EACHEN HAN, The Obsessive CEO のすべてのチャプター: チャプター 151 - チャプター 160

Ever since Pola experienced that accidental kiss with Morris, her heart had been trapped in a whirlwind of longing. She tried to distract herself with work, but the intoxicating taste of martini on his lips lingered, making her drunk with desire. With every passing moment, she felt herself sinking deeper into unrequited love, her feelings aching with the painful truth that Morris's heart belonged to someone else. Walang makakapalit kay Selina sa puso nito kahit pa nga engage na ito kay Tanya. Kitang kita niya sa mga mata ng binata sa tuwing lihim nitong napagmamasdan sa malayo ang dating kasintahan, ang pagmamahal, ang pangungulila at pag asam na muling magkakabalikan ang mga ito. Hanggang tingin na lang siya dito, hanggang panaginip na hindi kailanman magkakatotoo. "Pola, where is your boss?" nakapamaywang na tanong ni Tanya habang nasa tapat ng kanyang desk table. Inangat niya ang ulo at tiningnan ang babae. Hindi niya napansin na nakapasok ito sa opisina. Ni hindi na ito kumak

Kinabukasan, maagang bumangon si Pola at nagbihis papasok sa kumpanya, bumaba siya ng bahay at dumiretso sa kusina. Naabutan niya ang kanyang pamilya na naroon at tila hinihintay siya. "Good morning!" bati niya sa mga ito, nilapitan niya ang kanyang ina at ama saka humalik sa pisngi, matapos maratay sa sakit ang kanyang ama ay gumaling ito sa tulong ng kanyang ina na hindi ito pinabayaan, matiyaga nitong inalagaan ang kanyang ama, pagdating naman sa pinansiyal ay siya ang tumutulong sa mga ito. "Good morning ate Pola!" masiglang bati ni Lovely, ang kanyang pamangkin sa pinsan. Nakatira na ito sa kanila simula pa noong mag gradeschool ito, nasa ibang bansa kasi ang tatay nito na pamangkin ng kanyang ina, samantalang namatay sa panganganak ang nanay nito kaya wala itong nakagisnang ina at ang kanyang mama ang tinuring nitong nanay. Nasa kolehiyo na ito ngayon. "Good morning, Love." ganting bati niya. "Heto ang mainit na kape, Pola," sabi ni manang Rita, ang nag iisang kawaksi

Bahagyang napaatras si Pola ng maramdaman ang maraming mga matang nakatingin sa kanya. Her introverted side kicked in. She wasn't used to this kind of attention. She was used to just being in her own little corner. Bigla siyang kinabahan ng lapitan siya ng ilang kaklase niyang babae, pamilyar ang iba sa mga ito, pakiwari niya nakasama na niya ang mga ito sa isang group reporting noon. “Hi! Are you in our section too? Can we know your name? I'm curious about who you are, I don't remember your face,” sabi ng isa sa mga lumapit sa kanya. Napansin niyang lumapit na din ang ilang grupo ng lalaki, dala na rin ng kuryusidad. “Hey, hindi ko alam na may maganda tayong classmate noon,” biro ng isang lalaki, siniko ito ng katabing babae. “Umarangkada na naman yang pagkabolero mo, lahat na lang ng babaeng makita mo, sasabihan mo ng maganda.” Saway ng babae dito. “Ha? Kailan kita sinabihan ng maganda?” Ganti ng lalaki dito, nagtawanan ang mga kaklase niya. Nahampas ito ng babae sa br

Mula sa mataas na stool na kinauupuan ni Pola palihim niyang sinusulyapan si Morris, katabi nito ang babaeng hindi maitago ang pagningning ng mga mata at matamis na ngiti habang nakatitig sa binata. Hindi niya maalis sa isipan na si Joan ang nakasama nito sa States. At alam ng buong klase na crush nito si Morris noon pa. At kung pagtatabihin sila nito, mas di hamak na maganda ito at mas mayaman kaysa sa kanya. Malayong malayo sila ng babae at kung titingnan niya ay bagay ang mga ito sa isa’t isa. Nahaplos niya ang tapat ng dibdib ng maramdaman ang pagkirot ng puso niya. Wala na ba talaga siyang pag-asa para kay Morris? Kailangan na ba niyang kalimutan ang binata at mag-move on na siya? Ilan taon na rin siyang lihim na nagmamahal dito. Hindi rin naman niya gustong tumandang dalaga, gusto rin niyang magkapamilya tulad ng ibang kaklase nila na may sari-sariling pamilya na, iilan na lang silang single at walang asawa. Kung magpapatuloy ang pagiging hopeless romantic niya, maaap

At first, Pola was torn between pulling away and responding to the kiss, but she soon found herself kissing Morris back. Mahirap pigilan ang damdamin niya, matagal na niyang gustong maranasan at maramdaman kung anong pakiramdam ng hinahalikan nito, at ng mga sandaling iyon ay tila ba tumigil ang mundo sa paligid nila. Ibang iba ang halik na iyon sa unang halik niya dito noon. Morris's lips moved against hers with a tender urgency, the heady taste of wine still lingering on his breath. The kiss was intoxicating, and she felt herself drowning in its sweetness. Naramdaman niya ang paglalim ng halik pati ang mga haplos nito sa likod niya na nagdulot ng kakaibang init na unti-unting lumulukob sa kaloob-looban niya. What was this feeling? Her body was on fire, yet it seemed to crave more, as if urging her to continue, as if willing to surrender everything to him. Hindi niya alam kung paano at kung kailan siya nagkaroon ng lakas ng loob para kumilos ang mga kamay niya, tinanggal niy