EACHEN HAN, The Obsessive CEO のすべてのチャプター: チャプター 171 - チャプター 180

"Thanks for coming, Morris," masayang sabi ni Joan, inabot niya ang regalong pinili ni Pola para sa babae. “I’ve already committed to your birthday party, and I haven’t forgotten I owe you for helping with Pola’s gift.” sagot niya. Naupo si Morris sa isang sulok ng eksklusibong hotel resort na iyon kung saan ginanap ang birthday party ni Joan. Marami siyang kakilala sa party dahil marami rin itong inimbitahan na mga kaklase nila noong college. Kumuha siya ng champagne wine sa waiter na nag-iikot, naglalakbay sa paligid ang mga mata niya ngunit wala sa okasyong iyon ang atensyon niya kundi nasa ibang bagay. His mind travels in time. Iniisip niya kung magkasama na ba sa date sina Pola at Brent, at ang mga imahen ng mga ito na magkasama ay nagdulot ng hapdi sa kanyang dibdib. Nahaplos niya ang tapat ng puso, bahagya iyong kumirot ng maisip na masaya ang mga itong magkasama ng mga sandaling iyon. Aaminin niya na nagseselos siya, at ang mga salitang iyon ay tila ba nagiging echo sa

Napipilan si Pola, na-shock siya sa tanong sa kanya. Nakaramdam din siya ng pressure habang nakatingin sa kanya ang mga ito. “Pola, pumapayag ka ba na magpakasal kay Brent?” Ulit na tanong sa kanya. Tumingin siya sa mga magulang niya bago kay Brent na naghihintay ng sagot niya. His eyes held a glimmer of hope she couldn't quite grasp. “We’re in a stage of getting to know each other, hindi ba masyado pang maaga?” Sagot niya. Bigla namang umiyak ang ina ni Brent, the tears streaming down her face weighed heavily on Pola's heart. Iyon pa naman ang kahinaan niya, ang pag iyak sa harap niya. “Pero hindi ko alam kung hanggang kelan pa ako mabubuhay, my days are numbered. Gusto kong makita ang anak kong kinasal at gusto ko pang makita ang mga apo ko.” Sabi ng ginang sa pagitan ng pag iyak. Gulat na napatingin naman ang lahat dito. “Your days are numbered? Akala ko ay inatake ka lang sa puso?” Gulat na tanong ng ina niya sa kaibigan. “Mom! Totoo bang may taning na ang buhay mo

Pagod na naupo si Pola sa pabilog na upuan, nakatingin siya sa masayang mukha ng matandang babae na nakikipag-usap sa babaeng empleyado, naroon sila sa wedding gown boutique. Ilan wedding dress din ang sinukat niya bago ito nakapamili. Naramdaman niya ang pagtabi ni Brent, tumingin ito sa kanya. "Are you okay, Pola?" nag-aalalang tanong nito, umiling siya. "Am I look like I’m okay?" nakangiwing sagot niya, bakas ang pagod sa mukha niya. "Hindi lang yata sampung wedding dress ang pinasukat ng mommy mo sa akin," patuloy niya, binalingan niya ang mga wedding dress na nakahanger. Nagbuntong-hininga ito, "I’m sorry, Pola," anito, tila awang awa sa kanya. Nagbuga siya ng hangin, "Hanggang kailan ba ito, Brent? Ngayon, fitting ng wedding dress... baka bukas ay food tasting na, sa makalawa ay reception venue," reklamo niya. Naramdaman niya ang paghawak nito sa kamay niya, "Pola, hindi mo ba talaga gustong magpakasal sa akin? Bakit hindi natin totohanin to? I like you, and you know t

"Pola, hindi ka pa ba papasok?" tanong ng ina ni Pola, ang tinig nito ay may bahid ng pag-aalala, naroon siya sa silid habang nakaupo sa tabi ng bintana, "Ilan beses na nagpunta si Morris dito, tinatanong kung saan ka nagbakasyon, hindi ka daw nagpaalam sa kanya," dagdag pa nito, nakatingin ang mga mata nito sa kanya na tila ba hinuhulaan ang mga tinatago niyang lihim. "Hindi ko alam, Ma," sagot niya, ang tinig niya ay halos pabulong, habang ang isip ay naglalakbay sa mga alaala ng mga halik at haplos ni Morris. “Bakit hindi ka pumasok muna at sabihin sa kanya na gusto mo ng magresign sa trabaho,” suhestiyon ng ina. Umiling siya. “Wala pa ako sa mood pumasok ma,” sagot niya, “Nakaalis na po ba siya?" Pagkuwa’y tanong niya. Tumango ito. "Paalis pa lang siya, ang ama mo ang nakausap niya ngayon." Sagot nito, bahagya niyang hinawi ang kurtina at sinilip sa bintana ang naglalakad na pamilyar na bulto, nagsimulang tumibok ng mabilis ang puso niya. How she longed to see him right no

Humigpit ang pagkakahawak ni Morris sa manibela, ang mga mata niya ay nakatutok sa salamin sa gilid ng kanyang sasakyan, kung saan nakita niya sina Pola at Brent na magkayakap sa loob ng sasakyan. His heart felt shattered into a million pieces, the pain he was feeling was greater than any pain he had ever felt before. Parang wala ng sasakit sa nararamdaman niya, malala pa yata iyon noong makita niya ang dating kasintahang si Selina na may ibang lalaking kasama. Ngunit ngayon, iba ang sakit, iba ang pait. Para bang inagawan siya ng isang mahalagang tao sa buhay niya, na tila ba nawala ang kalahati ng buhay niya. Noong mamatay ang pamilya niya nakaramdam siya ng kalungkutan subalit nalagpasan niya iyon dahil hindi niya naramdaman ang pag iisa, Pola's presence beside him was a familiar comfort, a steady heartbeat of support that had always been there. But now, the air was thick with change, and it felt like his own heart had flatlined, numbed by the crushing awareness that nothing wo