All Chapters of สาวน้อยคืนเดียว ของนายซุป'ตาร์: Chapter 61 - Chapter 66

“จิตร นั่นขนข้าวของของใครไปไหนกัน” คุณมณีกาญจน์เดินออกจากห้องอาหารที่กว้างใหญ่ที่ต้องนั่งกินคนเดียวอีกแล้วเป็นวันที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้ เธอออกมาเจอเข้ากับคนรับใช้ในบ้านกำลังขนข้าวของกันวุ่นวายจึงถามออกไป “ของคุณชินค่ะ เธอโทรมาสั่งจิตรให้เอาไปให้ที่คอนโดของคุณเตยหอมค่ะ” เจ้าของบ้านหน้าตึงขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินชื่อสะใภ้ที่ไม่ต้องการ “นี่ตาชินมันจะทิ้งฉันให้อยู่บ้านหลังใหญ่นี่คนเดียวหรือไง ใจคอมันทำด้วยอะไรนะ” “เอ่อ คุณผู้หญิงคะ คุณชินเธอก็เป็นห่วงคุณผู้หญิงนะคะ แต่คุณเตยหอมเธอแพ้ท้องหนักมากค่ะ คุณชินเลยต้องดูแลเอาใจใส่หน่อยช่วงนี้” “ไม่ต้องมาปลอบใจฉันหรอกจิตร ฉันรู้ดีว่าตาชินไม่มีวันกลับมา ตราบใดที่ฉันไม่ยอมรับเมียของมัน” “โถ่ คุณผู้หญิง แต่คุณเตยหอมเธอท้องหลานของคุณผู้หญิงนะคะ จะไม่ใจอ่อนให้เธอสักนิดหรือคะ อย่างน้อย คุณชินก็อาจกลับมาอยู่ที่นี่ แถมมีหลานตัวน้อยๆ ให้คุณผู้หญิงเลี้ยงด้วย ไม่เหงาดีออกค่ะ”

“เอาล่ะ ทีนี้ฉันว่าหนูกลับไปก่อนเถอะหนูอลิตา เดี๋ยวธีร์เขายังต้องทำงานอีก มีอะไรค่อยกลับไปคุยกันให้เข้าใจเถอะนะ อย่ามาโวยวายเสียงดังที่นี่เลย เดี๋ยวกลายเป็นข่าวขึ้นมามันจะมีแต่ผลเสีย” “แต่ว่า ธีร์ คือ..” “ถ้าคุณยังตามรังควานผมอีกแม้แต่ครั้งเดียว ผมบอกพ่อแม่คุณแน่ เลิกยุ่งกับผมแล้วก็มิลินได้แล้ว แต่ถ้าคุณอยากมีเรื่อง ผมจัดให้ คุณก็รู้ว่าผมไม่เคยเกรงใจใครอยู่แล้ว อยากแลกกับผมดูสักตั้งไหมออย” ดวงตาคมดุวาวโรจน์ด้วยไฟโทสะ จับจ้องไปยังไฮโซสาวที่เข้าใจอะไรยากไม่วางตา จนเธอรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ด้วยรู้ดีว่าเขาเป็นคนยังไง เห็นทีเรื่องนี้ เธอคงต้องยอมปล่อยมือจากเขาเสียแล้ว ไม่อย่างนั้น สิ่งที่จะตามมาอาจได้ไม่คุ้มเสีย ซึ่งเธอไม่ได้รักเขามากพอจนพร้อมที่จะแลก ทั้งสี่คนขึ้นมาที่ห้องทำงานของชินดนัยเพื่อเซ็นสัญญาการเป็นพรีเซ็นเตอร์เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพของธีร์จุฑา ซึ่งตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อครู่จนอลิตาล่าถอยกลับไปชนิดที่ไปแล้วคงไปลับ ไม่มีทางกลับมาวุ่นวายกับเขาอีกแน่ ดาราหนุ่มก็เอาแต่เงีย

“ที่รักทำอะไรครับ” ชายหนุ่มเอ่ยทักคนรักสาวทันทีที่เขากลับเข้ามาถึงห้อง แล้วกลิ่นของส้มตำปูปลาร้าลอยคลุ้งไปหมดชวนน้ำลายสอ “ตำส้มตำค่ะ วันนี้มีตำมะม่วงเปรี้ยวปรี๊ด กับตำแซลมอนนะคะ” “ทำไมช่วงนี้ที่รักทานแต่ส้มตำทุกวันเลย แทบจะสามมื้อเลยนะครับ” หญิงสาวค่อยๆ หันกลับมามองสบตากับเขาทันทีที่เขาเอ่ยจบ เธอครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนเบิกตากว้างอย่างนึกอะไรออก “พี่ธีร์ ลินขอไปข้างนอกแป๊บนึงนะคะ” หญิงสาวถอดผ้ากันเปื้อนก่อนรีบเร่งไปหยิบกระเป๋าสตางค์ ความรุกรี้รุกรนทำเอาเธอหยิบจับอะไรก็ตกลงพื้นหมด “ลิน เป็นอะไร ทำไมร้อนรนแบบนี้ครับ” “พี่ธีร์ คือ ลิน ลินกลัว” “กลัวอะไรครับที่รัก ใจเย็นๆ ก่อนนะ” มือใหญ่กุมมือเล็กของเธอเอาไว้แน่นเพื่อถ่ายทอดความเข้มแข็งให้กับเธอ “พาลินไปร้านขายยาหน่อยนะ นะคะ อย่าเพิ่งถามอะไรลินเลย”