราษฎร์ธานี เที่ยวบินจากเชียงใหม่ไปยังสุราษฎร์ธานีอีกไม่ถึงชั่วโมงก็จะขึ้นแล้วความรีบเร่งของเธอทำให้สวนทางกับใครอีกคนที่เพิ่งกลับมาจากการซื้อยาคุมฉุกเฉินบทที่ 3 ตามหาคน“อ้าว! พี่วัชมาไรแต่เช้า”บุญ‍นำพารีบยกมือขึ้นป้องปากเพราะกำลังหาว อ้าปากกว้างเกินเดี๋ยวคุณชายใหญ่อย่างอ‍วัชจะดุอีกคนอะไรดุเก่ง บ่นเป็นที่หนึ่ง อ‍วัชไม่ตอบคำถามแต่มองรอบ ๆ เพนต์เฮาส์ราวกับว่าเวลานี้เขากำลังหาใครสักคน เขาอยากจะเข้
Leer más
บทที่ 6
เจริญพร! ชื่อของบุญ‍นำพาควรเปลี่ยนเป็น ‘บาปนำทาง’ อย่างที่เคยโดนล้อในอดีตน้องกู...ญาติกู...โชติ‍ภิ‍วรรธเหมือนกู...เย็นไว้อ‍วัช เย็นไว้ อะไรที่เกิดขึ้นแล้วล้วนเกิดจากกรรมเก่า หาใช่ความผิดของใคร โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า อีกนิดกูนี่จะบรรลุแล้วแกร๊ก!เสียงประตูห้องเปิดออก“ผมนึกว่าเฮียยังไม่ตื่น” ปริญเดินเข้าห้องตรงมายังบุญ‍นำพากับอ‍วัช“เจ้บุญนอนนี่เหมือนกันเหรอ เมื่อคืนผมเอาเฮียวัชมาเก็บไม่เห็นเจ้อยู่ห้อง” คำถามที่ผสมกับคำบอกเล่า ทำคนฟังอย่างบุญ‍นำพาขมวดคิ้ว“เฮียวัชนอนห้องไหนเหรอ ปริ้นซ์” เพื่อความแน่ใจ“ห้องนั้นครับ”ใช่เลยห้องที่ปริญชี้คือห้องนอนชั้นหนึ่งที่มีเพียงห้องเดียวและเป็นห้องที่เธอลากอิง‍ดาวเข้าไปนอนห้องนั้น“ครับ ครับ กำลังจะไปแล้วครับ” ปริญพูดกับคนในสายก่อนจะหันมาบอกกับญาติทั้งสองคน“เมียตามแล้วผมไปก่อนนะเฮีย เจ้ เจอกันที่กรุงเทพฯ”ปริญจากไป แต่คนที่ยังอึ้งคือบุญ‍นำพา“ไม่มีอะไร...เกิดขึ้นใช่ไหม...เฮียวัช”น้ำเสียงไม่มั่นใจของบุญ‍นำพาทำคนฟังอย่างอ‍วัชได้แต่ถอนหายใจ เขาไม่ตอบคำถามและเดินหายเข้าไปในห้องนั้นจริง ๆ ห้องที่เธอลากอิง‍ดาวไปโยนไว้บนเตียงนั้น“คนเมาจะมีแรงอะไร อ
Leer más
บทที่ 7
ยังจำได้ดีเวลาที่อ‍วัชดุน้อง ๆ เป็นอย่างไรน่ากลัว...คนอะไรยิ่งแก่ยิ่งน่ากลัวไธม์หรี่ตามองไม่มีเสียงดุเพราะเวลานี้คนดุกำลังพยายามนั่งนิ่งเพื่อข่มความตื่นเต้น คนที่เขาตามหามาหลายวันกำลังจะเดินมาในอาณาจักรของเขาโดยที่เขาไม่ต้องตามหา“ไอ้ไธม์...” ไอ้ไธม์พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเสียงเรียกชื่อฟังดูน่าขนลุกฉิบหาย สาบานว่าจะมาฝากคนทำงานแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ทำไปทั้งหมดเพราะเขามันรักเมีย“เห็นแก่ที่เป็นเพื่อนเมียแกนะ เฮียรับไว้ก็ได้” อ‍วัชรับซองประวัติที่คนตรงหน้ายื่นให้ท้อง ไม่ท้อง ก็มาลุ้นกันก็คราวนี้แหละไธม์กะพริบตาไล่ความงง“ตกลงเฮียรับใช่ไหม”“เออก็รับน่ะสิ” อ‍วัชตอบ ขมวดคิ้วเล็กน้อยกลัวมีพิรุธให้ไธม์จับได้ อ‍วัชบอกตัวเองว่าต้องทำหน้านิ่งไว้ อย่าให้มุมปากยกขึ้นไธม์ยิ้มอย่างดีใจไม่คิดว่าทุกอย่างจะง่ายขนาดนี้ นี่ถ้ามาฝากงานกับท่านรองไม่สำเร็จเขาต้องไปขอลุงต้นซึ่งเป็นพ่อของอ‍วัชแทนแล้ว“มาเริ่มงานได้เลยนะ” เป็นอีกหนึ่งประโยคที่ทำให้ไธม์อึ้งเข้าไปอีก วันนี้เฮียวัชกินยาลืมเขย่าขวดหรือว่าแพ้โบท็อก แต่ก็ไม่น่านะยังไม่ถึงกำหนดฉีดโบท็อกนี่นาอ‍วัชดึงประวัติของเธอออกมาอ่าน ไม่ได้สนใจคนตรงหน้าท
Leer más
บทที่ 8
และเพิ่งสังเกตเห็นว่าสีชุดพนักงานที่เธอสวมใส่ ต่างจากพนักงานต้อนรับ ชุดพนักงานที่ไม่ใช่สีขาวเหมือนอย่างเคย ทำให้หัวใจของอิง‍ดาวทั้งไหววูบเพราะความกลัวและความตื่นเต้น อาการเสียวสันหลังแปลก ๆ ตั้งแต่เดินเข้าตัวตึกทำให้อิง‍ดาวไม่ค่อยสบายใจนัก ราวกับว่ามีคนกำลังแอบมองเธออยู่ที่ไหนสักแห่ง หากแต่หันไปมองก็ไม่มีใครมองเธอสักคน“เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าคะคุณอิง‍ดาว” ท่าทางของเธอคงแปลก ๆ พนักงานต้อนรับอีกคนจึงเอ่ยถาม“เปล่าค่ะ”“ทางนี้ค่ะ ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่ยี่สิบแปดนะคะ”พนักงานต้อนรับบอกกับพนักงานใหม่เส้นใหญ่ยิ่งกว่าถนนแปดเลน พนักงานต้อนรับสาวสวยยังบริการกดชั้นที่ลิฟต์จะเคลื่อนตัวพาพนักงานใหม่ไปยังจุดหมาย“เส้นใหญ่มาก” พนักงานต้อนรับหนึ่งลากเสียงยาว ก่อนจะเดินกลับไปประจำตำแหน่งของเธอตามเดิม“ใช่ มีชุดพนักงานก่อนเริ่มงานด้วยก่อนจะกดลิฟต์ให้“ตื่นเต้น” อิง‍ดาวพึมพำเมื่ออยู่ในลิฟต์ตามลำพัง แผนการที่วางไว้ตั้งแต่แรกของอิง‍ดาวคือการลาพักร้อนสักเดือนแล้วกลับไปทำงานที่เดิม หนึ่งเดือนสำหรับช่วงเวลาพักใจแต่เพราะความอายกับไม่ชอบสายตาที่คนส่งมาราวกับว่าเธอน่าสงสารที่โดนผู้ชายทิ้งเพื่อไปหาผู้ชาย
Leer más
บทที่ 9
คำว่าแก่พูดเบา ๆ ก็เจ็บ ถ้าเธอแก่เพื่อนเธอสองคนก็แก่ไม่ต่างกัน คราแรกว่าจะด่าเพื่อนสักหน่อย แต่พอได้ยินว่าเพื่อนฝากงานในตำแหน่งที่ดีขึ้น เงินเยอะขึ้นเท่านั้นปากที่กำลังจะอ้าด่าเพื่อน ปากเรียว ๆ ของอิง‍ดาวก็ปรับองศาของมุมปากขึ้นทันที มุมปากที่ยกยิ้มขึ้นในทันที ทั้งยังกล่าวขอบคุณสองสาวสะใภ้โชติ‍ภิ‍วรรธไม่หยุดถึงชีวิตจะมีอุดมการณ์แน่วแน่ แต่เวลานี้ขออุดมทรัพย์ก่อนแล้วกัน ด้วยความบังเอิญที่ตำแหน่งนี้ท่านรองผู้อำนวยการอยากได้คนมีประสบการณ์พยาบาลอย่างเธอพอดี ทุกอย่างเลยลงตัวที่สำคัญและขีดเส้นใต้สองขีดตำแหน่งนี้ได้เงินเดือนมากกว่างานพยาบาลถึงสามเท่า พูดมาทั้งหมดใจความสำคัญตรงนั้นประโยคสุดท้ายนั่นแหละค่ะ ก็ชีวิตขับเคลื่อนด้วยเงินอะนะ “สวัสดีค่ะ อิง‍ดาวค่ะ” เธอยกมือไหว้ผู้หญิงสาวสวยตรงหน้า ดูแล้วน่าจะอายุมากกว่าเธอพัช‍รีส่งยิ้มหวานให้ผู้มาใหม่ แบบนี้สินะที่เขาเรียกว่าเส้นใหญ่แบบตะโกน สายตรงส่งมาจากญาติของรองผู้อำนวยการจากประวัติที่เธอได้อ่าน ถือว่าประวัติการทำงานของอิง‍ดาวตรงกับตำแหน่งงานทุกอย่างแต่ที่ตรงที่สุดน่าจะเป็นเรื่องของใบหน้าสวยของน้องอิง‍ดาว พัช‍รีอยากให้อา
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status