جميع فصول : الفصل -الفصل 110

Tulala pa rin akong nakatingin sa kamay kong may mga bahid pa ng dugo at gasgas dahil sa mga kukong bumaon doon nang sampalin ko si Drugo kanina.I don't know what came up to me during those times; ang alam ko lang ay punong-puno ng galit ang puso ko at gusto kong gantihan siya.Inalis ako ni Lucien sa silid na iyon at dinala sa main lobby. Kitang-kita ko kung gaano karami ang mga nagdaraang-tao sa harapan ko na parang abalang-abala sila.Ang iba pa nga ay naka-disguise. They have spies here, I guess. Kung para saan ay hindi ako sigurado."Where's Lucien?"Tiningala ko ang nagtanong na iyon. Napairap ako nang maupo siya sa tabi ko at ginaya pa ang posisyon ko kaya tiningnan ko siya nang matalim. She's mocking me."Mukha ba akong lost and found?"Raven chuckled. "No, but you're obsessed with him.""Fuck off, Raven." Tamad na sabi ko at ibinaling na ang tingin ko sa kawalan.Ang Lucien na iyon, kanina pa siya nagpaalam na may importanteng kakausapin sa opisina niya sa HQ na ito at hangg

Mabilis ko siyang nilapitan at hinawakan sa braso niya. Nakita ko ang saglit na pagkagulat niya nang tumingin siya sa 'kin.His expression quickly changed, but remained firm and in rage, kaya marahan kong hinaplos ang braso at likod niya. I can feel the tension all over his body."Fix your own mess and stop involving anyone in my family. I'm sure you wouldn't want to play your game with me, Señor..." He halted and muttered a curse."Yes, I am warning you. Leave my family alone." Lucien firmly said and ended the call.Mabilis siyang bumaling sa 'kin habang unti-unting lumalambot ang kaniyang ekspresyon. Hindi ko mapigilang makonsensya at maawa sa kalagayan niya. Hindi ko alam kung paano ako makakatulong sa kaniya."Are you okay? Ano iyon?" Tanong ko habang hawak pa rin ang braso niya.Unti-unti nang lumalambot iyon gaya ng ekspresyon niya.Ilang minuto pa siyang nakatitig sa 'kin bago umiling. "Tungkol lang sa balita."I half-smiled at him. "I want to help, Lucien, but I don't know how

"Ano nga bang gusto mong pag-usapan? Why did you even summon the daughter of your greatest rival here, Cornelia? I want to hear it bago tayo tumuloy sa main plot ng novel na ito." Makahulugang sabat na naman ni Auntie Diana. Ang matanda ay nakatanaw lang sa amin. Hindi ko na iyon pinansin at tiningnan muli si Cornelia. Matagal siya bago magsalita. I wonder if she would ever talk again dahil parang nawala siya sa kaniyang pag-iisip. And who is this greatest rival? Si mom? "Stop interfering, Diana. Si Aeris lang ang—" "Tell me what is it, Ma'am. Sa totoo lang ay ayokong pumunta rito dahil hindi pa ako handa, but Rio said you insisted and it's really important. Tungkol ba 'to sa trial of the century na nangyari noon?" Diretsang tanong ko sa kaniya. Tila tama ako ng sinabi nang mabilis niya akong nilingon. "What? No, hija." "Oh, I have an idea. May balak ka bang kumbinsihin si Aeris na pakiusapan si Lucien na tulungan ka para madiin ang lolo niya sa kasong 'to? Knowing tha

Chapter 108"What the hell is she doing here?" Lucien blurted out while clenching his jaw."Oh, I think everyone is here then. Helga, get them here inside. Magsisimula na ang hapunan."It was Señor Leonel’s voice kaya nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ramdam ko ang paghigpit ng hawak ni Lucien sa kamay ko.I think he set us up. Shit.***Halos masira ang pintuan ng dining hall nang kalabugin iyon ni Lucien at marahas na hinila ako."Lucien! Come back here, you son of a bitch!" Señor Leonel yelled angrily."Leonel, enough of this, please!" Señorita Sobel hissed na pinipilit awatin ang kaniyang halimaw na asawa.Si Lucien ay tila walang naririnig at tuloy-tuloy lang ang paghaltak sa akin hanggang sa makarating kami sa sala ng mansion. Doon muling nag-abot ang dalawa."What did I tell you? That woman will do no good for you, you moron! Her family is accusing me of that ambush! Pati ang buong pamilya natin ay sinisira ng pamilya niya!"Again, Señor Leonel’s voice echoed throughout the mansi

"No, it is! Hanggang ngayon nga ay hindi pa rin kayo naniniwala sa kakayahan ko. Na kaya kong gawin ang lahat ng ginawa ni Jacobe nang higit pa sa inaakala ninyong lahat, but you took that away from me. I was standing in front of you while proving myself to all of you, but you threw it all away! You all threw it away and buried it in the ground, just like how you buried me and forgot all about me! You buried me, drowned me in this fucking sea of ​​frustrations and guilt... and grief... and loneliness—and I couldn't even pick myself up! Hindi niyo ako binigyan ng pagkakataon na lumaban. You fucking left me when all I needed was all of you!"Those words of Lucien’s were like a knife stabbing my heart one after the other. It was tearing my soul apart, paano pa kaya sa parte niya?Namalayan ko na lang na tuluyan nang lumandas ang mga luha ko habang pinipigilan ang paghikbi."That's because you were so hard-headed. Kahit kailan ay hindi ka sumunod sa amin. Bakit isinusumbat mo sa amin ngay