All Chapters of สาวน้อยคืนเดียว ของนายซุป'ตาร์: Chapter 11 - Chapter 20

“คุณธีร์ นั่นคุณจะไปไหน” หญิงสาวตะโกนถามเสียงดังลั่นจนคนที่ทำท่าทางลุกลี้ลุกลนพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าแบบล้อลากใบโตที่หน้าประตูสะดุ้งสุดตัว วันนี้มีงานเช้าเหมือนเดิม และเธอโทรหาเขาเป็นสิบสายก็ไม่รับเหมือนเดิม แต่เมื่อเธอกำลังจะขึ้นมาตามเขา ก็เห็นเขาออกจากประตูห้องมาด้วยท่าทางแปลกๆ ข้างกายมีกระเป๋าล้อลากใบใหญ่ มองซ้ายมองขวาพร้อมปิดล็อกประตูห้องด้วยมืออันสั่นเทา ทำตัวเหมือนหนุ่มน้อยจะหนีแม่ไปเที่ยวต่างจังหวัดก็ไม่ปาน ทั้งๆที่วันนี้ มีถ่ายทำละครในกรุงเทพ แต่เขาเอากระเป๋าเสื้อผ้าใบโตไปด้วยทำไม ทำเหมือนต้องไปค้างอ้างแรมที่ต่างจังหวัดยังไงยังงั้น ผู้จัดการดาราสาวสวยเดินเข้าประชิดตัวดาราหนุ่มพร้อมคว้ากระเป๋าใบนั้นมาถือเองทันที เธอส่งสายตาคาดคั้นไปที่เขาเพราะเริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลแปลกๆ “ตกลงคุณจะไปไหน” “เอากระเป๋าผมมาน่า แล้วก็กลับห้องไปซะ ผมอนุญาตให้คุณลาหยุดได้สามวัน” “จะลาหยุดได้ไง สามวันนี้คุณมีถ่ายละครแ

สองสาวที่รู้สึกว่าคืนนี้จะคอแห้งผิดปกติ จนต้องดื่มเอาดื่มเอา มาบัดนี้ คอพับคออ่อนซบโซฟาไปแล้ว “อ้าว เมาพับไปแล้วทั้งคู่ เดี๋ยวฉันพาสองสาวไปส่งบ้านเอง” ชินดนัยลุกขึ้นเตรียมเดินไปประคองสองสาวพร้อมกัน “พี่ชินพาเตยหอมไปส่งเถอะครับ ส่วนมิลินเดี๋ยวผมพากลับเอง วันนี้เธอขนข้าวขนของมานอนเฝ้าผมถึงที่คอนโดแล้ว” “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ขนาดนั้นเลยหรอวะ มิลินนี่เอาจริงนะเนี่ย ก็นายอยากเหลวไหลขนาดนั้นทำไม ฉันเตือนนายแล้วว่าถ้านายไม่ทำตัวให้ดีขึ้น อิสระของนายจะหายไป เป็นไง ทีนี้จะหนีเที่ยว จะเอาสาวกลับมาฟันยังไง” “โห พี่ครับ ผมเครียดอยู่นะ ขอเปลี่ยนผู้จัดการได้ไหม นี่ถ้าเธอถือกระบองนะ ผู้คุมนักโทษชัดๆ” คนหล่อทำเป็นร้องโอดครวญ ทั้งที่ใจจริงดีใจจนเนื้อเต้นที่แผนการล่อแม่สาวสวยคุ้นหน้านี่มาอยู่ใกล้ชิดกับเขาสำเร็จจนได้ “แต่ฉันเตือนนายไว้ก่อน ห้ามทำอะไรเธอเด็ดขาด มิลินไม่ใช่ผู้หญิงที่ใครจะเอาสนุกๆ หรือฟันเล่นๆได้ เข้าใจใช่ไหม”

ร่างหนาทิ้งน้ำหนักลงทาบทับกายบางใต้ร่างไว้ ลมหายใจหอบกระชั้นของทั้งคู่ค่อยๆปรับจนเข้าสู่ภาวะปกติ ชินดนัยหยัดกายขึ้นมองสบสายตากับดาราสาวที่บัดนี้ตาโตกะพริบถี่เพื่อเรียกสติตนเอง มือใหญ่ลูบแก้มแดงปลั่งของเธออย่างอ่อนโยน ก่อนโน้มลงจูบริมฝีปากอิ่มของเธอแรงๆหนึ่งครั้งเพื่อช่วยเรียกสติให้เธออีกแรงหนึ่ง “พี่ชิน...” เสียงหวานครางแผ่วดั่งละเมอ “ครับ” “ลงไปได้แล้วค่ะ เตยจะกลับคอนโด” เมื่อตั้งสติได้ มือเล็กก็ผลักดันร่างหนาให้ลงจากกายตน แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะคนตรงหน้าไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย “พี่ไม่ให้กลับ คืนนี้เตยต้องนอนที่นี่กับพี่” คนเผด็จการติดจะเอาแต่ใจโพล่งออกมาทันที “ไม่ เตยจะกลับ สมใจพี่แล้วก็ปล่อยเตยไป” ดวงตากลมโตวาววับอย่างเอาเรื่อง แต่ในสายตาของเขา เธอก็เหมือนกับลูกแมวตัวน้อยๆที่พยายามจะขู่พญาเสือ มีหรือที่เขาจะกลัว สิ่งที่เธอทำมันออกจะน

ตุ้บ เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของชินดนัยตกกระทบโต๊ะทำงานจนหน้าจอมีรอยแตกร้าว ชายหนุ่มเจ้าของเครื่องใช้มือเสยผมที่ปรกลงมาที่หน้าผากลวกๆหลายครั้งอย่างคนอารมณ์เสีย บนหน้าจอที่แตกร้าวนั้น ยังเปิดข่าวซุบซิบใต้เตียงดาราค้างอยู่ ข่าวว่านางเอกสาวแอบย่องเข้าไปในรถบ้านของพระเอกหนุ่มที่เล่นละครเรื่องเดียวกัน ละครที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับแดนซากุระ ไม่รู้ว่าทั้งคู่แอบเข้าไปเล่นจ้ำจี้หรืออย่างไร เพราะหายเข้าไปนานสองนาน และก็ไม่รู้ว่าที่เดินทางไปถ่ายทำที่แดนปลาดิบนั้น จะมีการแอบเข้าห้องไปเล่นจ้ำจี้กันแบบนี้บ้างหรือเปล่า ไม่ต้องบอกชื่อใครสักคน ก็เข้าใจได้เลยว่าเป็นเตยหอมของเขากับพระเอกละครของเธอ หลังจากคืนนั้นที่เขาและเธอมีความสัมพันธ์กัน เขาก็เพียรพยายามติดต่อเธอไป แต่ก็ไร้การตอบกลับ และช่วงนี้เขาเองก็งานยุ่งเหลือเกินจนไม่ได้ตามไปงอนง้อเธออีกเลยตั้งแต่ขับรถไปส่งเธอที่คอนโดในเช้าวันนั้น ก็เป็นเวลาร่วมสัปดาห์แล้ว นี่เธอเอาร่างกายเธอที่เป็นของเขาไปให้ไอ้พระเอกหน้าอ่อนนั่นมันเชยชมถึงในรถบ้านกลางกองถ่ายเลยหรืออย่างไ

“มิลินเป็นยังไงบ้าง อยู่ห้องเจ้าธีร์สะดวกสบายดีไหม มันทำอะไรลินหรือเปล่า” ชินดนัยเอ่ยถามหญิงสาวทันทีที่เธอเปิดประตูคอนโดต้อนรับเขา “หึ ลินสบายดีค่ะ ไม่มีใครมาทำอะไรลินหรอก ตัวเองเถอะ ไปทำอะไรใครไว้” “อะไรกันจ๊ะสาวน้อย งอนอะไรพี่หรือเปล่า” ชินดนัยตรงเข้าโอบเอวหญิงสาวแล้วพากันเดินเข้าห้องมา “ลินมีเรื่องสำคัญ ซีเรียส และเป็นความลับจะคุยกับพี่ชิน เข้าไปคุยในห้องนอนของลินเถอะค่ะ ไม่อยากให้ใครได้ยิน” “พี่ชินทำอะไรยัยเตย” ชินดนัยตกใจเล็กน้อยที่มิลินล่วงรู้ความลับนี้ มิน่าล่ะ ตั้งแต่เจอหน้าเขาเธอก็ทำหน้างอไม่รับแขก ต่างจากปกติที่จะต้องวิ่งเข้ามากอดและยิ้มหน้าบานออดอ้อนออเซาะเขาแล้ว “ลินรู้หรอ” “ลินกับเตย ไม่เคยมีความลับต่อกัน นี่ลินเห็นเพื่อนผิดปกติ ก็เลยเค้นจนได้ความจริง ไม่อย่างนั้นเพื่อนลินมันคงทุกข์ใจตายเพราะโดนผู้ชายเจ้าชู้เปิดซิง ฟันแล้วทิ้ง”