Todos los capítulos de One-night Stand with My Boyfriend's Ninong Tyler: Capítulo 131 - Capítulo 140

-Sienna-“Sabihin mo sa akin kung anong pakiramdam. Tell me, Tyler. I want to hear it.” at isinubo ko ang kanyang ulo.“It felt… ah, fcvk!” napaungol siya nang d!la-d!laan ko paikot ang ulo niya. “So, so good!”As I wrapped my lips around him, I bobbed my head up and down, hollowing my cheeks to svck hard as I could.“Fcvk, Sienna. Fck, baby, please!” he pleaded.“Please what?” umangat ang pangin ko at nagkatitigan kaming dalawa.“Please let me come…” halos magmakaawang sambit niya.Bigla akong tumayo. He groaned in protest, and I laughed.“Paliguan mo ako, Tyler.” iniabot ko sa kanya ang bote ng shampoo.“Really, huh?” napangisi siya. “You want to tease? Fine. I’ll give it to you.”Tumawa akong muli at tumalikod sa kanya. Nagsimula siyang kuskusin ang anit ko pagkatapos niya itong lagyan ng shampoo. Napaungol ako sa marahan niyang pagmasahe sa ulo ko.Nang matapos siya ay inabot niya ang showerhead at binanlawan ang buhok ko hanggang sa mawala ang lahat ng bula. Naramdaman ko ang isa

-Sienna-Nagising ako na bakante na ang space sa tabi ko. Tyler must have already gone to work. Dahan-dahan akong naupo at nag-inat, at biglang nahulog ang tumatakip na kumot sa kahvbdan ko. I realized I was still naked beneath the white sheets.Napangiti ako nang maalala ang mga nangyari sa amin ni Tyler. Hindi niya ako tinigilan hangga’t hindi ako nanlulupaypay sa tabi niya. At tawa pa siya ng tawa nang sabihin niya sa akin na mahina daw ako at no match sa kanya.Pero masaya kami pareho. Lalong-lalo na si Tyler dahil sa wakas ay siya na daw ang may hawak ng puso ko kaya hindi na niya ito pakakawalan pa. Kahit noong matutulog na kami, he couldn’t stop telling how beautiful I was and how much he loved me.Isipin ko pa lang ang guwapong mukha ni Tyler ay nag-iinit na naman ang buong katawan ko. Naramdaman ko na lang na bumababa ang kamay ko at lumalamas ito sa isa kong bundok. Gumapang ito pababa sa tiyan ko at sa aking hiyas. Nang maramdaman kong basa na naman ako, ipinasok ko dito a

-Sienna-Nagpatuloy si Tyler sa pagbusisi sa mga paintings ko. He would nod occasionally with a meaningful smile, his lips quirked up in amazement. At sa tuwina’y tumatalon ang puso ko dahil wala pa siyang hindi nagugustuhan sa mga gawa ko.Isinuklay niya ang mga daliri sa buhok, at hinayaan itong bumagsak sa kanyang mga mata. Gusto kong ako ang gumawa nito sa kanya, pero ayoko siyang istorbohin. He looked so serious, and I don’t want to disrupt his concentration.Nang sa wakas ay napadako ang tingin niya sa favorite kong painting, bigla siyang natigilan. Nahigit ko ang aking hininga at hinintay kung ano ang sasabihin niya. Itinaas niya pa ang papel at tinitigan nang malapitan ang gawa ko.“Is this me?” tanong niya nang hindi inaalis ang tingin sa lalaking nakatawa, na ang background ay ang madilim na kalangitan na punong-puno ng nagkikislapang mga bituin.Ibinuka ko ang bibig ko para sabihin na hindi. Na hindi siya ang nasa painting ko, pero bigla niya itong inilapit sa mukha niya. P

-Sienna-Nang maabutan ako ni Tyler, niyakap niya ako ng mahigpit. “What’s going on?” tanong niya sa nag-aalalang boses. Hinawakan niya ang mukha ko at tinitigan sa mga mata. “Tell me, baby. Anong problema? Bakit ka umiiyak?”Napahikbi ako nang maalala ang ate ko. “‘Yung Peachy na tinutukoy mo, siya ang ate ko.” at muli akong napaiyak.Isinubsob ko ang mukha ko sa dibd!b niya, pero hindi siya gumagalaw habang yakap pa rin ako ng mahigpit. When I looked up at him, I saw shock and disbelief crossed his face. “Tyler…” tinawag ko siya at saka lang siya bumalik sa huwisyo.He sighed deeply as he pulled me into another hug. “Now I know why you reminded me of her.” bulong niya habang hinahalikan ang buhok ko. “Pero bakit ka umiiyak? Di ba dapat masaya ka? Masaya ako dahil makikita ko na siya ulit. We could arrange a dinner for the three of us.”“Tyler…” mukhang hindi niya napansin ang lungkot sa mga mata ko. Hindi niya pa naiintindihan kung bakit ako umiiyak.“Now everything makes sense.” n

-Sienna-“Bakit mo naisip na magpaint ulit?” tanong ko kay Tyler habang papasok kami sa ginawa niyang studio.“I want to display this at the gallery. This will be the only artwork I’ll be showcasing there.” he said while fixing his easel.“Anong ipepaint mo?” tanong ko sa kanya habang nakaupo siya sa stool at nakayakap naman ako sa likod niya. Nakaharap siya sa blank canvas at nag-iisip pa kung ano ang magandang subject.Tumikhim muna siya bago nagsalita. “Can you give me an idea? Wala pa akong maisip eh.”Natahimik kami pareho dahil nahulog kami sa malalim na pag-iisip.“You should paint something that comes from your inspiration.” bulong ko sa tenga niya. “Dapat galing sa puso, Tyler. Huwag mong pilitin kung wala kang nakikita sa imagination mo.”Tumango naman siya. “I know someone who truly inspires me, someone who comes from my heart, and whom I want to paint.”Lumingon siya sa akin at nagkatitigan kami. Lumakas ang tibok ng puso ko, at alam ko na kaagad kung ano ang ibig niyang s