All Chapters of The Substitute Wife of Mr. Ruthless Zillionaire: Chapter 131 - Chapter 140

Pagmulat ni Kyline, agad niyang nakita ang lalaking nakatayo sa harap niya, may masamang ngiti sa labi at madilim ang tingin.“Nagising ka na, little beauty?” malamig nitong sabi. “Perfect timing. Let’s have some fun.”Bumagsak sa sahig ang pantalon ng lalaki habang palapit ito nang palapit. Nakagapos ang mga kamay at paa ni Kyline, kaya sigaw lang ang kaya niyang gawin.“Help! Somebody help me—”Biglang hinila ng lalaki ang bukung-bukong niya, kinaladkad siya palapit. Ang tingin nito sa kanya ay parang nilalamon siya ng mga mata, nakakadiri, nakakasuka.“Sumigaw ka lang,” sarkastiko nitong sabi. “Kahit maubos ang boses mo, walang darating. Matagal nang abandonado ang lugar na ’to. Walang ibang tao rito, ako lang.”Hinawakan nito ang baba niya at lumapit sa leeg niya, huminga nang malalim. “Ang bango mo,” bulong nito, halos wala nang kontrol.Itinulak siya pabagsak at marahas na hinila ang suot niya. Kinagat ni Kyline ang labi niya, pilit kinakalap ang natitirang lakas sa isip.Mahina

“Si Harvey ang nagplano ng pagsabog,” patuloy ng boses sa recorder, malamig at mabigat. “Plano niyang patayin ang sarili niyang asawa at anak para mapasakamay niya ang lahat ng ari-arian. Pero noong araw ng pagsabog, kasama niya ang kabit niya. Ibig sabihin, may kasabwat siya.”Nanigas ang katawan ni Rhena.“Ang kasabwat ang nagtanim ng bomba sa sasakyan ng nanay ni Shawn,” patuloy ng recording. “At ang taong nagtanim ng bomba ay—”Biglang pinatay ni Rhena ang recorder.Namula ang mga mata niya sa galit, punô ng pulang ugat. Galit na galit niyang tinitigan si Rolan.“Iyan ang gusto mong iparinig sa akin?” singhal niya. “Bago ka mamatay, gusto mo pang iparinig kung paano mo ako isinusumbong?”Umubo si Rolan, tuyô at mabigat ang hinga. “Rhena… kung gusto mong talunin si Karen, kailangan mong ibigay ang recording na ’yan kay Shawn.”Nagngitngit si Rhena. “Huwag kang mangarap. Hinding-hindi ko hahayaang mapunta ’yan kay Shawn.”Alam niya ang ibig sabihin niyon. Kapag napunta ang recording

Mahinahon ngunit matatag ang boses niya nang sabihin, “Paano ‘yon? Ayokong magduda ka na may iba akong iniisip, at ayokong mailagay ka sa alanganin. Mas mabuti pang inumin ko na lang ang gamot.”Hindi niya gustong magbuntis ng anak ni Shawn. Hindi lang dahil hindi siya si Karen, kundi dahil siya si Shawn. Sa isip niya, bumalik ang babala ni Rhena at ang mga nangyari kamakailan. Mas lalo siyang naging maingat, mas piniling mag-ingat kaysa umasa.Napakunot ang noo ni Shawn habang tinitingnan ang babaeng palaging inuuna ang kapakanan niya kaysa sa sarili. Lumapit siya at marahang niyakap si Kyline, tinapik ang likod nito na parang pinapakalma ang isang natakot na bata. “Simula ngayon, hindi mo na kailangang maglakad sa mga tiptoe,” sabi niya, mababa at seryoso ang tono. “Hindi na kita sasaktan.”Sa isip ni Shawn, marahil kasalanan niya kung bakit ganito kaingat si Kyline, dahil sa dati niyang pagiging malamig, mabagsik, at walang awa. Kaya hindi nito magawang lumapit, ni mangarap man lan

Biglang nanigas si Jemma.Wala siyang ideya sa tensyon sa loob ng kwarto. Ang alam lang niya, kailangan niyang iabot agad ang gamot. Pero sa sandaling itinaas niya ang supot, napansin niyang hindi lang si Kyline ang nasa loob ng silid.May isa pang presensiyang mabigat at malamig.Isang lalaking may dignidad at awtoridad na hindi kailangang magsalita para maramdaman.Parang nagyelo ang dugo sa katawan ni Jemma. Huminto sa ere ang kamay niyang may hawak na gamot. Nang mapunta ang tingin ni Shawn sa supot na hawak niya, literal siyang napigil sa paghinga. Sa buong buhay niya, ngayon lang niya naranasan ang pakiramdam na ganito kalapit sa kamatayan.Pinagmasdan ni Shawn ang laman ng supot, bahagyang nakapikit ang mga mata. “Bumili ka ng gamot?” malamig niyang tanong. “What kind of medicine?”Sumagi agad sa isip niya ang Constantino medicine cabinet, kumpleto, mula simpleng painkillers hanggang rare prescriptions. Kung may kailangan, isang tawag lang sa private doctor, may reseta agad. Ka

Hindi kailanman inakala ni Kyline na ang pangalan niya ay napagpasyahan na tatlumpung taon na ang nakalipas, lalo na na may dala pala itong mas malalim na kahulugan.“Hinaharap… nasa pangalan?” mahina niyang tanong.Tumango si Mrs. Labra. Ang tinig nito’y mabagal, tila tumatawid sa mahabang agos ng panahon habang unti-unting ibinubunyag ang mga lihim na matagal nang nakatago.“Karen Garcia,” wika niya. “Ang tatlong patak ng tubig sa karakter ng pangalan niya ay hindi lang pampuno sa kakulangan ng tubig sa kapalaran. Iyon ay panangga.”Sandaling huminto ang matanda bago nagpatuloy. “Pinili ko iyon, na nangangahulugang malinis, dahil nakita ko na maliligaw siya sa hinaharap. Makukubli ang mga kasalanan sa likod ng kapangyarihan at salapi. Maraming dugo at buhay ang madidikit sa kamay niya.”Ang tinig ni Mrs. Labra ay walang emosyon, ngunit mabigat. “Ang pangalan na iyon ay paalala. Kung mapanatili niya ang kalinisan ng puso, magiging maayos ang landas niya. Ngunit malinaw na… hindi niya