All Chapters of The Billionaire's Canary: Chapter 21 - Chapter 30

Wala naman akong balak siyang pwersahin pero hindi ko nagugustuhan ang pagtanggi niya sa akin. Ang laki na talaga ng ipinagbago niya simula ng umalis siya. Hindi na siya ang batang babae na masunurin at sinusunod lahat ng gusto ko. Ngayon, para na siyang napapaso sa mga hawak ko na laging gustong umiwas. She is like a hare in a wild na napakailap sa mga tao. "Mr. Hidalgo, ano ba?" Galit na pilit niya akong tinutulak mula sa pagkakayakap ko sa baywang niya. Halos nakaangat na ang mga paa niya sa sahig kaya hindi siya masyadong makakuha ng lakas para makaiwas na sa akin. At habang hawak ko siya ay humakbang ako palapit sa lamesa ng dean saka ko siya pinaupo sa ibabaw. Agad akong pumwesto sa gitna ng mga hita niya para hindi siya makababa at matakbuhan ako. "Bitawan mo ako, ano ba?" Muli siyang nagpumiglas. "Ugh!" Ngunit hindi ko siya hinayaang makaiwas. Mahigpit kong hinawakan ang hita niya niya at bahagya pa iyong itinaas saka ko siya hinila para mas

"Avery!" Hindi maitago sa tono niya ang gulat ng makita niya ako. "Why are you here?" Tanong pa niya na iginala ang paningin na para bang nagkamali ng ward na pinasukan hanggang sa magawi ang tingin niya sa kanyang ina "Mama mo siya?" Ako naman ang nagtanong ng pareho na kaming mapatingin sa kanyang ina. Tumango siya. "Yes," sagot niya. "Mama, ano na namang pakulo ito? Halos kalalabas niyo lang kahapon ng ospital pero nandito ulit kayo." "Hmmp, kung hindi dahil sa kawalan mo ng kakayahang iuwi ang mamanugangin ko ay hindi ako babalik dito. At sabi niya ay wala siyang boyfriend, ngayon mo sabihin sa akin na kasintahan mo siya." May panunumbat na tanong ng kanyang mama. "Mama," tumingin pa silang pareho sa akin kaya natahimik ako. "Hija, sabihin mo sa akin, kasintahan mo ba ang anak ko?" Tanong pa ng kanyang mama sa akin. Para kong nalunok ang dila ko dahil hindi ako agad nakasagot. Ibubuka ang bibig ko pero wala namang boses na lumalabas. Parang

Patuloy ako sa pagsabunot at pagsampal kay Karen. "Ahhhh, tulong." Sigaw ni Karen na hindi na alam kung ano ang sasanggahin sa pagsampal at pagsabunot ko sa kanya. Hanggang sa mapansin ko na pasugod na sa akin ang mga kasama niya. Alam kong talo ako dahil marami sila at nag iisa lamang ako ngunit bago pa man nila ako masaktan at matulungan si Karen ay may kung sino ang pumaikot ang braso sa baywang ko at naramdaman ko na lang ang pag angat ng katawan ko mula sa pagkakasampa ko kay Karen. Para akong isang sako ng bulak dahil balewala sa kung sino man ang bumuhat sa akin habang nasa tagiliran ako nito. Natigilan ang mga kasama ni Karen habang ito ay kusang tumayo mula sa pagkakahiga sa semento. "Ano na namang kaguluhan ito?" Doon ko napagtanto kung sino ang bumuhat sa akin na awtomatiko pang umangat ang mukha ko para siguraduhin na tama ang dinig ko kung kanino ang boses na iyon. It was Kendrick na seryosong nakatingin sa mga umaway sa akin. "Hmm

Pag apak pa lang ng mga paa ko sa mansyon ay mabigat na ang naging tingin nila sa akin. Hindi lang ang kanyang ina ang naghihintay sa amin kundi may tatlo pang pamilyang sadyang naghihintay sa pag uwi namin. Nahigpitan ko ang pagkakahawak ko sa kamay niyang nakahawak sa kamay ko. Lumingon siya ng maramdaman ang paghigpit ng hawak ko sa kanya. "It's okay. No one dare to bully you while I'm around, Avery." Seryoso niyang sabi na tila nahulaan ang concern ko about sa pamilya niya. Kung ang mama lang niya ang makakaharap ko ngayon ay hindi ako makakaramdam ng pagkabalisa ngayon dahil ng mapatingin ako isa sa mga naghihintay sa amin ay nandoon ang tingin ng pagmamaliit sa akin. "Mama, nandito na kami." Pagbibigay alam niya, ang pagkakahawak niya sa kamay ko ay binitawan niya at lumipat iyon sa baywang ko. Hawak niya ang baywang ko na sabay kaming humakbang para tuluyang makalapit sa kanila. "Saan naman lupalop ng kangkungan mo nakuha ang babaeng kasama mo, K

Nakarinig ako ng mga yabag mula sa labas ng kwarto ko kanina, ngunit mas nanaig sa akin ang kagustuhan kong angkinin siya kaysa ang pagtuunan ng pansin paalis ang mga tao na nasa labas na sadyang nakikinig sa milagrong nangyayari sa loob ng kwarto ko. Who cares? She is my wife now, and I can make love to her wherever place we are or whenever I want. Hindi naman sila mangangahas na buksan ang pinto ng silid ko at hindi naman sila basta makakapasok dahil nilock ko iyon mula dito sa loob. I missed her so badly kaya ilang beses ko siyang inangkin hanggang sa tuluyan siyang makatulog dahil sa kapaguran. Napunasan, nilinisan ang katawan at nabihisan ko na rin siya, napalitan ang bedsheet dahil sa nabasa iyon ng aming mga pawis. Ngayon ay maayos ko siyang pinahiga sa gitna ng kama ko, mahimbing at payapa ng natutulog. Matapos kong siyang maayos na makumutan, niyuko ko siya saka ko siya dinampian ng halik sa noo. "Sleep tight, sweet dreams, Avery." Masuyong humapl