The Substitute Wife of Mr. Ruthless Zillionaire のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

Nakatitig si Kyline sa maayos at malinis na katawan ng kanyang ina, at unti-unting may init na dumaloy sa dibdib niya. Matapos magpasalamat si Kyline sa mortician, sinamahan niya ang katawan ng ina papunta sa libingan. Dahil sa pag-aasikaso ni Shawn, mabilis ding naisagawa ang paglilibing. Sa harap ng mamahaling lapida, kumislot ang puso niya sa parehong paggalang at lungkot. Malinaw ang effort, pinag-isipan, pinaglaanan, pinaghirapan.Ngunit nang mapansin niya ang bahagi na naglilista ng “mga anak,” biglang nanlamig ang loob niya. Nandoon lang ang pangalan ni Karen.Wala ang pangalan niya.Alam ng lahat na si Karen ang “nag-iisang anak” ng pamilya. Walang may alam kung gaano kalalim ang nawawalang espasyo na dapat ay para sa kaniya. Pati si Shawn, wala ring kaalam-alam.Maingat niyang sinindihan ang kandila at dahan-dahang tumatag ang loob niya. Mula sa simula, hindi niya kailanman kinonsiderang kumampi kina Alonso o Harvey. Pero ngayon, malinaw na ang desisyon…at iyon poprotektahan

Galit na galit si Rhena habang ginagamit ang pangalan ni Shawn na parang sandata. Noon, hindi niya kailangang banggitin ang kahit sino, kusang luluhod sa kanya ang mga tao. Pero ngayon, tila wala nang takot ang lahat sa kanya.Dahil sa kaguluhan niya, napilitan ang nurse na tawagin ang dean. Pagdating nito, walang pasakalye si Rhena, itinulak niya ang kamay at sinampal ang dean.“Binigyan ka ba ng lakas ng loob ng Diyos para tratuhin ako nang ganito? Do you want me to call Shawn right now and have you removed?!”Pero bago pa man siya makaporma, mariin siyang sinampal pabalik ng dean. Malinaw ang tunog, matalim ang hampas, at ilang segundo siyang hindi makahinga sa pagkagulat.Hawak ang pisngi, nanlaki ang mga mata niya. “You… you dare hit me?”Mula nang sumama siya kay Shawn labing-siyam na taon na ang nakalipas, hindi pa siya minamaltrato nang ganito. Hindi siya makapaniwala.Pinunasan ng dean ang sarili bago tumingin sa kanya na may malamig na paghamak. “Rhena, sa tingin mo ba hangg

Pagkakita pa lang ni Rhena kay Jonas, agad sumiklab ang galit sa mukha niya. “May mukha ka pang magpakita sa’kin? Traidor ka!” Kung hindi dahil sa takot ni Jonas noon, kung hindi siya sumigaw na “I’m not Karen’s boyfriend!”, matagal na sanang napaalis si Karen sa Constantino.Si Jonas naman, tila hindi naaapektuhan. Kalma, parang walang nangyari. “Don’t be angry. I’m here to cooperate with you.”Natawa si Rhena, puno ng pang-uuyam. “Cooperate? Jonas, anong karapatan mo para makipag-usap sa’kin ng ganyan?”Naglakad si Jonas papalapit, umupo sa silya sa gilid ng kama, at pinagkrus ang mga braso na parang siya pa ang may hawak ng kapangyarihan. “Rhena, iniwan ka na ni Shawn. Wala ka nang impluwensya, wala ka nang yaman. End of the line ka na. Sigurado ka bang kaya mo pang magmataas? May bibili pa ba ng salita mo ngayon?”Tumama ang salita ng lalaki na parang suntok sa sikmura. Napakagat-labi si Rhena. Totoo ang sinabi niya, mula nang mawalan siya ng kapangyarihan, lahat ng taong dati’y n

Nang makita ng lahat si Shawn, para silang binuhusan ng malamig na tubig. Lalo na si Leo, sa antas nila, boss lang sa TV ang nagagawa nilang tingalain. Pero ngayon, si Shawn Constantino mismo ay nakatayo sa harap nila.“Mr. Constantino! Tea po!” Nagkukumahog siyang nagtimpla ng pinakamahal na tsaa at inabot sa lalaki. Baka raw sakaling mapasaya niya ito at makahingi ng pabor.“May I ask kung bakit po kayo naparito?” tanong niya, pilit ang ngiti habang nakayuko.Tinanggap ni Shawn ang mainit na tsaa, at dahil doon, lalo pang lumaki ang ngiti ni Leo, akala niya ay magandang senyales iyon. Pero sa sumunod na segundo, nanigas ang mukha niya.Pagkapalit ng hawak ng lalaki, ibinuhos ni Shawn ang buong tasa ng mainit na tsaa sa mukha niya.“My wife was bullied here. Ano sa tingin mo ang dapat mangyari?”Namula at nangapal ang mukha ni Leo sa hapdi. Hindi siya makapagreklamo, hindi makatingin nang diretso. Pero nang marinig niya ang salitang wife, mabilis na kumabog ang dibdib niya. Sinundan

Mahigpit na hinawakan ng matanda ang kamay ni Jemma habang matalim ang tingin niya kina Leo at sa babae. Ang boses niya ay puno ng galit at proteksyon.“Walang sinuman ang puwedeng mang-api sa apo ko.”Ibinuhos niya ang lahat ng natitirang lakas sa mga salitang iyon, matatag, walang alinlangan, at walang puwang para sa pagtutol. Iyon ang huling panangga ng isang lola para sa minamahal niyang apo.Nang makita niyang nanahimik at umurong ang dalawa, saka lang bumigay ang katawan niya. Dahan-dahan siyang bumagsak sa mga bisig ni Jemma.“Jemma… hanggang dito na lang ang kaya kong gawin para sa’yo…”Tinitigan niya ang mukha ng apo, parang gustong isaulo ang bawat detalye, isang huling sulyap, isang huling alaala. Unti-unting bumaba ang mga talukap ng kanyang mata, at tuluyan siyang nakatulog sa bisig ni Jemma.Magpahanggang ngayon.“Lola!” hagulgol ni Jemma habang niyayakap ang malamig na katawan. Napuno ng iyak ang silid.Sa labas ng ward, narinig ni Kyline ang masakit na iyak. Hindi na n