All Chapters of EACHEN HAN, The Obsessive CEO: Chapter 161 - Chapter 170

201 Chapters

CHAPTER 161 (SS: 18)

Nakatitig si Pola sa kanyang lap top habang salubong ang kanyang mga kilay, gumagawa siya ng quarterly reports kasabay ng pakikipag coordinate niya sa mga managers para sa schedule meeting ng mga ito sa presidente. Sa sobrang tahimik ng silid tanging maririnig lamang ay ang mga mahihinang tunog ng pagtipa sa laptop, kaluskos ng mga papel at tunog ng ball pen. Hindi niya alintana na kanina pa siya sinusulyapan ng lalaki sa kabilang mesa na nakaharap man sa maraming papel ay wala naman doon ang atensyon nito. Saglit na tumigil si Pola sa ginagawa ng tumunog ang kanyang cellphone, sinulyapan niya ang aparato na nakapatong sa ibabaw ng mesa, nakita niya ang numero ng kanyang ina. Sinagot niya kaagad ang tawag. "Hello, ma, napatawag po kayo?" tanong niya. "Pola, tumawag ako dahil gusto kong sabihin na tuloy ang blind date mo ngayon." sabi niya, nagulat naman siya. "Ngayon? May trabaho ako ma," sabi niya. "Hindi anak, lunch date naman, available ka naman hindi ba kapag lunch? K

CHAPTER 162 (SS: 19)

Pagkalabas ng opisina ni Pola ay dumiretso siya sa ladies room, saglit niyang pinagmasdan ang sarili sa malaking salamin, hanggang ng mga sandaling iyon ay hindi pa rin siya sanay sa nakikitang pagbabago sa sarili niya, bata pa lang yata ay nakasalamin na siya kaya ang makita niya ang sarili na walang suot niyon tila ba nakakailang. Pero kailangan niya ang pagbabagong iyon para magkaroon ng lakas ng loob tulad ng nararamdaman niya kay Morris, kailangan na niyang kalimutan ang binata, pipilitin niya kahit mahirap. Gagawin niya ang lahat para mapunta sa iba ang interes niya, nang sa ganon ay makalimutan na niya ang nararamdaman niya. Nag apply lang siya ng powder at lipstick pagkatapos ay naglakad na palabas ng gusali. Nagtext na ulit ang kanyang ina na naroon na raw sa meeting place ang anak ng kaibigan nito. Malapit lang sa kumpanya ang restaurant kung saan sila magkikita ni Mikel, kanina pa rin niya iniisip kung sino sa mga kaklase niyang lalaki ang may pangalan na Mikel, pero

CHAPTER 163 (SS: 20)

Nakuyom ni Morris ang mga palad habang pabalik ng opisina. Wala naman siyang balak na magtagal sa restaurant pero nang makita niya kung sino ang ka blind date ni Pola ay na-curious siya kung anong pinag uusapan ng mga ito. Lalo na at kilala niya ang lalaki. Brent is a ladies' man; he's popular with women, charming, and knows how to win them over, though he's never taken advantage of them. He just enjoys socializing with them, kaya nga naiinis siya dahil wala siyang dahilan para kontrahin ang blind date na iyon. Bully man si Brent kay Pola noong college, but he is a gentleman. Baka nga paraan lang nito ang pambubully kay Pola para mapansin nito. Habang nakikinig siya sa usapan ng mga ito ay may kung anong damdamin ang nabubuo sa loob niya, pakiwari niya ay maaagaw ito sa kanya. “Damn, what am I thinking?” Bulong niya. Kailan pa naging pag aaari niya si Pola? At kailan pa siya ng mura dahil sa galit? Nang marating ang opisina ay inis na nahawi niya ang gamit sa ibabaw ng mesa at

CHAPTER 164: (SS: 21)

Sa meeting room ng mga managers, tahimik na nakaupo si Pola sa isang tabi, nakatutok ang atensyon niya sa lap top habang mabilis na tumitipa ang mga daliri sa keyboard, naroon siya para i-record ang minutes of the meeting. Samantala, tahimik na nakikinig si Morris sa mga managers na nagsasalita pero panaka-naka ay sumusulyap siya sa gawi ni Pola. Until his gaze drifted to her, he studied her face. Her eyebrows were delicate, her eyes big and pretty – the warm brown of her contact lenses adding depth to their beauty. Her nose was slender, and her lips soft. The curve of her neck was elegant, and her focus on the screen was intense. He was captivated by the quiet efficiency with which she worked, her posture a testament to her professionalism. Habang pinagmamasdan niya si Pola, tila ba nagbabago ang pagtingin niya dito. Nakikita na niya ito, nakikita na niya kahit ang maliliit na bagay na ginagawa nito, or even the small mole on the edge of her lip. Yes, her lips, so soft and in

CHAPTER 165 (SS: 22)

“Pola, may naghahanap sayo sa labas,” sabi ni manang, katatapos lang niya kumain ng agahan. Nangunot ang noo niya. “Sino daw po?” Tanong niya. “Hindi ko kilala pero lalaki.” Sagot nito. “Lalaki?!” Halos sabay-sabay na bulalas ng kanyang pamilya na naroon sa harap ng hapag, napangiwi naman siya sa lakas ng tinig ng mga ito. Tila big deal na may naghahanap na lalaki sa kanya. Doon naman niya naalala na susunduin siya ni Brent dahil coding ang sasakyan niya. “Aalis na po ako, baka nandyan na si Brent,” paalam niya at tumayo na. Muling nag chorus ang mga ito. “Brent?!” Sabay sabay na sabi ng mga ito. Nahaplos niya ang tainga, nabingi yata siya saglit. “Anong problema ninyo?” Naiiling na tanong niya sa mga ito. “Sino si Brent, ate Pola?” tanong ni Lovely, tumingin siya dito at nakita niya ang matinding kuryusidad sa mukha nito. “Siya iyon naka-blind date ko kahapon, at kaklase ko noong highschool.” Kaswal na sagot niya, tuwang tuwa na napatayo ang kanyang ina. “Talag

CHAPTER 166 (SS: 23)

"I'm sorry, I'm running late. Tell the warehouse manager to wait a few minutes, I just need a quick break," bungad ni Morris nang bumukas ang pinto ng opisina at pumasok ang binata. Tiningnan ito ni Pola, sa nakikita niyang ekspresyon ng binata mukhang pagod ito. Saan galing ito kasama si Joan? Hindi kaya? No, she shouldn't be thinking about that – she was trying to move on. ‘Yes, I’m trying to move on, wala akong pakealam kung saan pumunta ang mga ito.’ Giit niya sa sarili. “Pola.” Tawag nito sa kanya, pero nanatili siyang nakatulala kaya naman tumayo ito at nilapitan siya. Naramdaman niya ang pagtapik nito sa balikat niya. "Pola?" Nagtatakang tawag nito sa kanya, nang makabawi ay nagulat siya ng makita itong nasa harap niya. “Ha? B-bakit?” Bahagya siyang napapiksi. Nangunot ang noo nito. “Are you okay? Parang wala ka sa sarili mo.” Komento nito, inayos niya ang sarili at umupo ng diretso. "I'm okay, I'll let the manager know you're running a bit behind," sabi niya n

CHAPTER 167 (SS: 24)

Mula sa back seat ng sasakyan ni Brent ay tahimik lang si Pola habang nakikinig sa dalawang lalaki na nag uusap sa harapan ng sasakyan. Magmula noong college days hanggang sa business ang naging topic ng mga ito, tila na out of place naman siya kaya bumaling siya sa labas ng bintana. Doon ay nagkaroon siya ng sarili niyang mundo, inabala niya ang sarili kung bakit ba biglang sumama sa kanila si Morris, palaisipan sa kanya ang naging pagkilos nito kanina. Talaga nga kaya na gusto lang siya nitong i-treat ng dinner kaya siya nito niyaya kanina? O kaya nga ba sumama ito sa kanila para mabisita ang kanyang mga magulang? Teka, namamag asa ba siya na may ibang dahilan pa? Umaasa pa rin ba siya na baka nagbago ito, na baka may gusto na rin ito sa kanya. “Oh about Joan, tumawag siya kanina, kasama mo raw siya. Nagyayaya nga ang mga iyon mag beach outing,” sabi ni Brent, naagaw ang pagmumuni muni niya at itinuon ang pakikinig sa usapan ng mga ito. "Ah, yeah, I'm with her earlier,"

CHAPTER 168 (SS: 25)

“Pola is my friend and has become family to me, I'm happy to know she's been with me through the saddest moments of my life. That's why I was able to get through all of that.” Sabi ni Morris na nakatingin na sa kanyang mga magulang. ‘Friend. Yeah, she’s always just the friend who’s there for him, never the woman who loves and cares for him.’ Sabi niya sa isip, pinamahayan ng kalungkutan ang puso niya. Masakit pa rin marinig mula dito na kaibigan lang talaga ang tingin nito sa kanya. Nabaling ang tingin niya kay Brent na pinagmamasdan pala siya. His eyes seem to know something—or maybe it’s just her imagination. Pagkatapos ng hapunan ay nagpaalam na rin ang dalawang lalaki. “Salamat po sa masarap na hapunan, auntie,” nakangiting sabi ni Brent. “Dalasan mo ang dalaw para makakain ka ng masasarap na specialty ng aming cook,” nakatawang sabi ng kanyang ina. Nagliwanag naman ang mukha ni Brent. “Sure po! Hindi ko po iyan tatanggihan.” Sagot ni Brent. Nabaling ang tingin n

CHAPTER 169 (SS:26)

“Are you free this weekend? Let’s date.” Nabasa ni Pola ang text message ni Brent, mabilis niya itong nireplyan. “Yes, I’m free. Okay, let’s date.” Pagkatapos, ibinaba niya ang cellphone at nagpatuloy sa paggawa ng report. Palihim niyang sinulyapan si Morris na nasa kabilang mesa. Bahagya siyang napapiksi nang makitang nakatingin ito sa kanya. Nagkataon lang ba, o kanina pa siya nakamasid? “Do you need something, Sir?” tanong niya, pilit na nagpapakanormal. Nagbuntong-hininga ito. “I’m actually asking if you can accompany me today,” sabi nito, nagtatanong ang mga matang nagsalita siya. “Saan?” “Sa Han Mall. Bibili ako ng regalo. May birthday party akong pupuntahan this weekend,” sagot ng binata. Mabilis siyang tumango. “Okay, perfect timing. I need to buy something at Han Mall too.” Aniya. “What are you going to buy?” Curious na tanong ng binata. “I’m getting a new dress,” kaswal na sagot niya. Ngumiti ito. “Okay. Let’s go later, after work.” Tumango si Pola

CHAPTER 170 (SS: 27)

“Anong sabi ni Brent? Bakit ka niya tinawagan?” tanong ni Morris, binasag nito ang katahimikan sa pagitan nila. Dagling nilingon ni Pola ang binata, nakita niyang nakatuon ang mga mata nito sa daan habang nagmamaneho. Gabi na at papauwi na sila ng mga sandaling iyon. Nagdalawang-isip siya kung sasabihin ba niya ang totoo. “Ah, sinabi niya lang sa akin ang oras at lugar kung saan kami magdedate ngayong weekend,” sagot niya, pilit na pinapakalma ang sarili. Pinili niyang huwag magsinungaling—para sa kanya, walang saysay ang itago ito kay Morris, lalo na’t kaibigan lang naman ang tingin nito sa kanya. Bigla itong napapreno. Mabuti na lamang at papasok na sila sa village kung saan siya nakatira. “B-bakit?” gulat na tanong niya, mahigpit na nakahawak sa strap ng seatbelt. “Ah, sorry. May dumaang pusa kaya napapreno ako,” paliwanag ni Morris. Tumingin si Pola sa labas, pero wala naman siyang nakitang pusa na tumawid. “So, you’ve bought a dress for your date with Brent this weeken

...

15 16 17 18 19

...

SCAN CODE TO READ ON APP