Billionaire, Here Comes Your Wife! のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Nang akmang itataas nya iyon hanggang sa singit ko ay ngumiti muli ako at hindi na nagdalawang-isip na ibuga sa pagmumukha niya ang alak at laway ko.Sa isang iglap ay nagkagulo sa loob ng silid na iyon habang ako ay nakatayo sa gitna nilang lima na napapalibutan ako.“These hungry pieces of shit… Tingin nyo ba ay pinanganak ako kahapon?” Bulyaw ko sa kanila.“Fucking whore. Why don’t you just give us what we want? Bibigyan ka namin ng tig iisang milyon—5 million dollars, all yours, just let us fuck you,” Mr. Yu said na para bang isang negosyo ang inoffer niya sa akin.Ramdam ko ang pagtayo ng mga balahibo ko. Isa-isa ko silang tiningnan kaya napangisi ako.“Fine, pumapayag na ako,” simple kong sabi at isa-isa silang nginitian.Pumalakpak ang tatlo sa kanila habang si Mr. Yu ay nakahawak na sa kanyang sinturon habang papalapit nang papalapit sa akin. Tinitigan ko lamang siya.“I knew it. Money will make you say yes in everything. That’s how poor women think. Wise choice, Aeris,” anito

“So, what’s the catch? Label?” tanong sa akin ni Claire habang patungo kami sa Reed Corporation.Ngayon na ang opisyal na start ng project ko sa kompanya ni Lucien at ang landscape sa main entrance ng tower ang sisimulan ko. Hindi ko pa nakikita kung gaano kalaki ang kailangan kong pintahan, pero may ideya na ako na matatagalan kami ni Claire dito.Nagkibit-balikat ako. “Kailangan pa ba yun?”“But do you love him?” Her question made me stop for a moment.Tiningnan ko siya at inilingan saka dire-diretsong pumasok sa main entrance ng tower.“Hindi ko alam,” simple kong sagot.Dahil iyon naman talaga ang totoo. Hindi ko alam. Sa lahat ng nangyari, hindi ko na alam kung anong pakiramdam ng pagmamahal. Hindi na ako pamilyar. Ni hindi ko na makita ang sarili ko sa sitwasyon na iyon.I just feel empty. That I had to live my current life without feeling anything rather than surviving.“So, fuckbuddies it is,” komento pa ni Claire sa gilid ko kaya inirapan ko sya.Sinalubong kami ng assistant

Suddenly, all his gentle care for me came gushing down like a thunderbolt with sharp knives piercing my heart. Ramdam ko ang pagsikip ng dibdib ko habang iniimagine ang kalagayan niya.I didn’t get to talk to him before I left dahil galit na galit ako sa kanila sa ginawa nila sa pamilya ni Lucien at sa mga bagay na nilihim nila sa akin. Padarag akong lumabas mula sa silid ko. Saktong nadatnan ko si Elias sa may sala habang si Claire ay nagluluto sa kitchen.“Bakit hindi mo sinabi sakin ang tungkol kay dad?”Bakas ang labis na gulat sa mga mata ni Elias nang tanungin ko iyon ngunit agad ding nawala at napalitan iyon ng ngisi.“Hindi ka naman nagtanong,” aniya na parang wala lang iyon kaya lalong nagpuyos ang damdamin ko.“You should’ve told me pagkarating mo pa lang dito! Ano pang purpose mo ng pagbisi-bisita mo rito kung hindi mo naman sasabihin sakin—-”“Hindi ikaw ang dahilan ng pagpunta-punta ko rito, Aeris. I have my own life here and it’s Claire, not you. Isa pa, bakit ko naman s

“This is my secret place in this villa. I’m sorry I’m only telling you now,” he said, guiding me inside.Hindi ako agad nakasagot dahil sa nakita ko. Bukas na ang mga ilaw, kaya kitang-kita na ang lahat sa loob. May naririnig akong nagsasalita. Pagkapasok namin nang tuluyan sa silid, tumambad sa akin ang kahanga-hangang koleksyon ng iba’t ibang uri ng baril. Parang isang koleksyon talaga.I scanned the room and my gaze stopped at a wall covered with various types of knives. What the heck is this?“Are you going to be here with me the whole time?” Lucien asked, wrapping his arm around my waist. His hands rested on my stomach, gently caressing it.“Those are poisonous daggers. Don’t touch them, baby; they’ll melt your hand instantly,” he said, sending chills down my spine.“Welcome to my world,” Lucien whispered and kissed the side of my head."So, we're going to negotiate with him using his illegal businesses?"Tiningnan ko silang apat na seryosong nag-uusap sa mahabang mesa sa gitna n

Habang tinitingnan ko silang isa-isa, naipit ang tingin ko sa nag-iisang lalaki na tahimik na nakatayo sa tabi ng bintana — tila binabantayan ang paligid. Mas malapad ang pangangatawan niya kumpara sa apat na lalaking iyon. Nakasuot siya ng itim na hoodie, at sinubukan kong makita ang mukha niya, pero natakpan ito ng maskara kaya wala akong malinaw na pagtingin.Patuloy akong tumitig sa kanya hanggang sa bigla siyang lumiko papunta sa direksyon ko. Humawak ang hininga ko at umatras ako. Nanatili ako sa likod ng pansamantalang pader."Finish up. I'll check with the others downstairs. Those morons," I heard the man say. No one replied.Moments later, the masked man emerged and descended directly. He didn't even see me. This is my chance to kill these dogs.Bago natapos ang meeting namin kagabi, may natanggap kaming ulat na gumalaw ang lokasyon ni Caleb — pero bigla rin itong naglaho. Inimbestigahan namin at siniyasat nang mabuti ang kanyang mga galaw sa loob ng Steele Imperium, kasama a