All Chapters of The Billionaire's Canary: Chapter 11 - Chapter 20

Napayuko, hindi ko kayang salubungin ang tila mapanuksong tingin niya. Sa pagyuko ko, I heard the distinct sound of the window lock clicking open. With a gentle press, the glass began to slide down. A woman, who had knocked on the window moments earlier, ngayon ay sumilip sa isang ekspresyon na pinaghalong pagtataka at hindi makapaniwala. Nanlaki ang mga mata niya sa pagkilala, at nakita ko ang panandaliang pagkabigla na tumawid sa mukha niya habang pinoproseso niya ang presensya ko sa loob ng sasakyan. Ilang sigundo din itong natigilan, na nakatuon lang ang mga mata nito sa akin, before finally turning to him. "Kendrick, who is she?" tanong niya, ang boses ay puno ng kuryosidad at isang hindi maipaliwanag na kahilingan para sa kalinawan. Hindi maitago sa tanong nito na umaasa ng tamang paliwanag kung bakit ako nasa loob ng sasakyan niya. "M-Mr. Hidalgo just helped me," I stammered, nabaling ang tingin ko sa icepack na nahulog mismo sa paanan ko na nakalimutan ko dah

As I lost track of everything else, muli kong natagpuan ang kanyang mga labi; napatayo, kinarga ko siya sa aking mga bisig at nagsimulang humakbang patungo sa kama na hindi binibitawan ang labi niya ng mga halik ko. Inilapag ko siya sa malambot na kama habang patuloy lamang ako sa paghalik sa kanya na ayaw kong bitawan. Pumwesto ako sa pagitan ng kanyang mga hita nang pinaghiwalay ko ang mga iyon, saka bahagyang kiniskis ang kahandaan ko sa kanyang pinakagitna. With urgency, tinanggal ko ang ipinasuot ko sa kanyang nightgown, sabik na alisin ang anumang hadlang na humahadlang sa paraan ng pagtamasa sa kanya nang lubusan. Habang nasa kalaliman ang paghalik ko sa kanya, Muling natuklasan ng aking mga palad ang lambot ng kanyang katawan. Ang isang kamay ay nakahawak sa kanyang baywang habang ang isa naman ay bumaba sa kanyang hita, hinahaplos ang pinong balat at ninanamnam ang init sa ilalim ng aking mga daliri. Dahan-dahan kong hinawakan ang isa sa kanyang dibdib, ang aking mga

A surge of excitement coursed through me, nagtutulak sa akin para mas pasukin ang masikip niyang hiyas. Sa bawat kanyod ko, umaarko ang kanyang likod bilang tugon, at sa pag-hugot ko, ginagantimpalaan ako ng kanyang mga hingal sa kasiyahan. "Uhmmm..." Pinanatili ang aking ritmo, mabagal ang paggalaw noong una, pagkatapos ay mas mabilis ang pag-ikot, ang sarap sa init ng kanyang katawan na bumabalot sa akin. Ito ay purong kaligayahan, isang pakiramdam na hindi ko gustong wakasan. Habang bumibilis ang mga pag-ulos ko, mas lalong lumakas ang mga ungol niya, "Ahhhh... n-no... ugh... so fast... so deep. Ugh." Ang tindi ng kanyang mga ungol ay lalo pang nagpasigla sa aking pagnanasa, at ako ay mas nagutom na marinig ang kanyang mga halinghing na umaalingawngaw sa hangin sa aming paligid. Pagkatapos, sa gitna ng ritmo ng aming mga katawan, naramdaman kong nanginginig siya, na para bang nasa rurok na ng kanyang kasukdulan. "Ahhh... I-i think... uhmm... Ahhhh. Cumming... ugh,"

Kung wala lang akong kailangang sa kanya ay hindi ko siya kakausapin. Tulad ng ginawa niya noon, ang kanyang kamay ay humawak sa aking balikat na gamit ang daliri ay may makahulugang pagkalabit na nakapagparamdam sa akin ng pagkadisgusto. Nakaramdam ako ng matinding pagnanais na itulak siya palayo, para mabawi ang aking personal na espasyo. "What are you doing here?" Tanong ko, sinusubukang itago ang aking pagkabalisa habang nakikipaglaban ako sa isang tahimik na digmaan laban sa likas na tugon ng aking katawan sa kanyang paghawak. Pinaglaban ko na manatili sa aking kinauupuan, kahit na ang bawat bahagi ng aking katawan ay sumisigaw upang makatakas sa kanyang pagkakahawak. Ang totoo, ginagawa ko ang aking makakaya upang ilayo si Avery sa kapahamakan, pinoprotektahan siya mula sa anumang komplikasyon na maaaring idulot sa kanyang buhay. Ayokong matuklasan ni Natalie ang sikretong itinago ko minsan si Avery sa aking bahay. Kung malalaman niya, walang sinasabi kung anong mg

"Anong kaguluhan ito? At bakit ninyo pinag iinitan si Ms. Sanchez? Narito ba kayo para mag aral o mang bully lamang ng inyong ka klase?" Galit na tono na tanong ni Prof. Castillo na ngayon ay halos inisa isang tinignan ang mga ka klase ko. Tahimik lamang sila. Walang sumagot sa tanong na iyon ni prof. Castillo. "Nagkakasiyahan lamang kami, prof." "Oo nga naman, prof. Saka palagi naman kami ganito, hindi pa ba kayo nasanay?" Ilang sandali pa ay iyon ang mga sinabi nila. Mga mayayamang estudyante nga naman na kayang balewalain ang mga alintuntunin ng eskwelahan. "Prof. Nakakalimutan mo yatang malaki ang naiaambag ng aming mga magulang sa unibersidad na ito. Baka kapag nagalit ka sa amin ay umatras sila sa mga ibinibigay na donasyon." Pananakot pa ng isa na halatang hindi pwedeng balewalain iyon ng professor namin. Kaya hindi ko maitago ang pagkadismaya dahil halatang wala ngang maitutulong sa akin ang professor dahil sa natatakot ito sa pagbabanta ng mga ka klase ko dito.