All Chapters of Billionaire, Here Comes Your Wife!: Chapter 91 - Chapter 100

“Lucien!”Umangat ang tingin ko sa tumawag sa 'kin and I saw Raven. Mabilis niya akong nilapitan. Hindi na ako nag-abala pang tumayo dahil ramdam ko na rin ang sarili kong pagod.Ngayon lang ito nangyari at kay Aeris pa. Sa babaeng pinakamamahal ko pa. Ni minsan ay hindi ako pumalpak sa paghahanap ng mga nawawala. Ni minsan ay hindi ako pumalpak sa pagligtas ng kahit na sino sa kamay ng mga kaaway ko, but why is this happening? Bakit ngayong kay Aeris pa?“Max called me. What happened? Is it true? Aeris was—”“Yes, Raven,” I answered her directly. “She was shot during the confrontation with Ned Terranova.”“Sino ang bumaril? Bakit? ‘Di ba ay—”“By Ned’s second-in-command, Drugo. Your perpetrator,” I cut her off dahil alam ko na ang sasabihin niya.Raven was raped by Drugo eight years ago before she became a member of Red Serpents.Nilingon kong muli ang operating room kung nasaan si Aeris. I don't fucking know what to do right now. I want to go inside to see if she's fine already, but

Ilang minuto ang tumagal habang hinahaplos ko nang dahan-dahan ang buhok niya hanggang sa makita ko kung paano siya biglang umangat ng tingin at natigilan nang makita ako.Matagal kaming nagkatitigan habang tahimik akong umiiyak. Maya-maya pa, his eyes turned red and suddenly burst into tears. May pinindot siya sa gilid ng kama at tuluyan na akong niyakap."O-Oh, God . . . Aeris. . . H-he listened—fuck!" He murmured while burying his face on my neck. Hindi pa rin ako makapagsalita."I thought I'd lose you. I'm sorry. I missed you so damn much. Damn it, baby." Gumaralgal ang boses niya at tuluyan ko nang narinig ang hikbi niya.Naputol lang iyon nang biglang pumasok sa silid ang isang doctor at tatlong nurse na agad pumalibot sa 'kin."We'll check her," ani ng doctor kay Lucien at lumapit na sa 'kin.Nang bumalik ang tingin ko kay Lucien ay titig na titig pa rin siya sa 'kin habang namumula ang mga mata. He looks so stressed.The stubbles on his face are slowly growing. Wala pa iyon na

"Are you serious?" Raven's voice trembled. "Tell me, may balak ka bang pakasalan siya sa simabahan? Balak mo bang totohanin ang kasal niyo na dapat pang tatlong buwan lang? Bakit hindi na lang si Amira? 'Di ba ay matagal mo na siyang mahal?""Who said I love that woman? And yes, I'm going to marry her and you can't do anything about it. Hindi kayo o ang kahit na sino ang pipigil sa lahat ng gusto kong gawin para sa pamilya ko!" Lucien's voice echoed throughout the house.He's fuming mad at alam kong kaya ko pa siyang pakalmahin ngunit pakiramdam ko ay hindi ko kayang humarap sa kanila nang hindi nasasaktan sa mga naririnig ko."Lucien!" It was Ylena Reed's voice."I don't need your opinion about my decision, especially about my family. Sinabi ko sa 'yo na naiintindihan ko kung ano ang nararamdaman mo at hindi kita pipiliting tanggapin siya, pero wala akong pakialam kahit hindi mo tanggapin si Aeris. I don't fucking care, Raven. You don't even know what she means to me. Hindi ninyo ala

It's because I don't want to be a burden anymore. Ayokong madamay ang lahat ng nakapaligid sa 'kin sa lungkot na dala-dala ko.I tried to be positive as long as I can. Na kahit anong mga salita ang ibato sa 'kin ng lahat ay ayos lang dahil bukod sa totoo naman, wala naman akong magagawa.Na habang araw-araw kong binubuo ang sarili ko, araw-araw din akong nababasag nang dahil sa mga taong inaasahan kong kauna-unahang tutulong sa 'kin makaahon.I have been trying to get out from the darkness where I am right now at wala akong ibang hinihiling kundi makawala na.Habang yakap ko ang sarili ko at tahimik na umiiyak, naramdaman ko na lang ang biglang paglubog ng foam sa tabi ko at maya-maya pa, tuluyan na niya akong kinulong sa bisig niya."Hush now, Aeris. I'm here." He murmured.With that, I cried harder. Kumapit ako sa damit niya at doon humagulgol."Tell me everything, I'm listening. Tell me all your scars and I'm going to heal them. Tell me everything, so that I know where to start to

"M-masama ba akong tao?""Aeris, no. Please, don't even say that. Fuck!" He hissed and stood up to hug me. Tuluyan na akong nanghina."Don't even say that. You . . . Oh, God, no. You don't deserve everything that happened to you. Hinding-hindi. Come on . . . I'm sorry."Umikot ako sa pagkakahiga at ibinaon ang mukha ko sa dibdib niya."N-nahihirapan na ako, Lucien. Ang sakit-sakit. Pinipilit ko namang intindihin ang lahat dahil baka may iba pang rason, dahil baka kaya ko pa, pero ang sakit-sakit. H-hindi ko alam kung bakit. G-gusto kong intindihin. Gusto kong tanggapin pero ang hirap-hirap kasi . . . A-ang sakit-sakit! Ano bang ginawa kong mali? Sabihin mo naman sa 'kin para maitama ko. P-para maiayos ko. Para hindi na nagkakaganito. S-sabihin mo naman . . . L-Lucien . . . T-tangina ang hirap-hirap naman maging masaya." I blurted out and burst into tears.Lalong humigpit ang yakap niya sa 'kin. Mas lalong bumigat ang nararamdaman ko dahil pakiramdam ko ay napaka-unfair ko sa kaniya.S