All Chapters of The Billionaire's Canary: Chapter 21 - Chapter 30

"Mr. Hidalgo." Mabilis ko siyang pinigilan ng bigla na lang hawakan at buksan ang botones ng uniform ko. Natigilan siya, at napatingin sa akin. Kunot ang noo na salubong ang kanyang kilay dahil sa pagpigil ko sa pagbubukas niya ng botones ng uniform ko. Dinala niya ako kung saan nakaparada ang kanyang sasakyan at habang karga niya ako kanina ay sinabihan niya ang kanyang assistant na bumili ng damit at dalhin sa kanya. Kaya ng dumating ang pinabili niyang damit para sa akin ay siya na mismo ang gustong magtanggal ng basa kong damit. "Why?" May pagtatakang tanong pa niya na hindi makuha ang gusto kong ipahiwatig sa pagpigil ko sa pagbubukas niya ng botones ng uniform ko. "Hindi yata naayon na ikaw ang magtatanggal ng damit ko, mr. Hidalgo." "You say so? Are you shy? Saan sa bawat parte ng katawan mo ang hindi ko pa nakita?" Tanong niya na hindi pinansin ang sinabi ko na hindi dapat niya ito ginagawa. "Mr. Hidalgo!" Bagaman nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Parang

"Avery, hmmm." Hinihingal na sambit ko sa pangalan niya bago ko siya muling hinalikan. Sa muling pagkakalapat ng mga labi namin, tumugon na siya. Kaya mas lalo kong pinalalim ang paghalik ko sa kanya. At habang magkaugpong ang mga labi namin, inayos ko siya ng pagkakaupo sa kandungan ko. Pinaghiwalay ko ang kanyang mga hita paupo sa ibabaw ko. Maikli lamang ang palda ng kanilang uniform kaya sa pagkakaupo niya sa ibabaw ko ay lumitaw ang maputi at bilugan niyang mga hita. Lumapat doon ang isa kong palad, pumisil. A g lambot ng kanyang balat na ang sarap lamang haplusin. "Uhm." Muli ay isang mahinang daing ang kumawala sa bibig niya ng pakawalan ko ang labi niya at paglakbayin ang labi ko sa pababa, sa kanyang baba, sa kanyang panga, sa kanyang leeg hanggang sa kanyang tainga. "K-Kendrick, uhm." Pagsambit niya sa pangalan ko na siyang naging musika na sa pandinig ko sa loob ng limang taon ko siyang kasama. At sa malamyos niyang tinig na iyon ay nagpadagdag ng pagnanasa

Tama nga naman si mama. Nakatakda na noon ang kasal namin ni Natalie. Pero hindi ibig sabihin na pumayag ako noong magpakasal sa kanya ay mahal ko siya kundi isa lamang iyong obligasyon para na rin sana mapalawak ang koneksyon ng dalawang pamilya. Isama na rin ang pag angkin ng kanyang ama na ito daw ang sumagip sa akin noon at nagligtas ng aking buhay. Hindi na lang ako umimik at itinama ang bagay na iyon at hinayaan ang paniniwala nilang ang pamilya nila ang may malaking kontribosyon sa pamilya namin dahil sa pagliligtas nila sa kaisa-isang tagapagmana ng pamilyang Hidalgo. Nag iisa akong lalaki sa pamilya at ako ang pinakabata sa aming magkakapatid. Mayroon akong tatlong kapatid na puro babae at may kanya kanya ng pamilya. Matanda na rin si mama. Isa nga daw himala noon na nabuntis si mama sa edad na apatnaput isa. Ngayon tatlumput tatlo na ako at ang isa sa pinagpipilitan ni mama, ay ang mag asawa na ako at mabigyan ko siya ng apo. "Makakaasa ka mama, at saka wala akong bal

Wala naman akong balak siyang pwersahin pero hindi ko nagugustuhan ang pagtanggi niya sa akin. Ang laki na talaga ng ipinagbago niya simula ng umalis siya. Hindi na siya ang batang babae na masunurin at sinusunod lahat ng gusto ko. Ngayon, para na siyang napapaso sa mga hawak ko na laging gustong umiwas. She is like a hare in a wild na napakailap sa mga tao. "Mr. Hidalgo, ano ba?" Galit na pilit niya akong tinutulak mula sa pagkakayakap ko sa baywang niya. Halos nakaangat na ang mga paa niya sa sahig kaya hindi siya masyadong makakuha ng lakas para makaiwas na sa akin. At habang hawak ko siya ay humakbang ako palapit sa lamesa ng dean saka ko siya pinaupo sa ibabaw. Agad akong pumwesto sa gitna ng mga hita niya para hindi siya makababa at matakbuhan ako. "Bitawan mo ako, ano ba?" Muli siyang nagpumiglas. "Ugh!" Ngunit hindi ko siya hinayaang makaiwas. Mahigpit kong hinawakan ang hita niya niya at bahagya pa iyong itinaas saka ko siya hinila para mas madikit siya sa kata

"Avery!" Hindi maitago sa tono niya ang gulat ng makita niya ako. "Why are you here?" Tanong pa niya na iginala ang paningin na para bang nagkamali ng ward na pinasukan hanggang sa magawi ang tingin niya sa kanyang ina "Mama mo siya?" Ako naman ang nagtanong ng pareho na kaming mapatingin sa kanyang ina. Tumango siya. "Yes," sagot niya. "Mama, ano na namang pakulo ito? Halos kalalabas niyo lang kahapon ng ospital pero nandito ulit kayo." "Hmmp, kung hindi dahil sa kawalan mo ng kakayahang iuwi ang mamanugangin ko ay hindi ako babalik dito. At sabi niya ay wala siyang boyfriend, ngayon mo sabihin sa akin na kasintahan mo siya." May panunumbat na tanong ng kanyang mama. "Mama," tumingin pa silang pareho sa akin kaya natahimik ako. "Hija, sabihin mo sa akin, kasintahan mo ba ang anak ko?" Tanong pa ng kanyang mama sa akin. Para kong nalunok ang dila ko dahil hindi ako agad nakasagot. Ibubuka ang bibig ko pero wala namang boses na lumalabas. Parang umaatras ang dila ko sa