All Chapters of สาวน้อยคืนเดียว ของนายซุป'ตาร์: Chapter 41 - Chapter 50

“สวัสดีค่ะ คุณเตยหอม” หญิงสาวร่างอวบร้องทักแล้วรีบเดินตรงปรี่เข้าไปหาคนที่ถูกเอ่ยชื่อทันที เมื่อดาราสาวกับผู้จัดการดาราสาวสองของเธอกำลังรีบเดินออกจากคอนโดมิเนียมหรู เพื่อจะเดินทางไปยังกองถ่ายที่วันนี้โลเคชันถ่ายทำอยู่ที่พัทยา “สวัสดีค่ะ มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ พอดีน้องเตยรีบนิดนึงค่ะ” ผู้จัดการดาราสาวสองนามตุ้ยนุ้ยออกรับหน้าแทนให้ “พอดีนำรถมาส่งให้คุณเตยหอมค่ะ รบกวนเซ็นรับรถให้พี่หน่อยนะคะ” สองสาวมองหน้ากันเลิกลัก รถอะไร ใครซื้อ “รถอะไร เตย ซื้อรถไว้หรอ” “เตยกำลังจะถามพี่ ว่ารถอะไร” “เอ่อ ขอโทษนะคะ รถอะไรคะ ดูเหมือนว่าพี่อาจมาส่งผิดที่หรือเปล่า น้องเตยไม่ได้ซื้อเลยนะคะ” ตุ้ยนุ้ย ผู้จัดการส่วนตัวรีบเคลียร์กับพนักงานสาวร่างอวบทันที เพราะหากชักช้ากว่านี้ พวกเขาอาจเดินทางไปถึงกองถ่ายสายได้ “อ๋อ รถนี่เป็นรถบ้านนะคะ ซื้อโดยคุณชินดนัยค่ะ ให้ใส่ช

แสงแดดอ่อนๆ ที่เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า ค่อยๆ สาดมากระทบกับใบหน้านวลที่นอนกอดก่ายซุกซบกับอกแกร่งของดาราหนุ่มตลอดทั้งคืน ดวงตากลมโตกะพริบถี่เพื่อปรับสายตาให้ชินกับแสงสว่าง ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของอกแกร่งที่เธอใช้ต่างหมอน ก็พบว่าดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว จึงขยับกายออกจากการกอดกระชับของเขา แต่มีหรือที่คนที่เสียสละอกแกร่งให้เธอใช้ต่างหมอนมาทั้งคืนจะยอมปล่อยแม่สาวเนื้อนิ่มออกไปง่ายๆ แขนแข็งแกร่งดั่งครีมเหล็ก ล็อกไหล่บอบบางของเธอเอาไว้ไม่ให้ขยับหนีเขาไปไหนได้ ก่อนเอ่ยให้สาวเจ้าได้อายอีกหน “จะรีบลุกไปไหนครับ เมื่อคืนเรามีความสุขกันทั้งคืน คุณไม่เพลียหรอ นอนพักอีกหน่อยนะ ผมเพลียมาก” ดาราหนุ่มที่โดนเมียรักบีบบังคับให้กลับมาเรียกแทนตัวเองเหมือนเดิม เอ่ยยั่วโมโหเธอแต่เช้า “ใครมีความสุขกับคุณ เป็นคุณคนเดียวมากกว่ามั้ง คนบ้า ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน” “อ้าว คุณไม่มีความสุขหรอกหรือ เห็นครวญครางดังลั่นห้อง ยิ่งผมกระแทกแรง คุณยิ่ง

หนุ่มสาวเดินจูงมือกันกลับโรงแรมเงียบๆ โดยไม่มีใครปริปากเอ่ยพูดอะไรออกมา แต่เมื่อประตูห้องนอนปิดลงเท่านั้น มือแกร่งก็จับจูงเธอให้เดินเข้ามาในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว คนตัวโตกว่าบังคับให้คนตัวเล็กยืนแนบชิดติดผนังห้องน้ำโดยมีเขากักขังเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้ มือใหญ่ที่ร้อนผ่าวนั้นก็ขยับยุ่มย่ามบนกายเธอ ไม่นานเสื้อผ้าที่แสนเกะกะเหล่านั้น ก็หลุดล่วงออกจากกายของคนทั้งคู่ลงไปกองรวมกันอยู่ที่พื้น ไม่มีเสียงพูดใดของหนุ่มสาวเล็ดลอดออกมา มีเพียงเสียงลมหายใจที่ถี่แรงขึ้นเรื่อยๆ ของทั้งคู่ที่ดังแข่งกับเสียงเต้นโครมครามของหัวใจ กายแกร่งเปลือยเปล่า ขยับเข้ามาแนบชิดกับร่างบางที่แสนเย้ายวนอีกหน ตัวตนแข็งขึงที่มีน้ำใสๆ ไหลปริ่มเต็มหัวถูไถเสียดสีไปกับหน้าท้องแบนราบของเธอด้วยส่วนสูงที่ต่างกัน มือใหญ่ร้อนผ่าวลูบไล้ต้นขาเรียวของเธอช้าๆ วนไปวนมาก่อนลากไล้ขึ้นผ่านหน้าท้องแบนราบแล้วไปจบลงตรงที่หน้าอกอวบอิ่มเด้งดึ๋งของเธอ มือร้ายนั้นลูบคลำแผ่วเบา พร้อมสะกิดปลายยอดสีสดนั้นรัวๆ จนหญิงสาวเชิดหน้าพิงศีรษะทุยชิดผนัง ลมหายใจกระชั้นจนอกอวบอิ่มขยับขึ้นลงรุ

ในห้องทำงานของเจ้าของคฤหาสน์หรู มีเสียงร้องไห้กระซิกและเสียงโวยวายดังออกมาเป็นระยะ จะเป็นใครไปได้ ถ้าไม่ใช่ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนที่แสนเอาแต่ใจของเจ้าของบ้านหลังนี้ “ส้มโอไม่ยอมนะคุณพ่อ คุณพ่อต้องช่วยลูก ฮือๆๆๆ” “ใครทำอะไรลูก บอกพ่อมา” บัญชา นักธุรกิจพันล้านกอดปลอบลูกสาวสุดที่รักที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นน่าสงสาร “พี่ชิน พี่ชินเขาไม่รักส้มโอ เขาไม่สนใจส้มโอเลย คุณพ่อต้องไปคุยกับคุณป้าให้บังคับพี่เขามาแต่งงานกับส้มโอให้ได้นะคะ ส้มโอไม่ยอม” “จะทำอย่างนั้นได้ยังไงล่ะลูก เราเป็นผู้หญิงนะ แล้วเราก็ไม่ได้เป็นคู่หมั้นคู่หมายของพี่เขา ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายแค่พูดคุยกันเห็นดีเห็นงาม แต่ถ้าเจ้าตัวเขาไม่ยินยอม เราจะไปบังคับให้เขามาแต่งกับเราได้ยังไง” คนเป็นพ่อพยายามพูดให้ลูกได้เข้าใจและยอมรับความเป็นจริง ถึงแม้เขาจะรักลูกสาวคนนี้มากเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้มันไม่ถูกต้อง ถ้าตามใจลูกไปบังคับให้อีกฝ่ายมาแต่งงานด้วยได้ เป็นลูกสาวเขาเองนั่นแหละที่จะต้องเสีย

บรรยากาศภายในรถบัสประจำทางเป็นไปด้วยความอึมครึม หญิงสาวไม่พูดไม่จาทำหน้าเรียบเฉยตลอดเวลา นับตั้งแต่ได้พบกับคู่หมายเก่าของเขาโดยบังเอิญ ไม่รู้ว่าเธอคิดมากอะไรเกี่ยวกับเรื่องในอดีตที่ผ่านมานานมากๆ แล้วของเขาหรือเปล่า แต่จะให้พูดคุยปรับความเข้าใจกับเธอตอนนี้ก็กลัวจะเป็นการรบกวนผู้โดยสารคนอื่น แล้วอาจไม่สะดวกนักหากเธองอนมากจนเขาต้องง้อด้วยภาษากาย จึงเอื้อมมือใหญ่ไปกุมมือเล็กๆ ของเธอไว้ตลอดการเดินทาง ซึ่งเธอเองก็ไม่ได้ดึงมือกลับแต่ก็ไม่ได้มีท่าทีที่ดีขึ้นแต่อย่างใด ดวงหน้าเรียบเฉยเดาอารมณ์ยากนั้นทำให้เขากังวลจบแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ ได้แต่ภาวนาให้ถึงที่หมายโดยเร็ว เพื่อที่จะได้รีบเคลียใจกับเธอเสียที “มิลิน คุณโกรธผมหรือเปล่า” ดาราหนุ่มเอ่ยขึ้นทันทีที่ปิดประตูห้องพัก แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบอะไรกลับมาจากคนตัวบาง เธอยังคงหน้าตาบึ้งตึงเดินหนีเข้าไปในห้องนอน เขาเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเดินตามไปดักหน้าเธอก่อนที่เธอจะล้มตัวนอนบนเตียง “มิลิน เป็นอะไร บอกผมก่อน อย่าเงียบแบบน