All Chapters of Carrying My Husband's Billionaire Uncle's Child: Chapter 241 - Chapter 250

Lumipas ang dalawang linggo nang hindi nila namamalayan.Sa loob ng panahong iyon, unti-unting humupa ang lahat ng ingay na minsang bumalot sa pangalan ni Tanner. Ang eskandalong halos sumira sa reputasyon nito, ang mga bulung-bulungan sa social circles, at ang mga matang dati’y puno ng paghusga. Sa tulong ng maingat na paghawak ng pamilya Aldama sa sitwasyon, at ng kasal na nagsilbing malinaw na pahayag sa publiko, tuluyan nang namatay ang isyu.Wala nang usap-usapan. Wala nang intriga. At higit sa lahat, wala nang direktang banta.Kaya nang tumawag si Scarlett isang umaga, habang nasa kalagitnaan ng tahimik na almusal sina Tanner at Eloise sa villa, alam na agad ni Tanner kung ano ang ibig sabihin noon.Nasa dining area si Eloise, tahimik na kumakain habang paminsan-minsang sumusulyap sa labas kung saan natatakpan pa rin ng niyebe ang paligid. Sa kabilang dulo ng mesa, si Tanner ay nakatayo, hawak ang telepono at nakatalikod sa kanya.Hindi niya intensyong makinig pero malinaw ang t

Maagang dumating si Eloise sa opisina kinabukasan. Tahimik pa ang buong floor, iilan pa lamang ang mga empleyadong naroon, kaya’t sinamantala niya ang oras na iyon upang ayusin ang schedule ni Tanner at i-review ang mga dokumentong kailangan nitong pirmahan.Napangisi siya nang bahagya sa sariling iniisip bago ibinalik ang atensyon sa laptop.Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan.Narinig niya ang mahinang tunog ng takong na papalapit, kasunod ang paglabas ng elevator. Ilang segundo pa ay may babaeng tumigil sa harap ng mesa niya. Maayos ang bihis, elegante ang tindig, at may kumpiyansang tila hindi matitinag.“Is Tanner in?” diretso nitong tanong, parang sanay na hindi hinihintay ang sagot.Bahagyang napaangat ang tingin ni Eloise at sinalubong ang mga mata nito. “He’s not here yet,” sagot niya nang kalmado.Tumaas nang bahagya ang kilay ng babae, saka sumulyap sa pintuan ng opisina ni Tanner bago muling bumaling sa kanya. “And you are?”“His secretary,” sagot ni Eloise nang walang p

Matagal na nakatitig si Eloise sa hawak niyang pregnancy test, na para bang may magbabago sa resulta kung titigan niya iyon nang mas matagal. Nanatiling malinaw ang dalawang guhit. Ngunit hindi kumukupas, hindi naglalaho, at lalong hindi nagiging isa kahit ilang beses pa siyang kumurap. Para iyong tahimik na katotohanang pilit siyang hinahabol kahit anong iwas niya.Mariin siyang napapikit at umiling, na para bang kaya niyang itaboy ang ideyang iyon sa simpleng pagtanggi. Nanginginig ang mga daliri niyang dinampot ang isa pang pregnancy test mula sa kahon, halos hindi na niya iniisip kung ilan na ang nagamit niya. Ang alam lang niya, kailangan niyang makakita ng ibang resulta kahit isang beses lang.Ngunit hindi iyon nangyari. Hanggang sa umabot na sa lima, ganon pa rin ang resulta. Walang duda, buntis siya.Dahan-dahan siyang napaupo sa gilid ng bathtub, hawak pa rin ang isa sa mga test na iyon habang nakatulala, na para bang doon pa rin siya umaasang may magbabago kung tititigan niy

Hindi mapakali si Eloise habang nakaupo sa labas ng opisina ni Tanner, paulit-ulit na napapatingin sa saradong pinto na tila ba mas lalo lang nagpapabigat sa dibdib niya sa bawat minutong lumilipas. Kanina pa naroon sa loob si Tanner kasama ang babaeng bigla na lang sumulpot, ang babaeng matagal na niyang kilala kahit hindi niya kailanman naging bahagi ng mundo nito.Si Sakura.Hindi niya kailangang marinig ang usapan sa loob para malaman na hindi iyon simpleng pagkikita lang. Sapat na ang presensya ng babae, sapat na ang paraan ng pagyakap nito kay Tanner kanina, para guluhin ang lahat ng nasa isip niya.Napahigpit ang hawak ni Eloise sa folder na nasa kandungan niya, ngunit hindi naman niya binabasa ang laman nito. Wala siyang maintindihan. Puro ingay lang ang pumupuno sa isip niya, mga tanong na sunod-sunod na pumapasok, walang kasiguraduhan kung alin ang dapat niyang unahin.Paano na ang anak niya?Doon siya napapikit sandali, parang pilit hinahawakan ang katotohanang ilang oras p

Hindi na nakaligtas kay Scarlett ang pamumutla ng mukha ni Eloise at ang kakaibang katahimikan nito mula nang bumaba sila sa sala. Kahit pilit itong ngumiti at magmukhang maayos sa harap nila, halata pa rin ang pagod na hindi kayang itago, sa paraan ng pagkakapit nito sa sariling braso, sa panaka-nakang pag-iwas ng tingin, at sa biglang paghimig ng hininga na para bang may pinipigil.“Eloise, are you really alright?” mahinang tanong ni Scarlett habang marahang hinahawakan ang kamay ng dalaga.Bahagyang nagulat si Eloise, saka agad na ngumiti. “Okay lang po ako.”Ngunit hindi kumbinsido ang matanda. Ilang taon na niyang kilala si Eloise, halos siya na rin ang nagpalaki rito kaya’t alam na alam niya kung kailan nagsasabi ng totoo ang dalaga at kung kailan ito nagtatago.“You don’t look fine, sweetheart,” dagdag ni Scarlett mas mariin na ang tono.Nilingon nito si Tanner mula sa kinatatayuan nito, ngunit hindi ito nagsalita. Tahimik lang nitong pinagmasdan ang dalawa, tila hinihintay kun